Υπογραφές – αγκάθια…

Ανησύχησε συνεργάτης του Κώστα Σημίτη ­ παλιός συνεργάτης του Γιώργου
Γεννηματά και του Ανδρέα Παπανδρέου ­ όταν είδε την υπογραφή της κυρίας Φώφης
Γεννηματά κάτω από το κείμενο της πρότασης νόμου του κ. Θ. Τσουκάτου για «την
καθιέρωση ενός ελάχιστου κοινωνικού μισθού».

Τη ρώτησε «γιατί υπέγραψες;». Και πήρε την απάντηση ότι «αυτό έγινε για να μη
χαρισθεί ένα τόσο σημαντικό θέμα στον κ. Τσουκάτο, άλλωστε αυτό θα ήθελε και ο
Πρωθυπουργός».

Ο βουλευτής όμως του ΠΑΣΟΚ και πρώην υπουργός δεν ικανοποιήθηκε από την
απάντηση και έψαξε το ζήτημα. Πληροφορήθηκε, λοιπόν, ότι αυτή ήταν η μισή
αλήθεια. «Ο κ. Τσουκάτος είχε συναντηθεί κατ’ ιδίαν με την κυρία Γεννηματά,
την οποία και έπεισε να υπογράψει το κείμενο».

Φυσικά, ενημερώθηκαν γι’ αυτό και άλλοι συνεργάτες του Πρωθυπουργού, οι οποίοι
πλέον έχουν μία πιο ολοκληρωμένη εικόνα για το πώς συγκετρώθηκαν τόσες
υπογραφές.

Άλλωστε, είναι πλέον κοινό μυστικό το ανέκδοτο, το οποίο κυκλοφορεί στη Βουλή:
«Πέστε μου πότε θα λείψει και πάλι ο Πρωθυπουργός στο εξωτερικό για να σας πω
πότε και αν μπορεί να μαζευτούν υπογραφές κάτω από ένα κείμενο».

Γιατί δεν ήταν μόνον «η πρόταση νόμου του κ. Τσουκάτου», αλλά και η ιστορία
της Ολυμπιακής όταν ο κ. Κ. Σημίτης βρισκόταν στη Βουδαπέστη, οπότε
συγκεντρώθηκαν ­ τότε ­ 61 υπογραφές για τη μη ιδιωτικοποίηση της εταιρείας.

«Αν ξανασυμβεί κάτι παρόμοιο θα είναι σοβαρό. Δεν πρέπει να τριτώσει. Αν και
θα έλεγα πως δεν θα είναι την επόμενη φορά εύκολο να μαζέψει κάποιος υπογραφές
κάτω από μία πρόταση νόμου, η οποία όπως έρχεται στη Βουλή δεν ωφελεί ούτε
τους ίδιους τους ενδιαφερόμενους ούτε το ΠΑΣΟΚ», ήταν το σχόλιο κυβερνητικής
πηγής στα «ΝΕΑ». Ένα σχόλιο που έγινε πριν γίνει γνωστό ένα άλλο κείμενο, αυτό
του κ.Θ. Πάγκαλου, το οποίο συγκέντρωσε υπογραφές, αυτήν τη φορά από όλα τα
κόμματα και με το οποίο θέτει προ των ευθυνών του τον υπουργό Εξωτερικών για
την όλη στάση της χώρας απέναντι στην Τουρκία.

Στο ΠΑΣΟΚ βεβαίως επιχειρείται να χαμηλώσουν οι τόνοι. Ο γραμματέας της
Κοινοβουλευτικής Ομάδας Κοσμάς Σφυρίου δεν δέχεται να μιλήσει για πρόσωπα ή να
απαντήσει σε ερωτήματα για τον ρόλο ορισμένων από τους πρωταγωνιστές της
τελευταίας κίνησης. Οι συνεργάτες του ξέρουν πως επιδιώκει ­ με άνωθεν εντολές
­ «να κλείσει το θέμα». Άλλωστε, ο κ. Κ. Σφυρίου διακηρύσσει πως «υπάρχουν
συλλογικές λειτουργίες, για τις οποίες αγωνιζόμαστε, όλο το προεδρείο της
Κοινοβουλευτικής Ομάδας, να τις κατακτήσουμε ως κανόνα στη λειτουργία μας.
Θέλουμε όλα τα θέματα εγκαίρως να έρχονται και να συζητώνται στα συλλογικά
θεσμοθετημένα όργανα επεξεργασίας πολιτικής και σχεδίων νόμων, που είναι οι
Κοινοβουλευτικοί Τομείς Εργασίας – ΚΤΕ».

Υπάρχει όμως και η… άλλη πλευρά του φεγγαριού. Όλα όσα συμβαίνουν τον
τελευταίο καιρό στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ τίθενται στο
«μικροσκόπιο» συνεργατών του Πρωθυπουργού.

Το μεγάλο θέμα ­ πιστεύουν ­ «και αυτό αποτελεί ένα αγκάθι για τον
Πρωθυπουργό, είναι ότι η κίνηση του κ. Θ. Τσουκάτου θα έχει, εκ των πραγμάτων,
συνέχεια. Έτσι, η πρώτη εκτίμηση συνεργάτη του Πρωθυπουργού, ότι «ο κ.
Τσουκάτος έκαψε το χαρτί του», μάλλον ήταν βιαστική.

Κι αυτό γιατί δεν διαφεύγει πλέον της προσοχής του Γραφείου του Πρωθυπουργού
ότι πέραν των βουλευτών του «εκσυγχρονιστικού μπλοκ» υπήρξαν και βουλευτές
προσκείμενοι στον κ. Τσοχατζόπουλο, οι οποίοι συνυπέγραψαν την πρόταση νόμου.
Έχουν ­ προσθέτουν ­ βρεθεί σύμμαχοι.

Ένα ερώτημα φυσικά είναι εάν η πρόταση αυτή για την οποία πέτυχε και
συγκέντρωσε τόσες υπογραφές ο βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ θα έρθει, με τον
νέο χρόνο, σε συζήτηση στη Βουλή, στην αρχή στην αρμόδια διαρκή
Κοινοβουλευτική Επιτροπή και στη συνέχεια στην Ολομέλεια. Ορισμένοι έχουν βρει
την εύκολη λύση. Λένε πως ο πρόεδρος της Βουλής Απόστολος Κακλαμάνης δεν θα
την εισάγει προς συζήτηση, διότι δεν συνοδεύεται από την έκθεση του
Λογιστηρίου του Κράτους.

Όμως, αυτό θα αποτελούσε «μισή λύση», πιστεύει κυβερνητική πηγή, που σπεύδει
να προσθέσει: «Γιατί βιάζεσαι; Εμείς ελπίζουμε μέχρι τότε στο καλύτερο. Άσε
και θα δούμε».

Η ίδια πηγή προβαίνει στις εκτιμήσεις της: «Εμείς, όμως, την κίνηση του κ. Θ.
Τσουκάτου δεν την είδαμε ως υπόθεση μίας ομάδας 52 ή 53 βουλευτών. Άλλωστε,
κάθε βουλευτής του ΠΑΣΟΚ πρέπει να εκφράζεται και να παίρνει πρωτοβουλίες με
βάση όσα λέει το Σύνταγμα, ο Κανονισμός της Βουλής, αλλά και με βάση την
κυβερνητική πολιτική, η οποία έχει ψηφισθεί από τον λαό και το Κοινοβούλιο.

Για μας απλώς υπήρξε ένας προβληματισμός, γιατί ένας πρώην στενός συνεργάτης
προχώρησε σε αυτή την πρωτοβουλία».

Ούτως ή άλλως, το θέμα της διαφοροποίησης βουλευτών από την κυβερνητική
πολιτική υπάρχει, πλέον, και αποτελεί, όπως πολλοί διαβλέπουν και για το
μέλλον, ένα αγκάθι για τον Πρωθυπουργό.

Κορυφαίος μάλιστα παράγοντας του κυβερνητικού κόμματος σχολιάζοντας το
πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί, είπε με νόημα στα «ΝΕΑ»: «Ο Πρωθυπουργός είναι
πολύ μετρημένος στις κινήσεις του.

Γνωρίζει ότι υπάρχει ένα ζήτημα, αλλά θέλει να κρατήσει χαμηλούς τόνους.
Ασφαλώς και ενοχλήθηκε. Αλλά δεν είδες ότι δεν δημιούργησε θέμα όταν ο κ.
Τσουκάτος κράτησε στη Χαριλάου Τρικούπη το γραφείο του και μετά που δεν ήταν
πλέον μέλος του Ε.Γ.;».

Σε διάφορες συσκέψεις που έγιναν στη Βουλή, τις τελευταίες ημέρες, το θέμα
τέθηκε επί τάπητος. Και συμφωνήθηκε ότι θα πρέπει εγκαίρως στο μέλλον ­ εάν
σημειωθούν παρόμοιες κινήσεις ­ να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα, ώστε να μην
εμφανίζεται το φαινόμενο τόσοι πολλοί βουλευτές να υπογράφουν «κείμενο
αιχμών».

Σε μία από τις συζητήσεις που έγιναν αναφέρθηκε και μία χαρακτηριστική
περίπτωση, αυτή της πρώην υφυπουργού κ. Ροδούλας Ζήση, για να καταδειχθεί ότι
οι περισσότεροι βουλευτές δεν υπέγραψαν με σκοπιμότητα να προκαλέσουν πρόβλημα
στην κυβέρνηση.

Η κ. Ζήση διεμήνυσε μάλιστα αρμοδίως στην ηγεσία της κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ:
«Όταν μού ζητήθηκε να υπογράψω, έλαβα υπόψη μου τους ψηφοφόρους μας, οι οποίοι
ζητάνε να ληφθούν περισσότερο ριζοσπαστικά μέτρα για την ενίσχυση του
εισοδήματός τους. Δεν ήξερα ότι μπορεί να κρύβονται άλλες επιδιώξεις και
σκέψεις».

Ένα είναι βέβαιο. Η ιστορία ­ όπως πολλές ενδείξεις καταδείχνουν ­ θα έχει
συνέχεια. Πώς θα αντιμετωπισθεί στο μέλλον;

«Θυμάσθε πόσο αποτελεσματικά αντιμετώπισε ο κ. Σημίτης την κρίση με τους 11
βουλευτές, οι οποίοι στην προηγούμενη Βουλή πήγαν να του δημιουργήσουν
πρόβλημα;» σημειώνει πρώην υπουργός και σημαντικός ­ σήμερα ­ κοινοβουλευτικός
παράγων. «”Βεβαίως, τότε, ήταν τυχερός γιατί ο κ. Βενιζέλος, ο οποίος πήρε το
κείμενο των 11 από έναν δημοσιογράφο, τον ενημέρωσε έγκαιρα και έτσι αντέδρασε
έγκαιρα».

Είναι όμως όλες οι περιπτώσεις ίδιες;