Οι εργαζόμενοι, στη δουλειά, αφήνουν το ρολόι στο σπίτι

Το οκτάωρο είναι μια έννοια άγνωστη για τους περισσότερους εργαζομένους. Οι
ίδιοι και τα συνδικαλιστικά τους σωματεία μετρούν τις ώρες εργασίας τους και
τις βρίσκουν πολύ περισσότερες από οκτώ ημερησίως.

Το διευρυμένο αυτό ωράριο μάλιστα πολλές φορές είναι σπαστό, επεκτείνεται τις
νυκτερινές ακόμα και μεταμεσονύκτιες ώρες, ενώ δεν είναι καν σταθερό. Το
Σαββατοκύριακο, τέλος, δεν είναι ελεύθερο για πολλούς.

«Το ωράριο των καταστημάτων το ξέρετε. Οι ιδιοκτήτες των καταστημάτων όμως δεν
εργάζονται μόνον αυτές τις ώρες», εξηγεί ο αντιπρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου
Αθηνών Νίκος Γιαννέτος. «Ο έμπορος πρέπει να είναι στο κατάστημά του τις ώρες
που αυτό είναι ανοιχτό, ειδικά όταν δεν απασχολεί άλλους υπαλλήλους. Πρέπει
επίσης να ασχολείται με τα οικονομικά του βιβλία, να κάνει μόνος του τον
δειγματισμό, να ασχολείται με τη διακόσμηση και την καθαριότητα του
καταστήματός του».

Όσοι εργάζονται ως υπαλληλοι (πωλητές) σε αυτά τα καταστήματα έχουν ωράριο,
αλλά δεν το τηρούν. «Πόσες ώρες εργαζόμαστε;» λέει η Παναγιώτα Τζουγανάτου,
υπάλληλος σε κατάστημα ρουχισμού στην οδό Κυψέλης. «Όταν δουλεύεις πολλά
χρόνια σε ένα κατάστημα νοιώθεις το κατάστημα σαν δικό σου. Τα συμφέροντά του
τα θεωρείς και δικά σου. Δεν γίνεται να τηρείς επ’ ακριβώς το ωράριο, δεν
φεύγεις όταν συμπληρώνονται οι ώρες εργασίας σου».

Η υπευθυνότητα αλλά και οι φιλοδοξίες των ίδιων των εργαζομένων σε συνδυασμό
με τις απαιτήσεις της δουλειάς αυξάνουν τον «πραγματικό» εργάσιμο χρόνο σε
πολλούς κλάδους, ανεξαρτήτως του κύρους που αυτοί απολαμβάνουν στην κοινωνία.
«Οι γιατροί του ΕΣΥ έχουν τυπικά ωράριο», εξηγεί ο διευθυντής Α’ Παθολογικής
Ογκολογικής Κλινικής του Νοσοκομείου Άγιος Σάββας, κ. Γεράσιμος Ρηγάτος. «Όσοι
λοιπόν δουλεύουν σε δημόσια νοσοκομεία εργάζονται εξήμισι ώρες.

Είναι ένα λογικό ωράριο μέσα στο οποίο ο επιστήμονας μπορεί να αποδώσει στον
μέγιστο βαθμό. Αρκεί να τηρείται», συμπληρώνει. Οι ιδιωτικοί γιατροί με τη
σειρά τους εργάζονται όσο έχουν πελάτες.

Οι δικηγόροι χωρίζονται σε δύο κατηγορίες όσον αφορά τον χρόνο εργασίας τους.
«Όσοι απασχολούνται σε μεγάλα ναυτιλιακά γραφεία, ή σε αντίστοιχα μεγάλα
νομικά έχουν ωράριο από τις 9 το πρωί μέχρι τις 6 το απόγευμα. Οι υπόλοιποι
δουλεύουν χωρίς ωράριο», λέει το μέλος του ΔΣΑ Δημήτρης Βερβεσός.

«Οι πολιτικοί μηχανικοί εργάζονται πολλές ώρες ακανόνιστα. Ο φόρτος εργασίας
δεν είναι σταθερός ούτε μπορεί να υπολογιστεί», λέει με τη σειρά του ο
Δημήτρης Παπαγιαννίδης, γενικός γραμματέας του Συλλόγου Πολιτικών Μηχανικών
Ελλάδος. «Πολλές ώρες ξοδεύονται στις γραφειοκρατικές επαφές των πολιτικών
μηχανικών με υπηρεσίες του Δημοσίου. Υπάρχουν πάλι κατηγορίες συναδέλφων που
προκειμένου να προλάβουν προθεσμίες δουλεύουν όλη ημέρα».

Οι οδηγοί λεωφορείων επίσης εργάζονται πολλές ώρες. «Υπάρχουν ημέρες που
δώδεκα ώρες βρισκόμαστε στον χώρο εργασίας. Όχι στο τιμόνι, αλλά στον χώρο
εργασίας», εξηγεί ο πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων του ΟΑΣΑ Χρήστος
Σταμούλος.

«Υπάρχουν τα λεγόμενα σπαστά ωράρια. Μέρες που δουλεύουμε από τις πέντε τα
ξημερώματα μέχρι τις πέντε το πρωί και από τη μία το μεσημέρι μέχρι τις
τέσσερις το απόγευμα. Υπάρχει συγκεκριμένο παράδειγμα οδηγού που πρέπει να
παραδώσει το λεωφορείο στο αμαξοστάσιο της Πέτρου Ράλλη και μένει στο
Χαλάνδρι. Απλά αυτός δεν φεύγει μέχρι το μεσημέρι που ξαναπιάνει το τιμόνι».

Αλλά και όσοι ασκούν το ίδιο επάγγελμα αντιμετωπίζουν διαφορετικές εργασιακές
σχέσεις. «Είναι γεγονός ότι οι καθηγητές που διδάσκουν σε ιδιωτικά σχολεία
απασχολούνται περισσότερες ώρες από τους συναδέλφους τους που είναι δημόσιοι
υπάλληλοι», εξηγεί ο Μιχάλης Κουρουτός, πρόεδρος της ΟΙΕΛΕ. «Στα ιδιωτικά
σχολεία εκτός από τις 30 ώρες που είναι υποχρεωμένοι να βρίσκονται στο σχολείο
λαμβάνουν μέρος σε μία σειρά άλλων δραστηριοτήτων. Υπάρχει τακτική,
προγραμματισμένη επαφή με τους γονείς των μαθητών, υπάρχει συγγραφική δουλειά
που υπό τη μορφή σημειώσεων δίνεται στους μαθητές. Σε πολλά σχολεία οι
καθηγητές απασχολούνται ακόμα και ως συνοδοί στα σχολικά λεωφορεία», λέει ο κ.
Κουρουτός.

Οι διαφημιστές και οι υπάλληλοι τράπεζς είναι δύο κατηγορίες εργαζομένων που
επίσης δουλεύουν περισσότερο από το κανονικό. «Η διαφήμιση είναι ένας κλάδος
στον οποίο απασχολούνται άτομα πολύ φιλόδοξα. Εγώ πήγαινα δουλειά κάθε πρωί
στις δέκα και μισή.

Το γραφείο της διαφημιστικής μου εταιρείας βρισκόταν στη Λεωφ. Κηφισίας και το
σπίτι μου στην Ηλιούπολη», λέει η 27χρονη Κατερίνα που εργαζεται ως
διαφημίστρια. «Τελείωνα τη δουλειά μου αργά τη νύχτα, χωρίς φυσικά να
πληρώνομαι υπερωρίες. Έφτανα στο σπίτι μεσάνυχτα, χωρίς να έχω όρεξη να κάνω
τίποτα».

Ίδια είναι η κατασταση και στις τράπεζες. Πάντως, οι περισσότεροι εργαζόμενοι
δείχνουν να ζηλεύουν τους δημοσίους υπαλλήλους. Ωράριο συγκεκριμένο, 37,5 ώρες
την εβδομάδα, σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Εργασίας.

Ο ίδιος πίνακας αναφέρει ότι οι εργατοτεχνίτες, βοηθοί σε ξυλουργικές και
μεταλλικές εργασίες, δουλεύουν 35 ώρες εβδομαδιαίως, ενώ οι οικοδόμοι 38.