Πιο ισχυρή η διαθήκη

«Γράμμα χωρίς αξία» μπορεί να αποδειχθεί το καταστατικό που συντάχθηκε δέκα
μήνες μετά τον θάνατο του Αριστοτέλη Ωνάση και το οποίο επικαλείται η πλευρά
της οικογένειας Ρουσέλ για να υποστηρίξει ότι η 16χρονη Αθηνά έχει κληρονομικό
δικαίωμα στη θέση του προέδρου του Ιδρύματος Ωνάση.

Αθηνά Ρουσέλ. Η επιστολή της άναψε φωτιές και προκάλεσε την απάντηση του Ιδρύματος Ωνάση

Η επισήμανση αυτή, μεταξύ των άλλων, προέρχεται από τον πρόεδρο του Ιδρύματος
κ. Στέλιο Παπαδημητρίου, ο οποίος, μαζί με τα μέλη του Δ.Σ. κ.κ. Παύλο
Ιωαννίδη, Απόστολο Ζαμπέλα, απάντησε σε οξύ ύφος στις αιτιάσεις που απηύθυνε
εναντίον τους (κυρίως κατά του κ. Στ. Παπαδημητρίου) ο εκπρόσωπος Τύπου της
οικογένειας Ρουσέλ, Αλέξης Μανθεάκης, παρουσιάζοντας προχθές το ιδιόχειρο
σημείωμα που του απέστειλε η Αθηνά και με το οποίο ελάμβανε, πρώτη φορά, θέση
στη διαμάχη των δύο πλευρών.

Ο κ. Στ. Παπαδημητρίου, απαντώντας σε ερώτηση των «ΝΕΩΝ» είπε ότι το κείμενο
του καταστατικού (βάσει του οποίου η Αθηνά, έχοντας συμπληρώσει τα 21 χρόνια
της, θα μπορούσε να αναλάβει την προεδρία του Ιδρύματος, εφόσον πληροί
ορισμένες προϋποθέσεις) «δεν αποτελεί έγγραφο πιο σημαντικό από τη διαθήκη του
Α. Ωνάση, που για εμάς είναι ο υπέρτατος νόμος. Είναι ένα έγγραφο που
συντάχθηκε πολύ αργότερα από τη διαθήκη, όχι από τον Ωνάση, αλλά από τρίτους,
και η ισχύς του, ενδεχομένως, να μπορεί να αμφισβητηθεί. Ολα τα ενδεχόμενα
είναι ανοικτά».

Η δήλωση αυτή, πάντως, δεν εμπόδισε τον κ. Στ. Παπαδημητρίου να εκφράσει τη
χαρά του «που η Αθηνά φιλοδοξεί να γίνει πρόεδρος του Ιδρύματος». Μάλιστα, την
κάλεσε να επισκεφθεί την Ελλάδα με έξοδα του Ιδρύματος (χωρίς όμως να
συνοδεύεται από τον πατέρα της, ή τον κ. Α. Μανθεάκη), να ξεναγηθεί σε αυτό
και να ενημερωθεί για όλα με κάθε λεπτομέρεια. Προειδοποίησε όμως παράλληλα
ότι «για κάθε θέση υπάρχει και ένα τίμημα».

Οι χθεσινές ανακοινώσεις των τριών ανδρών αποτέλεσαν ένα ακόμη επεισόδιο στη
νέα μάχη που άρχισε γύρω από το θέμα της προεδρίας του Ιδρύματος ­ μήλον της
Έριδος την αποκάλεσε ο κ. Στ. Παπαδημητρίου ­ και η οποία, όπως
φαίνεται, θα διαρκέσει τουλάχιστον έως το 2006. Ο κ. Στ. Παπαδημητρίου έδωσε
ιδιαίτερη βαρύτητα στο θέμα αυτό, χωρίς να παραλείπει τις προσωπικές επιθέσεις
κατά του κ. Α. Μανθεάκη.

Ανταπαντώτας στον εκπρόσωπο Τύπου της οικογένειας Ρουσέλ, είπε ότι «η διαθήκη
του Ωνάση δεν περιλαμβάνει καμία διάταξη που να λέει ότι η θέση του προέδρου
τού Ιδρύματος είναι κληρονομική. Ούτε λέει το παραμικρό για συγγενή του που να
ορίζεται πρόεδρος του Ιδρύματος. Μόνο για την Αθηνά Λιβανού». Και συμπλήρωσε ο
κ. Στ. Παπαδημητρίου: «Βέβαια, τα νομικά είναι σοβαρή υπόθεση. Δεν μπορεί να
ασχολείται ο καθένας, πολύ περισσότερο κάποιος με παρελθόν θεατρικό. Βλάπτει,
έτσι, και την Αθηνά, την ίδια».

Ο πρόεδρος του Ιδρύματος αναφέρθηκε και στις σχέσεις των τριών ανδρών με την
Αθηνά. Είπε ότι εμείς «τη συμπαθούμε ιδιαίτερα, και αυτό αποδεικνύεται από τα
συμφέροντά της που με κόπο προστατέψαμε επί 12 χρόνια». Συμπλήρωσε, δε, ότι
«ποτέ δεν επιτεθήκαμε κατά της Αθηνάς. Ήταν για εμάς προσφιλές πρόσωπο. Αυτό
που κάναμε ήταν να φέρουμε στο φως κάποιες δηλώσεις της Αθηνάς, τις οποίες θα
περιμέναμε να ανακαλέσει».

Οπως είπε ο κ. Στ. Παπαδημητρίου, οι δηλώσεις αυτές είχαν ως περιεχόμενο την
έννοια «απεχθάνομαι καθετί Ελληνικό». «Δεν ανέχομαι, ως άνθρωπος και ως
Έλληνας, μια τέτοια δήλωση. Θα πρέπει να ζητήσει συγγνώμη. Η λογική επέκταση
μιας τέτοιας δήλωσης είναι ότι μισώ και τη μητέρα μου, που ήταν Ελληνίδα, και
τον παππού μου, που ήταν βαθύτατα Έλληνας».

Σε ό,τι αφορά το γράμμα της Αθηνάς προς τον κ. Μανθεάκη, το χαρακτήρισε ως
«πολλαπλώς χρήσιμο», λέγοντας ότι «χαιρετίζουμε την επιστολή», αλλά πρόσθεσε
ότι «επειδή αναφέρεται στο Ίδρυμα θα έπρεπε η Αθηνά από σεβασμό να την
απευθύνει στον πρόεδρο, ή στην ολομέλεια του Δ.Σ. του Ιδρύματος».

Πάντως, ο κ. Στ. Παπαδημητρίου άφησε να εννοηθεί ότι η επιστολή της Αθηνάς
ήταν υπαγορευμένη από τον πατέρα της κ. Τιερί Ρουσέλ, τον οποίον κατηγόρησαν
ότι έλαβε χρήματα για να τη μάθει Ελληνικά χωρίς όμως να το κάνει.

Στη συνέχεια, οι τρεις άνδρες απάντησαν στον κ. Α. Μανθεάκη, τόσο για τα
βραβεία Ωνάση όσο και για το Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο. Όσον αφορά το
τελευταίο, είπαν ότι η λειτουργία του όλα αυτά τα χρόνια απάλλαξε το κράτος
από την υποχρέωση να καταβάλλει τουλάχιστον 300 δισ. δρχ. για νοσήλια ελλήνων
ασθενών στο εξωτερικό, ενώ για τα βραβεία τόνισαν πως το Ίδρυμα θα προχωρήσει
στη θεσμοθέτηση επιπλέον βραβείων για τη Φιλοσοφία και τις εικαστικές τέχνες.

Επιπλέον, απαντώντας σε σχετική μομφή του κ. Α. Μανθεάκη, είπαν ότι το Ίδρυμα
έδωσε 1 εκατομμύριο δολάρια για τους σεισμοπαθείς, ενώ «η Αθηνά και ο πατέρας
της, που είναι πάμπλουτος, δεν έδωσαν δραχμή, προφανώς επειδή περιμένουν τους
επόμενους σεισμούς, που μακάρι να μην έρθουν».

Τέλος, αναφέρθηκαν και στην αμοιβή που ελάμβαναν ετησίως για να διαχειρίζονται
την περιουσία της Αθηνάς. Είπαν πως και οι τέσσερις έπαιρναν τα τελευταία
χρόνια 400.000 δολάρια, από τα οποία παρεκρατείτο το 45% ως φόρος εισοδήματος,
ενώ τα υπόλοιπα χρήματα δαπανούνταν σε μεγάλο βαθμό για τη συγκρότηση των
υπηρεσιών (μισθοί υπαλλήλων, γραφική ύλη, μηχανογραφικό υλικό), που απαιτούσε
η διαχείριση της περιουσίας της Αθηνάς».