ΔΡΟΜΟΙ

Οι «κακές»…

… κυβερνήσεις και οι «κακοί» ηγέτες δεν μπορούν πια να κρυφτούν από την
παγκόσμια δικαιοσύνη, μας λένε και μας ξαναλένε. Δεν μπορούν πια να κρυφτούν
πίσω από εθνικές δικαιοδοσίες και εθνικές κυριαρχίες. Όσοι ευθύνονται για
παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εθνικές εκκαθαρίσεις, ωμότητες και
εγκλήματα πολέμου πρέπει να διωχθούν και θα διωχθούν χωρίς να μπορούν πια να
κρυφτούν πίσω από εθνικά σύνορα.

Το μοτίβο…

… του «ανθρωπιστικού πολέμου» του ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία ήταν αυτό ­ γι’
αυτό ακριβώς διώκονται οι Σέρβοι και Κροάτες πολέμαρχοι, γι’ αυτό συγκροτήθηκε
ένα διεθνές ποινικό δικαστήριο εγκλημάτων πολέμου και γι’ αυτό ξοδεύονται
εκατομμύρια δολάρια κάθε χρόνο σε έναν βρώμικο και εν πολλοίς άγνωστο πόλεμο
εναντίον του Ιράκ. Επίσης, αυτό ακριβώς είναι το μήνυμα από τις απόπειρες να
διωχθεί ο Χιλιανός δικτάτορας Αουγκούστο Πινοσέτ και από τις απειλές να
διακοπούν οι σχέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Αυστρία εξαιτίας του
ακροδεξιού Γιεργκ Χάιντερ. Γι’ αυτό ακριβώς είναι σήμερα «εκκωφαντική» η σιωπή
των υπέρμαχων αυτού του δόγματος του «διεθνούς κοινοτισμού» μπροστά στην
εκλογή του ακροδεξιού Αριέλ Σαρόν ως πρωθυπουργού του Ισραήλ. Σαν να μην τους
«συγκινεί καθόλου» ο άνθρωπος που είναι προσωπικά υπεύθυνος για τις
μεγαλύτερες σφαγές αμάχων στην ιστορία των αραβοϊσραηλινών συγκρούσεων.

Η επιστροφή…

… του Σαρόν στην εξουσία θέτει σε δοκιμασία την καλή πίστη όλων εκείνων που
υποστηρίζουν ένα διεθνές σύστημα απονομής δικαιοσύνης. Οι επικριτές του
επισημαίνουν ότι το νέο υπερεθνικό δόγμα των επεμβάσεων δεν είναι παρά μια
απάτη που έχει στόχο να προσδώσει μια κίβδηλη «ανθρωπιστική» νομιμότητα στον
εκβιασμό, στον οποίο οι μεγάλες δυνάμεις υποβάλλουν τις μικρότερες χώρες όποτε
αυτές αμφισβητούν το κύρος τους ή απειλούν τα συμφέροντά τους. Τα εγκλήματα
πολέμου και οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διαπράττονται από
τις μεγάλες δυνάμεις και τους συμμάχους τους αντιμετωπίζονται πάντα με
διαφορετικά μέτρα και σταθμά και μένουν ατιμώρητα. Χαρκατηριστική είναι η
περίπτωση του Ισραήλ. Εδώ και δεκαετίες, οι δυτικοί πάτρωνές του επιτρέπουν να
παραβιάζει τη μία μετά την άλλη τις αποφάσεις του ΟΗΕ. Την ίδια ώρα, άλλες
χώρες της περιοχής υποβάλλονται σε εξοντωτικές κυρώσεις και βομβαρδισμούς για
την ανυπακοή τους.

Το αίμα…

… στα χέρια του Σαρόν είναι ακόμη φρέσκο, πιο φρέσκο από το αίμα στα χέρια
του Πινοσέτ, και οι σφαγές αμάχων τεκμηριωμένες, πιο τεκμηριωμένες από εκείνες
που αποδίδονται στους Σέρβους. Φυσικά, καμιά δυτική κυβέρνηση δεν πρόκειται να
σηκώσει ούτε ένα δαχτυλάκι εναντίον του Σαρόν, σε περίπτωση που θα αποφασίσει
να ταξιδέψει στο εξωτερικό, παρά τις προσπάθειες που καταβάλλουν οργανώσεις
υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων να ενεργοποιήσουν διαδικασίες σαν και
εκείνες που κατέληξαν στη δίωξη του Πινοσέτ. Το ίδιο απίθανο είναι και το
ενδεχόμενο να εκφραστεί έστω κάποια διπλωματική δυσαρέσκεια, σαν και εκείνη
που είχε εκφραστεί στην περίπτωση του ακροδεξιού Χάιντερ. Ακόμη πιο απίθανο θα
ήταν να ανασταλούν οι πωλήσεις δυτικών όπλων προς το Ισραήλ. Γιατί όλα τα
εγκλήματα δεν είναι ίδια. Κάποια από αυτά είναι «αλλιώς», είναι διαφορετικά,
όπως τα μέτρα και τα σταθμά που χρησιμοποιούνται για την απονομή της
«παγκόσμιας δικαιοσύνης».