ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Ο βασιλιάς των διαμαντιών

Φραντσέσκο Ρουτέλι: ο αντίπαλος του Μπερλουσκόνι;

Μια ομιλία με έμφαση στις γυναίκες και ένα περιπαθές (αν και κάπως υπερβολικό
στη διάρκειά του) φιλί: οι δύο αυτές κινήσεις του Αλ Γκορ στο πρόσφατο
συνέδριο του Δημοκρατικού Κόμματος ήταν αρκετές για να εκτιναχθεί στην πρώτη
θέση των δημοσκοπήσεων και να γίνει, όπως έλεγε ο Άρθουρ Μίλερ, ο βασιλιάς των
διαμαντιών. Οχι πως η νίκη του στις εκλογές του Νοεμβρίου είναι εξασφαλισμένη.
Ισα ίσα, είναι πολύ πιθανόν να ηττηθεί από τον Ρεπουμπλικανό αντίπαλό του και
τον «συμπονετικό συντηρητισμό» του. Η έστω και πρόσκαιρη ανατροπή των
προγνωστικών, όμως, δείχνει μια ακόμη φορά πόση σημασία έχει για τους
ψηφοφόρους η εικόνα των υποψηφίων και η εκλογική τους στρατηγική.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι βέβαια μια ιδιαίτερη περίπτωση: οι περισσότεροι
Αμερικανοί δεν γνωρίζουν τι γίνεται πέρα από την αυλή του σπιτιού τους και η
αποχή στις εκλογές υπερβαίνει πάντοτε το 50%. Παρά ταύτα, η αμερικανική
πολιτική προσέφερε ανέκαθεν χρήσιμα διδάγματα στην Ευρώπη. Η ιταλική Αριστερά,
για παράδειγμα, αναθάρρησε με την ανάκαμψη του αμερικανού αντιπροέδρου και
προσπαθεί να μιμηθεί τη στρατηγική του σε μια προσπάθεια να ανακόψει τον
φρενήρη καλπασμό του Μπερλουσκόνι προς την εξουσία. Για να πετύχει αυτόν τον
στόχο, χρειάζονται δύο πράγματα: ένα μήνυμα και ένας άνθρωπος που θα το
παρουσιάσει με πειστικό τρόπο στην κοινή γνώμη.

Ολα δείχνουν ότι ο άνθρωπος αυτός δεν θα είναι ο 62χρονος, και αρκετά
φθαρμένος σημερινός πρωθυπουργός Τζουλιάνο Αμάτο, αλλά ο κατά 16 χρόνια
νεώτερός του δήμαρχος της Ρώμης. Φωτογενής και επιτυχημένος, ο Φραντσέσκο
Ρουτέλι προτάθηκε από τους Δημοκράτες του Ρομάνο Πρόντι ως ο μόνος άνθρωπος
που μπορεί να νικήσει τον «Καβαλιέρε». Η αντίδραση του τελευταίου, που έσπευσε
να χαρακτηρίσει τον Ρουτέλι «θιασώτη των αμβλώσεων», δείχνει τον εκνευρισμό
που θα του προκαλούσε μια τέτοια επιλογή. Ο ίδιος ο δήμαρχος δηλώνει ότι θα
περιμένει την απόφαση της ηγεσίας του κυβερνητικού συνασπισμού. Σε ένα σαφή
υπαινιγμό του, όμως, για την παραδοσιακή ηγεσία της «Ελιάς», τόνισε αυτή την
εβδομάδα σε συνέντευξή του στη «Στάμπα», ότι για να νικήσει η κεντροαριστερά
δεν αρκεί να υπερασπισθεί τα επιτεύγματα της θητείας της. Πρέπει να μιλήσει
και για το μέλλον. Οι απολογισμοί πρέπει να συνοδεύονται από προοπτικές. Αν
είναι δυνατόν, και από την επιστροφή του Μπερτινότι…

Εκτός από το παρελθόν και το μέλλον, όμως, εκτός από τους απολογισμούς και τις
υποσχέσεις, υπάρχει και το παρόν. Και εδώ ακριβώς δείχνει να πάσχει η άχρωμη
και άοσμη κεντροαριστερή κυβέρνηση της Ιταλίας, όμηρος μικροκομματικών
συμβιβασμών και ανταγωνισμών. Το θέμα που απασχολεί σήμερα την ιταλική
κοινωνία δεν είναι ποιος θα είναι ο επόμενος πρωθυπουργός, αλλά πώς θα
αντιμετωπισθούν οι παιδεραστές που βιάζουν και σκοτώνουν μικρά κορίτσια. Η
Δεξιά ζητεί την άτεγκτη εφαρμογή του νόμου και της τάξης και υποστηρίζει τη
δημοσίευση ονομάτων παιδεραστών στον Τύπο. Η Αριστερά έχει απάντηση;