ΠΡΟΣΩΠΑ «Διαιτητής» των ισραηλινών εκλογών

Η πολιτική επιβίωση του Έχουντ Μπαράκ εξαρτάται από τον Γιάσερ Αραφάτ, ο
οποίος είναι με τη σειρά του όμηρος της ισραηλινής εσωτερικής πολιτικής: οι
επικείμενες ισραηλινές εκλογές δεν θα μπορούσαν να είναι πιο μπερδεμένες.

Γιάσερ Αραφάτ. Διαιτητής και όμηρος μαζί της εσωτερικής πολιτικής του Ισραήλ

Χθες το πρωί, μετά την απόφαση της Κνεσέτ να διαλυθεί και να προκηρυχθούν
πρόωρες εκλογές, οι Ισραηλινοί αναλυτές ήταν ομόφωνοι: ο Παλαιστίνιος πρόεδρος
Γιάσερ Αραφάτ είναι εκείνος που, με τις ενέργειές του, θα δώσει τη νίκη στον
Ισραηλινό πρωθυπουργό ή στον δεξιό αντίπαλό του. Η σύντομη θητεία του Μπαράκ
ήταν γεμάτη αποτυχίες και χρειάζεται απαραιτήτως μια διπλωματική συμφωνία με
τους Παλαιστινίους για να την «πουλήσει» στους ψηφοφόρους. Μια συμφωνία με τον
Αραφάτ είναι λοιπόν η μοναδική ευκαιρία για τον Μπαράκ να κερδίσει τις
εκλογές. «Η τύχη του Μπαράκ», γράφει ο αρθρογράφος της «Γεντιότ Αχαρονότ»
Ναούμ Μπάρνεα, «είναι τώρα στα χέρια του ανθρώπου τον οποίο απεχθάνεται
περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο: του Γιάσερ Αραφάτ».

Πράγματι, οι προσωπικές σχέσεις ανάμεσα στον Αραφάτ και τον Μπαράκ, που
ουδέποτε ήταν θερμές, έχουν γίνει κακές μετά το ξέσπασμα της Ιντιφάντα, καθώς
ο Μπαράκ είναι για τους Παλαιστινίους ο πρωθυπουργός της καταστολής που έχει
στοιχίσει ώς τώρα τη ζωή τουλάχιστον 240 ομοεθνών τους. «Ο Αραφάτ μπορεί να
δώσει στον Μπαράκ έξι μήνες ηρεμίας και μια συμφωνία», γράφει ο Μπάρνεα.
«Μπορεί όμως και να του δώσει έξι μήνες πολέμου και να τον εξαφανίσει, μαζί με
το κόμμα του, από την ισραηλινή πολιτική σκακιέρα».

Η πολιτική επιβίωση του Μπαράκ εξαρτάται λοιπόν από τον Αραφάτ και η
παλαιστινιακή ηγεσία δεν θέλει να χάσει ο Ισραηλινός πρωθυπουργός επειδή η
εναλλακτική επιλογή είναι ο σφαγέας των προσφύγων της Σάμπρα και της Σατίλα
Αριέλ Σαρόν ή ο Μπίμπι Νετανιάχου, η επιστροφή του οποίου στην κεφαλή του
Λικούντ θεωρείται σίγουρη από αρκετούς σχολιαστές και οι σχέσεις του, στη
διάρκεια της πρωθυπουργίας του, με τον Αραφάτ ήταν επιεικώς απαίσιες. Έτσι και
ο Αραφάτ είναι όμηρος της ισραηλινής εσωτερικής πολιτικής. Ακόμη κι αν ο
Παλαιστίνιος ηγέτης θελήσει να βοηθήσει τον Μπαράκ, η σύναψη μιας συμφωνίας
δεν θα είναι εύκολη υπόθεση, καθώς ο Ισραηλινός πρωθυπουργός θα ήθελε
προεκλογικά να σκληρύνει τις θέσεις του ώστε να μη φανεί μειοδότης έναντι του
Λικούντ. Αποκλείεται συνεπώς να προχωρήσει περισσότερο από τις παραχωρήσεις
που είχε δεχθεί στο Καμπ Ντέηβιντ και οι οποίες είχαν κριθεί ανεπαρκείς από
τους Παλαιστινίους, ενώ ο Αραφάτ αποκλείεται να δεχθεί κάτι λιγότερο, έστω και
μόνον επειδή ξέρει πως κάτι τέτοιο θα σήμαινε το τέλος του. Δύσκολα μια
προεκλογική περίοδος θα μπορούσε να ξεκινήσει κάτω από χειρότερες συνθήκες.