ΠΡΟΣΩΠΑ Από τις βόμβες, στον τουρισμό

Έπειτα από 17 χρόνια στη φυλακή ως βομβιστής, ο Αλί Τζιντά έστησε στην
Ιερουσαλήμ ένα γραφείο «εναλλακτικού τουρισμού».
![]() |
|
Αλί Τζιντά. Προτείνει τουριστικές επισκέψεις στα παλαιστινιακά προσφυγικά στρατόπεδα |
Το γραφείο βρίσκεται στο Ξενοδοχείο Πέτρα, κοντά στην Πύλη της Γιάφας, στην
είσοδο της παλιάς πόλης της Ιερουσαλήμ. Υπάρχει σε όλους τους τουριστικούς
οδηγούς και το παρελθόν βομβιστή του ιδιοκτήτη του διαφημίζεται δεόντως: τους
τοίχους του στολίζει ένα κορνιζαρισμένο άρθρο των «Τάιμς του Καΐρου»
αφιερωμένο στις περιπέτειες του Τζιντά. «Αυτή την εβδομάδα είχα δέκα τουρίστες
που ήταν πιο σιωνιστές από τους Εβραίους», λέει στον απεσταλμένο της «Λε
Μοντ». «Έπειτα από μια μέρα σ’ ένα προσφυγικό στρατόπεδο της Ναπλούζ, έγιναν
όλοι φιλοπαλαιστίνιοι».
Ο Αλί Τζιντά είναι Αφροπαλαιστίνιος και γεννήθηκε πριν από 50 χρόνια στην
«αφρικανική συνοικία» της παλιάς πόλης της Ιερουσαλήμ. Ο πατέρας του είχε
φτάσει από το Τσαντ το 1936, παντρεύτηκε μια χριστιανή Παλαιστίνια και ο
μικρός Αλί φοίτησε σε καθολικό σχολείο. Συνειδητοποίησε «τι σημαίνει ισραηλινή
κατοχή» με τον πόλεμο των Έξι Ημερών, παράτησε τις σπουδές, πήρε μέρος σε
διαδηλώσεις, συνελήφθη, ξυλοκοπήθηκε, στρατεύθηκε στο Λαϊκό Μέτωπο για την
Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (FPLP). «Αν είχα συναντήσει ανθρώπους της Φατάχ,
θα είχα πάει στη Φατάχ», λέει σήμερα.
Το 1968, οι ισραηλινές δυνάμεις βομβάρδισαν την πόλη Ελ-Σαλτ στην Ιορδανία,
σκοτώνοντας πολλούς αμάχους. «Θελήσαμε τότε», εξηγεί, «να δείξουμε στους
Ισραηλινούς πολίτες ότι, αν δεν διαμαρτύρονταν, θα ήταν συνένοχοι και θα
πλήρωναν το τίμημα». Το FPLP αποφάσισε να τοποθετήσει πέντε βόμβες στην
Ιερουσαλήμ, ο 18χρονος Αλί έβαλε τη δική του σ’ ένα δοχείο απορριμμάτων και η
έκρηξη τραυμάτισε εννέα ανθρώπους. Ένα μήνα αργότερα συνελήφθη και
καταδικάσθηκε σε κάθειρξη 20 ετών: «Ήταν η πιο φρικτή εμπειρία της ζωής μου,
δεν την εύχομαι ούτε στον χειρότερο εχθρό μου. Οι συνθήκες διαβίωσης ήταν
απαίσιες, ιδιαίτερα για έναν πολιτικό κρατούμενο». Επωφελήθηκε πάντως για να
μάθει εβραϊκά και το 1985 ανταλλάχθηκε μαζί με άλλους Παλαιστίνιους
κρατούμενους για τρεις Ισραηλινούς. Ούτε που σκέφτηκε να ξαναρχίσει με τις
βόμβες: «Κατ’ αρχάς, επειδή έχω τέσσερα παιδιά και δεν θα ήθελα να τους κάνουν
κακό, όπως αυτό που μπορεί να έκανα εγώ σε άλλους. Έπειτα, επειδή μια βόμβα
σκοτώνει αδιακρίτως τους Ισραηλινούς που θέλουν την ειρήνη και τους άλλους,
τους εποίκους».
Το 1990, μετά την Ιντιφάντα, άρχισε να ασχολείται με τον εναλλακτικό τουρισμό
και σήμερα μπορεί με ένα νεύμα του να ανοίξει όλες τις πόρτες στα κατεχόμενα
εδάφη και με το γέλιο του να ζεστάνει και τους πιο επιφυλακτικούς. Και έχει
και τα «τυχερά» του, καθώς οι Αμερικανίδες τουρίστριες ονειρεύονται μερικές
φορές πρώην «τρομοκράτες». «Είναι, άλλωστε, ο μόνος τρόπος για να βγεις από
πάνω στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό», λέει γελώντας ο Αλί.














