Ο «νάνος» μεγαλώνει

Ο Μάικλ Νάουμαν, πρώην υπουργός, συνέτρωγε πρόσφατα με τον Γερμανό
καγκελάριο Γκέρχαρτ Σρέντερ, όταν κάποιος τοποθέτησε μία εφημερίδα επάνω στο
τραπέζι.

Δικό του παιχνίδι. Ο Γκέρχαρτ Σρέντερ αποδείχθηκε ένας ηγέτης που είναι πάρα πολύ ικανός μάνατζερ, άπταιστος χειριστής των μίντια, ενώ θεωρείται ο πιο επιτυχημένος πολιτικός της Ευρώπης σήμερα

Επάνω από τον κύριο τίτλο της εφημερίδας, «Όταν οι Νάνοι Μεγαλώνουν», ήταν μία
φωτογραφία του Γερμανού καγκελάριου Σρέντερ. Βλέποντάς το, ο Γκέρχαρτ Σρέντερ
είπε αστειευόμενος: «Δεν είμαι τόσο μικροκαμωμένος, έτσι δεν είναι;».

Στην πραγματικότητα, ο «νάνος» στον οποίο το άρθρο της εφημερίδας αναφερόταν
δεν ήταν ο Γκέρχαρτ Σρέντερ, ο οποίος είναι μάλλον μετρίου αναστήματος,
σύμφωνα με τα κριτήρια της χώρας του, αλλά με τίποτα δεν μπορεί να
χαρακτηρισθεί κοντός ή νάνος.

Ο «νάνος» στον οποίο η εφημερίδα αναφερόταν ήταν η ίδια η χώρα του
καγκελάριου, η Γερμανία, μία χώρα την οποία συχνά, τα μεταπολεμικά χρόνια,
αποκαλούσαν «όχι οικονομικό αλλά πολιτικό νάνο».

Είναι αλήθεια όμως ότι τώρα, υπό τον Σρέντερ, η Γερμανία έχει πράγματι αρχίσει
να αποκτάει νέα διάσταση. Διανύοντας πλέον τους τελευταίους 18 μήνες της
τετραετούς θητείας του, ο Γερμανός καγκελάριος Γκέρχαρτ Σρέντερ θεωρείται ότι
είναι ο πιο επιτυχημένος πολιτικός της Ευρώπης, αυτή τη στιγμή.

Έχει αλλάξει το πολιτικό τοπίο της Γερμανίας, κυβερνώντας τη χώρα σαν
κεντροδεξιός ηγέτης αλλά με κεντροαριστερή κυβέρνηση ­ κάτι που αφοπλίζει τόσο
τη Συντηρητική Αντιπολίτευση όσο και εργατικά συνδικάτα.

Η άνοδος της Γερμανίας και η ανάδειξη του Σρέντερ ως του πλέον πετυχημένου
Ευρωπαίου πολιτικού της σημερινής εποχής οφείλεται φυσικά και στη θέση που
κατέχει το Βερολίνο, στο κέντρο μιας ηπείρου που δεν είναι πλέον χωρισμένη στα
δύο.

Και αυτή η πρωτοπορία της Γερμανίας υπογραμμίζεται ακόμα περισσότερο από τα
προβλήματα που ο Βρετανός πρωθυπουργός Τόνι Μπλερ αντιμετωπίζει στη χώρα του,
από τότε που ξέσπασε η επιδημία του αφθώδους πυρετού και από την ολοένα
αυξανόμενη πολιτική παραλυσία στην οποία βυθίζεται η Γαλλία, εξαιτίας του
έντονου ανταγωνισμού που υπάρχει μεταξύ του γκωλικού Προέδρου της Δημοκρατίας
Ζακ Σιράκ και του Σοσιαλιστή πρωθυπουργού της Γαλλίας Λιονέλ Ζοσπέν. Και από
τις τρεις αυτές «μεγάλες δυνάμεις» της Ευρώπης, η Γερμανία ξεχωρίζει και
μοιάζει να είναι η πιο δυναμική και ευέλικτη.

Εκτός των άλλων έχει διαμορφωθεί πλέον ο ορισμός της νέας Γερμανίας, της
οποίας η κεντρική θέση που κατέχει στην Ευρώπη δεν είναι πλέον βάρος για την
ίδια, αλλά τύχη. Γιατί, για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία, η Γερμανία
βρίσκεται περιτριγυρισμένη από σύμμαχες χώρες!

Αλλά η Γερμανία θεωρείται τυχερή και επειδή διαθέτει έναν ηγέτη που έχει
αποδειχθεί ότι είναι πάρα πολύ ικανός μάνατζερ, άπταιστος χειριστής των
μίντια.

Ο Στέινμαγιερ, ο οποίος έχει συνεργαστεί με τον Σρέντερ από τότε που εκείνος
ήταν κυβερνήτης της Κάτω Σαξονίας στο Αννόβερο, λέει ότι είναι «ο εναγκαλισμός
του σύγχρονου» του σημερινού Γερμανού καγκελάριου που τον χαρακτηρίζει
περισσότερο από καθετί άλλο.

Οι φιλοδοξίες

Αλλά πώς θα μπορούσε να οριστεί το «σύγχρονο» όσον αφορά την περίπτωση της
Γερμανίας; Ο Στέινμαγιερ λέει ότι θα μπορούσε να οριστεί ως «αποχαιρετισμός
στην ιδέα ότι η οικονομία διαμορφώνεται πάνω απ’ όλα από τις ιδέες και τις
απόψεις των εργατικών συνδικάτων». Ως Σοσιαλδημοκράτης, ο Σρέντερ έχει
απαρνηθεί ­ τουλάχιστον δημοσίως ­ τα μεγάλα πούρα Αβάνας, που ήταν σύμβολο
των πρώτων ταραγμένων μηνών της ηγεσίας του.

Ο σημερινός Γερμανός καγκελάριος μάλιστα έχει ανακοινώσει ότι θα μετακομίσει
από τη μεγάλη βίλα του, που βρίσκεται στο πρώην αμερικανικό τμήμα του
Βερολίνου, και θα εγκατασταθεί σε ένα μικρό διαμέρισμα στο νέο κτίριο της
Καγκελαρίας. Η δημόσια εικόνα του τώρα είναι αυτή ενός «ανθρώπου του λαού».
Και γνωρίζει μεγάλη επιτυχία αυτή η εικόνα που προβάλλει προς τα έξω…

Στο τέλος αυτού του μήνα, ο Σρέντερ θα μετακομίσει στο πελώριο κτίριο της νέας
Καγκελαρίας που είναι χτισμένο στις όχθες του ποταμού Σπρι. Δεν είναι κτίριο
χτισμένο για νάνο. Είναι μάλλον ένα κτίριο που απεικονίζει, κατά πολύ
πετυχημένο τρόπο, τόσο τη νέα Γερμανία του Σρέντερ όσο και τις δικές του, πολύ
προσεκτικά εκφρασμένες, φιλοδοξίες.