Το Αφιέρωμα για την 21η Απριλίου

Για τα τηλεοπτικά αφιερώ-ματα στην 21η Απριλίου γράφει η πρόεδρος του
Ιδρύματος Πολιτι-σμού και Εκπαί-δευσης «Ανδρέας Λεντάκης» Έφη Α. Λεντάκη:

«Η δημόσια τηλεόραση, στα πλαίσια των επίκαιρων ενημερωτικών της εκπομπών,
παρουσίασε ειδικά αφιερώματα για την γκρίζα επέτειο της 21ης Απριλίου 1967. Η
ευαισθησία του κρατικού τηλεοπτικού φορέα για την προβολή της προσφοράς όλων
αυτών που βασανίστηκαν, εξορίστηκαν και στέγνωσαν την ψυχή τους για τα ιδανικά
της ελευθερίας και της δημοκρατίας τιμά όλο το στελεχικό δυναμικό της ΕΡΤ.
Όμως, η ιστορία είναι ευάλωτη σε παραχαράξεις όταν κυριαρχεί νοοτροπία
επιλεκτικής μνήμης. Γιατί, πώς αλλιώς μπορεί να χαρακτηριστεί το γεγονός ότι
στα ειδικά αυτά αφιερώματα δεν έγινε καμία αναφορά στις διώξεις και στα
βασανιστήρια που υπέστη ο Ανδρέας Λεντάκης καθώς και στο σύνολο της
αγωνιστικής του δράσης. Μία αγωνιστική δράση, που δεν προσπάθησε ο ίδιος ποτέ
να την εξαργυρώσει μεταπολιτευτικά. Το ότι “η ιστορία του Ανδρέα” έγινε
τραγούδι – σύμβολο αντίστασης, από τον Μίκη Θεοδωράκη, και ότι ήταν ο
μοναδικός που τόλμησε να καταθέσει για τα μαρτύρια της χούντας, όντας
κρατούμενός της, στον Οργανισμό του Ερυθρού Σταυρού και η υπόθεσή του
συζητήθηκε τότε στο Συμβούλιο της Ευρώπης δεν φαίνεται να επηρέασε τους
διαμορφωτές γνώμης των ενημερωτικών αυτών εκπομπών. Εάν αυτό δεν έγινε εκ
παραδρομής ή από ελλιπή πληροφόρηση, μας μελαγχολεί η σκέψη μήπως μεταξύ των
υπευθύνων κυριαρχεί η αντίληψη πως η αντίσταση στο τυραννικό καθεστώς είχε
περισσότερους κινδύνους και μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα όταν γινόταν από τα
καφέ των Παρισίων ή από τα αμφιθέατρα των ξένων πανεπιστημίων…».