ΠΡΟΣΩΠΑ Ο ραβίνος κινεί τα νήματα

Ο ραβίνος Ομπαντία Γιόζεφ, θρησκευτικός ηγέτης των ορθοδόξων Εβραίων

«Ο ραβίνος Ομπαντία Γιόζεφ θα αποφασίσει αν ο πρωθυπουργός Έχουντ Μπαράκ θα
συνεχίσει τις διαπραγματεύσεις στο Καμπ Ντέιβιντ» έγραφε προφητικά η ισραηλινή
εφημερίδα «Γιεντιότ» πριν από δύο εβδομάδες. «Ο Μπαράκ πολύ θα ήθελε να
εναποθέσει την τύχη του στα χέρια του Κλίντον, όμως ο Ομπαντία Γιόζεφ θα
αποφασίσει στο τέλος».

Την περασμένη εβδομάδα, η προφητεία επιβεβαιώθηκε πάλι στην Κνεσέτ, το
ισραηλινό Κοινοβούλιο. Περίπου 70% των Ισραηλινών θα ήθελε να δει τον Σιμόν
Πέρες, που είχε ταυτιστεί όσο κανένας άλλος με την «ειρήνη των γενναίων», στο
αξίωμα του προέδρου της χώρας. Ένα νεύμα όμως του Ομπαντία στους βουλευτές του
Σας, του κόμματος των ορθοδόξων Εβραίων, αποδείχτηκε αρκετό για να αποκτήσει
το Ισραήλ έναν άγνωστο πρόεδρο από την αντίθετη παράταξη. Ταπεινά ο νέος
πρόεδρος επισκέφτηκε το ίδιο βράδυ τον ραβίνο, για να πάρει την ευλογία του.

Ήταν ένα σκληρό μάθημα για το πόσο αδυσώπητη μπορεί να είναι η δημοκρατία στο
Ισραήλ, με κάποιον σαν τον Ομπαντία Γιόζεφ να κινεί τα νήματα στο παρασκήνιο.
Δεν τον έχει ψηφίσει κανείς και δεν αισθάνεται για την πλειοψηφία των
Ισραηλινών τίποτε άλλο εκτός από περιφρόνηση. Για όσους όμως του αντιτίθενται,
τρέφει κάτι ισχυρότερο: μίσος. Όταν ο υπουργός Παιδείας Γιόσι Σαρίντ τού είχε
αρνηθεί περισσότερα χρήματα για τα ορθόδοξα σχολεία, τον παρομοίασε με τον
Αμαλέκ και τον Χαμάν, τους προαιώνιους εχθρούς του Ισραήλ, το γένος των οποίων
«πρέπει να εκλείψει από προσώπου γης». «Καταραμένος ο Γιόσι Σαρίντ!» είχε
αναφωνήσει μπροστά στις κάμερες.

Την άλλη μέρα, ένα μέρος των οπαδών του εξέφρασε την άποψη ότι αυτός ο φετβάς
έπρεπε να εκτελεστεί αμέσως. Αντί όμως ο ραβίνος να καταλήξει πίσω από τα
σίδερα, ο Σαρίντ υποχρεώθηκε να υποβάλει την παραίτησή του. Ο Μπαράκ δεν
μπορούσε να αγνοήσει τις 17 έδρες του Σας, που στήριζαν την κυβερνητική
πλειοψηφία. Πριν από το Καμπ Ντέιβιντ, αναγκάστηκε να κατοχυρώσει νομικά την
απαλλαγή των ορθοδόξων Εβραίων από τη στράτευση. Αυτό δεν έσωσε την κυβέρνησή
του, ίσως επειδή ο Ομπαντία έγινε έξω φρενών με την απόφαση των Ισραηλινών
δικαστών, ­ «σατανάδες» και «άθεους» τους χαρακτήρισε ­ να καταδικάσουν τον
έμπιστό του Άριε Ντέρι για αποδεδειγμένη δωροδοκία.

Ο παλιός στρατιώτης Μπαράκ πρέπει να αισθάνεται περίεργα, βλέποντας εκείνους
που φρόντισαν να μη χρειαστεί να πολεμήσουν να σπρώχνουν το Ισραήλ σε νέο
πόλεμο με τους Άραβες.