Ιταλική… αντίσταση στις εντολές της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Μία φορά το μήνα, λίγο μετά τα μεσάνυχτα, ο Τζούλιο Κολόμπα, ένας δάσκαλος από
το Ούντινε της Ιταλίας, συναντιέται κρυφά με φίλους σε μία παραδοσιακή ιταλική
ταβέρνα και όλοι μαζί απολαμβάνουν ένα καθ’ όλα “παράνομο” και “ανθυγιεινό”
γεύμα.

Καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση ωριμάζει και οι κυβερνήσεις των 15 χωρών – μελών
επεκτείνουν τα όρια της δικαιοδοσίας της, οι Ευρωπαίοι πολίτες, από τη
Στοκχόλμη έως το Ούντινε, αρχίζουν να δυσανασχετούν βλέποντας τους
αξιωματούχους της να τους δίνουν εντολές γύρω από το τι μπορούν να φάνε, πώς
να ταξιδεύουν, ακόμα και πώς να αποτεφρώνουν τα απορρίμματά τους.

Η πλειοψηφία των Ιταλών είναι ένθερμοι υποστηρικτές της Ε.Ε. ­ θεωρούν ότι
καλύπτει το κενό που αφήνει η αδύναμη κεντρική κυβέρνηση της χώρας τους.
Μολαταύτα, ο αριθμός των πολιτών που δηλώνουν ενάντιοι της Ε.Ε. σημειώνει
σταθερή αύξηση. Και στις εξαμηνιαίες δημοσκοπήσεις που είναι γνωστές ως
ευρωβαρόμετρα, το ποσοστό των “ευρωπαϊστών” σημειώνει σταθερή μείωση.

Όσον αφορά την Ιταλία, υπεύθυνες για το κλίμα δυσφορίας που επικρατεί είναι οι
πρόσφατες αξιώσεις της Ε.Ε. για εφαρμογή αυστηρών κανόνων ασφαλείας σχετικά με
την παραγωγή των τροφίμων ­ από τη θερμοκρασία των ψυγείων και το σύστημα
αποχέτευσης των αγροκτημάτων έως το σχήμα των δοχείων της ζάχαρης στα καφέ.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση έκρινε απαράδεκτη την επιμονή των Ιταλών να παρασκευάζουν
ένα συγκεκριμένο είδος πεκορίνο σε υπερβολικά υγρούς, υπόγειους λάκκους, να
διατηρούν το χοιρινό λαρδί σε βαρέλια από μάρμαρο και όχι από ανοξείδωτο
ατσάλι, και να ψήνουν τις πίτσες σε φούρνους με ξύλα που περιέχουν μικρές
ποσότητες καρκινογόνου στάχτης. Οι Ιταλοί, από την άλλη πλευρά, κρίνουν
απαράδεκτη την επιμονή της Ε.Ε. να θέτει στο στόχαστρό της τις παραδόσεις
τους.

Η Ιταλία έχει καταφέρει να επιτύχει την εξαίρεσή της από πολλές οδηγίες της
Ε.Ε. σχετικά με τα τρόφιμα, ισχυριζόμενη, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι οι μέθοδοι
που χρησιμοποιεί για την παραγωγή των τροφών είναι άξιες προστασίας ­ ακριβώς
όπως και τα ιστορικά της μνημεία.

Οι πωλήσεις του λαρδιού, του πεκορίνο και της ρικότα έχουν εκτιναχθεί στα ύψη.
Οι παραγωγοί τους έχουν αναγορευθεί σε ήρωες. Και πολλοί Ιταλοί, όπως ο
Κολόμπα, δηλώνουν αποφασισμένοι να συνεχίσουν την αντίσταση.