ΔΡΟΜΟΙ

Πώς διαβάζεται…

… μια εφημερίδα; Το ερώτημα θέτει η «Ιντιπέντεντ» και απαντάει σε αυτό ο
καθηγητής Κουέντιν Κόρσετ, ειδικός στις Εφαρμοσμένες Σπουδές Τύπου στο
Πανεπιστήμιο Τόινμπι: «Να πετάς τα σκουπίδια και να διαβάζεις μόνο το καλό
υλικό. Ο τίτλος θα σου πει πώς». Οι αναγνώστες, λέει ο Κόρσετ, προσπαθούν να
διαβάζουν τις εφημερίδες ολοένα και πιο γρήγορα. Έτσι, απλώς διαβάζουν πιο
γρήγορα τα ίδια παλιά «σκουπίδια». Όμως, ο τίτλος μπορεί να τους πει αν κάτι
είναι ή δεν είναι είδηση. Κάθε τίτλος που περιέχει τη λέξη «ίσως» πρέπει να
αποφεύγεται. Πρόσφατο παράδειγμα: «Το μαύρο κουτί του Κονκόρντ ίσως να
περιέχει την απάντηση για τα αίτια της συντριβής». Τι μας λέει αυτός ο τίτλος;
Κάτι που ήδη το ξέραμε. Μας λέει επίσης πως, μολονότι δεν υπάρχουν νεότερες
εξελίξεις στο θέμα, η εφημερίδα δεν εννοεί να το εγκαταλείψει. Άρα δεν
χρειάζεται να το διαβάσουμε.

Πολλά ρεπορτάζ…

… δημοσιεύονται μόνο και μόνο για να κρατούν σε αναμονή τον αναγνώστη, όπως
ακριβώς τον κρατάει σε αναμονή η μουσική που βάζει στο τηλεφωνικό κέντρο της
μια εταιρεία. Οι ειδήσεις είναι πράγματα που συμβαίνουν. Αυτό δεν ισχύει πια.
Σήμερα, οι ειδήσεις είναι αυτό που κάποιοι λένε πως θα συμβεί. Όταν, ας πούμε,
ένας πολιτικός υπόσχεται πως θα κάνει κάτι ή η αντιπολίτευση απειλεί πως θα
κάνει κάτι άλλο, αυτό σημαίνει πως στην πραγματικότητα δεν συμβαίνει τίποτα.
Γι’ αυτό πρέπει να αποφεύγει κανείς τίτλους που περιέχουν τις λέξεις
«υπόσχομαι», «απειλώ», «προτρέπω», «προτείνω».

Κάποιοι άνθρωποι…

… τραβούν πάνω τους σαν μέλι την προσοχή των μέσων μαζικής ενημέρωσης, που
καταγράφουν κάθε τους κίνηση, μολονότι το κοινό δεν έχει ούτε το παραμικρό
πραγματικό ενδιαφέρον για όσα κάνουν αυτές οι διασημότητες. Κάποτε ήταν η Λιζ
(Τέιλορ) και ο Ρίτσαρντ (Μπάρτον), τώρα είναι ο Χιου (Γκραντ) και η Μαντόνα
(;)… Υπάρχουν κανόνες, άραγε, για να διαβάζει κανείς σωστά μια εφημερίδα; Ο
καθηγητής Κόρσετ αναφέρει καμιά εικοσαριά. Να αποφεύγεις όλα τα ρεπορτάζ που ο
τίτλος τους περιέχει τη λέξη «διαρροές». Να αποφεύγεις και όλα αυτά που
γράφουν για «νέα στοιχεία», αφού την άλλη κιόλας ημέρα θα ξεπεραστούν από
άλλα, «νεότερα». Να αποφεύγεις και εκείνα τα ρεπορτάζ που γράφουν πως κάποιος
πολιτικός άλλαξε άποψη: γιατί πάντα κρατάει κάτι κρυφό και τίποτα δεν τον
εμποδίζει να ξαναλλάξει αυτή την άποψη και μία και δύο και χίλιες φορές.

Μια στιγμή!..

… Με τούτα και με εκείνα, τι απομένει λοιπόν για να διαβάσει κανείς; θα
αναρωτηθεί με το δίκιο του ο αγνός αναγνώστης. Μπροστά σε αυτή την ξαφνική
απορία, ο καθηγητής Κόρσετ μοιάζει μάλλον σαστισμένος. Συνοφρυώνεται. Μα
ύστερα από κάποια σκέψη, το πρόσωπό του φωτίζεται πάλι: «Ίσως το σταυρόλεξο;»
προτείνει διστακτικά. (Μα, πάλι, πρέπει κανείς να διαβάζει εφημερίδα για να
μπορεί να το λύσει.)