ΑΝΑΛΩΣΙΜΑ Ανεύρετη Πρωτομαγιά

Φυσούσε ασταμάτητα την Πρωτομαγιά, μικρή ή μεγάλη βόλτα να έκανες για να
βρεθείς στη φύση, ή στη συγκέντρωση, γέμιζες σκόνη. Δεν ήταν μόνο άμμος
Αφρικής αλλά και ξέφτια από όλες τις πορείες και συγκεντρώσεις που
σχεδιάστηκαν και οργανώθηκαν στις πόλεις του κόσμου για την εργατική
Πρωτομαγιά. Παντού με κόκκινα λουλούδια, να θυμίζουν το αίμα που έχει χυθεί,
αλλά κυρίως το πόσο αγαπάνε την ομορφιά που δεν χορταίνουν οι εργαζόμενοι.
Αληθινή «διπλή γιορτή». Αλλού απαγορεύεται εντελώς ­κάποτε απαγορευόταν και
στην Ελλάδα­, αλλού τη γιορτάζουν με απρόσμενη βία, κι αλλού δεν κατορθώνουν
να φέρουν βόλτα τις δυο άκρες της, να συναντηθούν τα νοήματά της. Πώς
ενώνονται οι δυο άκρες στο στεφάνι; Συγκέντρωση, να βγεις στο κέντρο να
διαδηλώσεις, ή αποκέντρωση, να απομακρυνθείς στην ύπαιθρο, να ψάξεις για
λουλούδια; Κι αν το καθένα εμπεριέχει το άλλο; Αν το παραμικρό μπουκέτο είναι
φόρος τιμής στην εργατιά, θες δεν θες, με μαγική διαδικασία; Τον Μάη γίνονται
ως γνωστόν τα μάγια… Δεν γλιτώνεις τα κόκκινα γαρίφαλα, ακόμα κι αν μαζεύεις
κίτρινες μαργαρίτες.

Και τα λουλούδια, ας είναι ολάνθιστα, πάντα κάτι κρύβουν. Μέσα στην πλήρη
λάμψη τους ετοιμάζονται να μαραθούν, ο χρήσιμος καρπός δεν θα τους μοιάζει.
Πριν την καταλάβεις, η γιορτή περνά. Ο ήλιος προχωρά, δεν στέκεται ως μεγάλο
φωτεινό τριαντάφυλλο, στη μέση της γεμάτης πλατείας. Πώς να κρατήσεις το
πλέξιμο των ιδεών στα χέρια; Πλέκοντας αληθινό στεφάνι, απόγονο παλιών
παιχνιδιών, συμβολισμών, ικεσιών και αφιερώσεων, φέρνοντας γύρο τους μίσχους,
δένοντας τις άκρες, που είναι το δυσκολότερο, φτιάχνοντας αυτό τον συμβολικό
κύκλο, που πάντα μαραίνεται πριν φτάσει στο σπίτι;