ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Η οργή των «ειρηνιστών»

Και εκείνος μεν κάνει ό,τι έκανε πάντα: βομβαρδίζει, σφάζει, καταστρέφει.
Οι άλλοι όμως, οι υποτιθέμενοι ειρηνιστές, οι διανοούμενοι ντε, δεν ντρέπονται
να εκτίθενται τόσο πολύ;
![]() |
|
Στη Γάζα: Μαθητές στον εβραϊκό οικισμό Κφαρ Νταρόμ τηρούν δύο λεπτά σιγής στη |
Ο Αβραάμ Γεχοσούα δεν μπορεί να κοιμηθεί τις νύχτες από τη σύγχυση. Ποτέ δεν
είχε καταληφθεί από τόση οργή. Δεν περνά ούτε μια μέρα λέει σε συνέντευξή
του στη Στάμπα που να μην αναρωτιέται γιατί οι Παλαιστίνιοι επέλεξαν
να τορπιλίσουν τις ελπίδες για ειρήνη. Το σκέφτηκε, το σκέφτηκε, και βρήκε την
απάντηση: «Ο Αραφάτ είναι μια σκοτεινή προσωπικότητα, δεν έχει φίλους, δεν
αρέσει σε κανέναν και κανείς δεν του αρέσει. Όπου κι αν έχει βρεθεί, στην
Ιορδανία, στον Λίβανο, στον πόλεμο του Κόλπου, έχει φέρει μόνο την
καταστροφή». Ο διάσημος συγγραφέας, η γνωστότερη «περιστερά» του Ισραήλ, έχασε
πια την πίστη του στις αρχές του ανθρωπισμού. «Εγώ, που πάντα υποστήριζα το
μοίρασμα της Ιερουσαλήμ, τώρα δεν το θέλω πια. Δεν μπορώ να φανταστώ τους
εξτρεμιστές της Φατάχ, ενόπλους, δίπλα στην Κνεσέτ…».
Από κοντά κι ο άλλος γνωστός ειρηνιστής, ο Νταβίντ Γκροσμάν. «Ο βομβαρδισμός
των συριακών βάσεων στον Λίβανο από το Ισραήλ, ήταν μια σωστή απόφαση», λέει ο
Ισραηλινός συγγραφέας στη Ρεπούμπλικα. «Δεν μου αρέσει ο Σαρόν, αλλά
στο ζήτημα αυτό είχε δίκιο». Η Δαμασκός, βέβαια, πρέπει τώρα να αντιδράσει με
σύνεση. Πρέπει να καταλάβει πως δεν μπορεί να προκαλεί ατιμώρητα το Ισραήλ,
πρέπει να βάλει επιτέλους φρένο στη Χεζμπολάχ. Κι αν δεν το καταλάβει μόνη
της, υποστηρίζει ο Γκροσμάν, πρέπει να την πιέσει η διεθνής κοινότητα.
Το χρέος της διεθνούς κοινότητας, σύμφωνα με τους Ισραηλινούς «ειρηνιστές»,
δεν είναι λοιπόν να πιέσει το Ισραήλ να τηρήσει τις υποσχέσεις του και τις
συμφωνίες που έχει υπογράψει. Δεν είναι να απαιτήσει την άμεση σύλληψη του
Αριέλ Σαρόν για τα εγκλήματα πολέμου που διέπραξε και εξακολουθεί να
διαπράττει. Υπεύθυνοι για τη σημερινή κρίση είναι αποκλειστικά οι Παλαιστίνιοι
και όσοι τους προστατεύουν. Σε εκείνους πρέπει να ασκηθούν όλες οι πιέσεις. Να
επιβληθούν κυρώσεις. Να πέσουν και μερικές ΝΑΤΟϊκές βόμβες, αν είναι δυνατόν.
Χάρις σε αυτή τη σύγκρουση αποκαλύπτεται επιτέλους ο αληθινός χαρακτήρας των
«περιστερών». Η τελευταία σώφρων φωνή που ακούστηκε στο Ισραήλ ανήκει στον
προηγούμενο υπουργό Αμύνης, τον Σλόμο Μπεν – Αμί. Μια Κυριακή του περασμένου
Νοεμβρίου, δύο μήνες αφού είχε αρχίσει η νέα ιντιφάντα, είπε στην εβδομαδιαία
συνεδρίαση της κυβέρνησης Μπαράκ: «Πώς είναι δυνατόν ένα ισχυρό και καλά
οργανωμένο κράτος να κατηγορεί τον λαό που καταπιέζει ότι παραβιάζει κανόνες
και συμφωνίες; Οι Παλαιστίνιοι προβαίνουν σε αυτές τις παραβιάσεις με μοναδικό
στόχο να αναγνωριστούν τα δικαιώματά τους. Όποιος τους κατηγορεί ότι
παραβιάζουν τους κανόνες που εμείς επιβάλαμε, εκτοξεύει μια άδικη κατηγορία».
Ποιος ακούει τώρα τους ειρηνιστές.














