ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Ταυτότητες

Κάθε τόσο τις απλώνω κάτω στο σκουρόχρωμο χαλί το φερμένο από την
Κωνσταντινούπολη ­ ή μήπως από την Τεχεράνη, μοιάζει να πέρασαν αιώνες και η
μνήμη έχει θολώσει, αλλά πάλι η μάσκα και το μπουκαλάκι από το περβάζι
διαβεβαιώνουν για μια ενάργεια περίεργη, για μια θύμηση επιλεκτική και
εξατομικευμένη…

Τις απλώνω, λοιπόν, σαν τραπουλόχαρτα ή Ταρώ, η νύχτα διασφαλίζει πως τίποτε
δεν θα τις μετακινήσει, δεν θα διασαλέψει την ορατή μονάχα σε μένα τάξη τους:
όλες μου οι ταυτότητες αραδιασμένες μπροστά μου, σε ίση μοίρα, καμιά δεν είναι
ανώτερη της άλλης, άλλες δημιουργήθηκαν μέσα στον χρόνο ­ να, η Μάνα, εκεί στο
κέντρο, είναι μια τέτοια περίπτωση ­ άλλες υπήρχαν από την ώρα που γεννήθηκα,
άλλες ακόμη πιο πριν, κληρονομιά που φαντάζει ώρες-ώρες πολύ βαριά, όπως
οτιδήποτε έχει να κάνει με τη μακρά και διαμφισβητούμενη πορεία της Αριστεράς,
άλλες πάλι σμιλεύτηκαν από τρίτους, ερήμην μου υποστηρίζω τη μέρα, αλλά τη
νύχτα παραδέχομαι τη συνενοχή μου, ορίστε, εκεί στη γωνία η μάγισσα με το
αντρικό κοστούμι, κράμα άφυλου και μοναχικά ερωτικού πλάσματος, αναζητούσα
μονίμως το βλέμμα του Μάγου για να αντικατοπτρισθεί, οι πραγματικοί καθρέφτες
δεν δείχνουν το είδωλό της και οι άλλες ταυτότητες της αποκρύπτουν τη φυγή
του, μην τη διαλύσουν φοβούνται, «άσε, θα το καταλάβει μόνη της», λένε, αλλά
κρυφά τρέμουν εκείνη τη στιγμή και για τούτο έχουν εξυφάνει τη συνωμοσία της
σιωπής…

… Και διότι γνωρίζουν, η καθεμιά μόνη της κι όλες μαζί, πως υπάρχουν μονάχα
ως σύνολο, κι ας προσπαθούν κατά καιρούς διάφοροι τρίτοι, ισορροπημένοι και
αδιάφοροι, να απομονώσουν κάποια από τις άλλες, οι a la carte επιλογές δεν
έχουν και πολύ μέλλον με τούτες τις χυμένες στο χαλί ταυτότητες…

Αραιά και πού κάποιος διατείνεται ότι μπορεί να τις ενώσει και να τις μάθει
όλες, τώρα πια, μετά από τόσους αιώνες, αυτές έχουν μάθει να τον περιγελούν
μονάχα μεταξύ τους, η άγνοια δεν είναι κάτι που τιμωρείται, ανέχεται απλώς,
και πώς να εξηγήσουν την αλήθεια τους…

… Ότι μονάχα εγώ μπορώ να τις κρατώ μαζί, συμπληρωματικές και ήρεμες,
ισότιμες και αποκλεισμένες εσαεί σε τούτο το χαλί από την Κωνσταντινούπολη ­ ή
μήπως από την Τεχεράνη;…