Κακό παράδειγμα για τους νέους αποτελεί το φαινόμενο αθλητών που ντοπάρονται
για να πετύχουν βελτίωση της επίδοσής τους στο κυνήγι όλο και μεγαλύτερων
ρεκόρ. Και γίνεται ακόμη χειρότερο παράδειγμα όταν η αντίδραση όλων απέναντι
στην αποκάλυψη ενός αθλητή που χρησιμοποίησε ουσίες δεν είναι η καταδίκη του,
αλλά η... στενοχώρια για την αποκάλυψη.


Είναι γεγονός ότι παράγονται συνεχώς νέες ναρκωτικές ουσίες...μη ανιχνεύσιμες
και με τη διακίνηση των ναρκωτικών από τις χώρες των Βαλκανίων (κυρίως
Αλβανία) προς την Ελλάδα αλλάζει σιγά σιγά ο τρόπος χρήσης της ηρωίνης από
ένεση σε χάπια.


«Η καθημερινή αποκάλυψη αθλητών ντοπαρισμένων είναι ένα παράδειγμα επικίνδυνο
και δεν έχει προσεχθεί όπως θα έπρεπε η επίδρασή αυτού του φαινομένου στην
πολιτική αντιμετώπιση των ναρκωτικών», τόνισε χθες ο πρόεδρος το Κέντρου
Θεραπείας Εξαρτημένων Ατόμων, καθηγητής Ποινικού Δικαίου, κ. Νίκος
Παρασκευόπουλος, σε ημερίδα που διοργάνωσε το ΚΕΘΕΑ με θέμα «Εξαρτήσεις:
Επιπτώσεις και νέες προσεγγίσεις». «Έτσι όπως αναπτύσσεται το ντόπινγκ στον
αθλητισμό, δίνεται η εντύπωση ­ ιδιαίτερα σε ένα ευαίσθητο κοινό όπως είναι οι
νέοι που έχουν έρθει σε επαφή με τα ναρκωτικά ­ ότι ένα χάπι ή μια ένεση αρκεί
για να πετύχεις την πρωτιά, τη δόξα, το χρήμα, να βρεις τη λύση».


Ο κ. Παρασκευόπουλος επισήμανε ακόμη το γεγονός ότι κάποιες από αυτές τις
ουσίες που χρησιμοποιούνται από τους αθλητές είναι ίδιες με αυτές που
περιλαμβάνονται στον κατάλογο των ναρκωτικών ουσιών για τις οποίες
προβλέπονται βαριές ποινές και, επομένως, θα έπρεπε να έχουν ίδια νομική
αντιμετώπιση.


Ο διευθυντής του ΚΕΘΕΑ κ. Χαρ. Πουλόπουλος επισήμανε ότι η προοδευτική αλλαγή
στον τρόπο χρήσης της ηρωίνης, που παραμένει για τη χώρα μας η κύρια ουσία
χρήσης, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη.


Όπως είπε: «Η μετατόπιση από την ένεση στα χάπια έχει το θετικό στοιχείο ότι
χωρίς σύριγγα μειώνονται τα κρούσματα μεταδοτικών νοσημάτων, αλλά από την άλλη
πλευρά είναι ενδεχόμενο ο εύκολος τρόπος χρήσης να αυξήσει τον αριθμό των
χρηστών».


Ο κ. Πουλόπουλος έκανε μια σειρά από επισημάνσεις και προτάσεις για τον τρόπο
αντιμετώπισης του προβλήματος της τοξικοεξάρτησης, οι οποίες είναι βασισμένες
στα τελευταία στοιχεία. Έτσι, μεταξύ των άλλων, πρότεινε:


* Να επικεντρωθεί η προσπάθεια προσέγγισης των νέων σε ένα μεσοδιάστημα μεταξύ
της πρώτης επαφής τους με τις ουσίες και της χρήσης της κύριας ουσίας (που
παραμένει η ηρωίνη), το οποίο υπολογίζεται στα 3-4 χρόνια, δηλαδή από τα 15
έως τα 19 χρόνια, περίπου. Και μάλιστα, η παρέμβαση αυτή θα πρέπει να γίνεται
στην κοινότητα γιατί ήδη πολλοί από αυτούς έχουν ήδη εγκαταλείψει το σχολείο.


* Να υπάρξουν προγράμματα μέσα στις φυλακές για την ατομική χρήση της
σύριγγας, γιατί εκεί υπάρχει πραγματικά το πρόβλημα.


* Να προωθηθούν προγράμματα συνεργασίας με τα δικαστήρια ανηλίκων, γιατί τα
στοιχεία δείχνουν ότι από τότε που άρχισε μια τέτοια συνεργασία αυξήθηκε ο
αριθμός των παραπομπών σε θεραπευτικές κοινότητες νέων ανθρώπων.


Τέλος, ο καθηγητής Κλινικής Ψυχιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, κ.
Ντέιβιντ Ντάιτς, ο οποίος έκανε μια ανασκόπηση για τις θεραπείες του
αλκοολισμού, έκανε μια πολύ ενδιαφέρουσα εμπειρική παρατήρηση για τη χώρα μας.
Όπως είπε, ύστερα από πολλά χρόνια που έρχεται στην Ελλάδα παρατήρησε ότι οι
νέοι πίνουν πολύ περισσότερο αλκοόλ και πως μέσα από την τηλεόραση περνάει
συστηματικά ένα μοντέλο μέσα από το οποίο το ποτό (όπως και το τσιγάρο,
άλλωστε) προβάλλεται σε καθημερινή βάση, ενώ δεν υπάρχει ενημέρωση ότι
πρόκειται για την πιο καταστρεπτική ουσία.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από