Κυνηγοί… βρεφών

Η πολιτική του «ενός παιδιού ανά οικογένεια» θεσπίσθηκε από την κινεζική
κυβέρνηση το 1979, προκειμένου να αναχαιτισθεί η αλματώδης πληθυσμιακή αύξηση.
Τρεις δεκαετίες αργότερα, οι υπεύθυνοι οικογενειακού προγραμματισμού έχουν
αποτελέσει τον φόβο και τον τρόμο της Κίνας.

Υπό διωγμόν. Η πολιτική τού ενός παιδιού ανά οικογένεια οδηγεί, ορισμένες φορές, σε ακραία φαινόμενα

Τέτοιος είναι ο ζήλος τους, που έφθασαν το σημείο να δολοφονήσουν ένα καθ’ όλα
υγιές νεογέννητο μπροστά στα μάτια των γονιών του. Το περιστατικό συνέβη στο
χωριό Κάι-ντιάν, στην κεντρική επαρχεία Χουμπέι και προκάλεσε τόσο έντονες
αντιδράσεις, που οι τοπικές αρχές αναγκάσθηκαν να υποσχεθούν ότι οι υπεύθυνοι
θα τιμωρηθούν ­ γεγονός σπάνιο σε τέτοιες περιπτώσεις.

Ας πάρουμε, όμως, τα γεγονότα από την αρχή: η μητέρα του βρέφους, που
προσδιορίσθηκε από τις κινεζικές εφημερίδες ως «κυρία Λιου», ήταν έγκυος στο
τέταρτο παιδί της. Τα ζευγάρια στις αγροτικές περιοχές της Κίνας ­ όπου ζει το
70% του πληθυσμού της χώρας ­ αποκτούν συχνά περισσότερα από ένα παιδιά χωρίς
να υφίστανται κυρώσεις, σε πείσμα της κρατικής πολιτικής. Στην περίπτωση,
ωστόσο, της Λιου, οι υπεύθυνοι δεν επέδειξαν ουδεμία διαλλακτικότητα.
Αποφάσισαν να κάνουν στην έγκυο γυναίκα ένεση με αλατούχο διάλυμα, προκειμένου
να προκαλέσουν τοκετό με τεχνητό τρόπο και να θανατώσουν το βρέφος.

Προς μεγάλη τους έκπληξη, όμως, το μωρό γεννήθηκε υγιές· η ένεση δεν
κατέστρεψε, όπως συμβαίνει συνήθως, το νευρικό του σύστημα.

Αμέσως μετά τον τοκετό, διέταξαν τον πατέρα του να το θανατώσει έξω από το
νοσοκομείο. Εκείνος αρνήθηκε να υπακούσει· ο φόβος του, όμως, ήταν τόσο
μεγάλος που εγκατέλειψε το μωρό σε κάποιο γραφείο. Λίγο αργότερα, το βρήκε
εκεί ένας γιατρός.

Ο γιατρός ξαναπήρε το μωρό στο νοσοκομείο και το παρέδωσε στη μητέρα του.
Έκοψε τον ομφάλιο λώρο, του έκανε τις απαραίτητες εξετάσεις, τα καθιερωμένα
εμβόλια, και έστειλε την οικογένεια σπίτι της. Εκεί, όμως, τους περίμεναν
πέντε κρατικοί αξιωματούχοι· οι οποίοι, χωρίς πολλές συζητήσεις, άρπαξαν το
μωρό, το έβγαλαν έξω από το σπίτι και το έπνιξαν σε έναν ορυζώνα, μπροστά στα
μάτια των γονιών του. Όταν έμαθαν τι είχε συμβεί, οι κάτοικοι του χωριού
Κάι-ντιάν αποφάσισαν να ενημερώσουν σχετικά τις εφημερίδες στην κοντινή πόλη
Βου-χαν, στις όχθες του ποταμού Γιανγκτσέ. Από τότε που εφαρμόσθηκε η πολιτική
του ενός παιδιού, ανά οικογένεια, έχουν γίνει πολλές καταγγελίες ότι οι
υπεύθυνοι οικογενειακού προγραμματισμού αναγκάζουν τις γυναίκες που
παραβιάζουν τους κανονισμούς να διακόπτουν τεχνητά την κύησή τους. Η πολιτική
αυτή υιοθετήθηκε, προκειμένου να διασφαλισθεί ότι η Κίνα θα δύναται να
συντηρήσει όλους τους κατοίκους της ­ που υπερβαίνουν, πλέον, σε αριθμό το 1,1
δισεκατομμύριο.

Τον περασμένο μήνα, ο Ζανγκ Γουεϊτσίνγκ, υπουργός Οικογενειακού
Προγραμματισμού της Κίνας, δήλωσε ότι δεν θα ανεχθεί την κακοποίηση γυναικών
χάριν του προγράμματος ελέγχου των γεννήσεων. Απαντούσε σε αναφορές του Τύπου,
που ήθελαν τους υπευθύνους οικογενειακού προγραμματισμού του Ναν-χάι, στην
επαρχία Γκουανγκντούνγκ, να θέτουν υπό κράτηση τις εγκύους που παραβίαζαν την
πολιτική του ενός παιδιού ανά οικογένεια.

Αδιαπραγμάτευτη η κυβέρνηση

Παρά τα φαινόμενα κατάχρησης εξουσίας και υπερβάλλοντος ζήλου, όμως, η θέση
της κυβέρνησης της Κίνας στο ζήτημα των γεννήσεων παραμένει αδιαπραγμάτευτη.
«Χωρίς την εφαρμογή αποτελεσματικών μέτρων για την αναχαίτιση της πληθυσμιακής
αύξησης», σχολίαζε πρόσφατα το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων Νέα Κίνα, «η Κίνα
θα αριθμούσε άλλα 300 εκατομμύρια κατοίκους». Τα ζευγάρια που παραβαίνουν το
σχετικό νόμο τιμωρούνται με περικοπές των μισθών τους και μειωμένη δυνατότητα
πρόσβασης στις κοινωνικές υπηρεσίες. Υπάρχουν, όμως, και ορισμένες εξαιρέσεις:
η κυβέρνηση έχει επιτρέψει, για παράδειγμα, στις οικογένειες των αγροτικών
περιοχών να αποκτούν και δεύτερο παιδί, όταν το πρώτο είναι κορίτσι. Και,
σύμφωνα με έκθεση που δημοσίευσε το 1997 η Περιφερειακή Επιτροπή του
Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για τον Δυτικό Ειρηνικό, «άνω των 50 εκατομμυρίων
Κινεζών θεωρούνται “αγνοούμενες”, θύματα της θεσμοθετημένης δολοφονίας και
αδιαφορίας για τα κορίτσια, που προκαλεί το πρόγραμμα ελέγχου των γεννήσεων
του Πεκίνου».