Ελληνική ανησυχία για την αναζωπύρωση της κρίσης

![]() |
ΜΠΙΑΡΙΤΣ
Ανησυχία για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει στην ευρύτερη περιοχή η
αναζωπύρωση της κρίσης στη Μέση Ανατολή εκφράζουν καλά πληροφορημένοι κύκλοι
της κυβέρνησης και επισημαίνουν ιδιαίτερα τον κίνδυνο τρομοκρατικών επιθέσεων,
αντίστοιχων με εκείνες που είχε ζήσει η χώρα μας παλαιότερα, σε ελληνικό
έδαφος.
Για τον λόγο αυτό, ήδη από χθες, έχει δοθεί εντολή για πρόσθετα μέτρα κατά του
ενδεχομένου τρομοκρατικών ενεργειών. Σε αυτά περιλαμβάνεται η πρόσθετη φύλαξη
στόχων (κυρίως ισραηλινών και αμερικανικών), αλλά και η στενή παρακολούθηση
ατόμων «συμπαθούντων» εξτρεμιστικές οργανώσεις της Μέσης Ανατολής.
Σημειώνεται ότι, ανεξάρτητα από τα χθεσινά γεγονότα, ο συντονισμός των
αντιτρομοκρατικών υπηρεσιών πλήθους χωρών μεταξύ αυτών και της Ελλάδας
είναι συνεχής κι ενισχυμένος απ’ όταν εμφανίστηκε το φαινόμενο Μπιλ Λάντεν.
Στο συντονισμό αυτό πρωταγωνιστικό ρόλο έχει φυσικά η Ουάσιγκτον. Εκτίμηση
διπλωματικών κύκλων είναι ότι η ειρηνευτική διαδικασία έχει ουσιαστικά πεθάνει
και οι ισραηλινοπαλαιστινιακές σχέσεις οδεύουν ολοταχώς στη συγκρουσιακή
κατάσταση του παρελθόντος. Προσθέτουν ακόμη ότι η κατάσταση στην περιοχή
γίνεται ακόμη πιο εκρηκτική λόγω και της νέας επιθετικότητας του Ιράν, αλλά
και της πλήρους υποστήριξης του Ισραήλ από τους κ. κ. Γκορ και Μπους (λόγω των
εβραϊκών ψήφων).
Ο πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης, που έφθασε χθες στο Μπιαρίτς για την άτυπη
σύνοδο κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, φέρεται ιδιαίτερα προβληματισμένος και
εκτιμά ότι στη σύνοδο, η οποία επρόκειτο να ασχοληθεί κυρίως με την πορεία της
Διακυβερνητικής Διάσκεψης και το μέλλον των σχέσεων της Ε.Ε. με τη
Γιουγκοσλαβία, θα κυριαρχήσει πλέον το Μεσανατολικό.
Ο κ. Σημίτης πληροφορήθηκε την επίθεση στο αμερικανικό πλοίο στη διάρκεια της
πτήσης και συζήτησε το θέμα με τον Γιώργο Παπανδρέου, ενώ το βράδυ στη σύνοδο
των Σοσιαλιστών συζήτησε και με την Άκη Τσοχατζόπουλο. Συνεργάτες του
πρωθυπουργού έλεγαν ότι είναι ορατός ο κίνδυνος «να πάμε πολλά χρόνια πίσω»
και προσέθεταν πως οι διερευνητικές προσπάθειες για το κατά πόσο η Ελλάδα
μπορεί να αναλάβει κάποια πρωτοβουλία εκ των πραγμάτων δεν είναι πλέον
ρεαλιστικές.














