Κρίσιμη διαδοχή

Η μεταγραφή του Γκραντ Χιλ στο Ορλάντο δικαιώνει την πολιτική της ομάδας, που της έδωσε τη δυνατότητα να «χτυπήσει» φέτος μεγάλα αστέρια

Δεν είναι λίγοι οι παίκτες ανά τον κόσμο (και ιδιαίτερα στο ΝΒΑ) που μεγάλωσαν
με πρότυπο τον «ιπτάμενο» Μάικλ Τζόρνταν. Όμως είναι ελάχιστοι (ίσως και
λιγότεροι από τα δάχτυλα ενός χεριού) αυτοί που έχουν τη δυνατότητα να
αποτελέσουν κάποια στιγμή τον διάδοχο του «air» Μάικλ.

Ο Γκραντ Χιλ, έχοντας πρότυπο τον Τζούλιους Ερβινγκ, είναι ένας από τους
πιθανότερους διαδόχους του Μάικλ Τζόρνταν, τουλάχιστον στο σταρ σύστεμ του
ΝΒΑ. Άλλωστε, το πόσο δημοφιλής παίκτης είναι, φαινόταν καθαρά και στα
δημοψηφίσματα για τα περίφημα ολ σταρ γκέιμ, σε αρκετά από τα οποία ο Χιλ…
νικούσε τον Τζόρνταν σε ψήφους.

Ο ίδιος δεν είναι σταρ και αν τον δει κάποιος στον δρόμο και δεν το ξέρει,
μπορεί να μην καταλάβει πόσο μεγάλος άσος είναι. Θεωρείται (και είναι) το καλό
παιδί του ΝΒΑ, ιδιαίτερα σεμνή φυσιογνωμία που, όμως, λάμπει με τα μαγικά του
μέσα στο γήπεδο.

Και όταν κάνεις μαγικά είναι λογικό να έχεις παντού μεγάλη ζήτηση, πόσο μάλλον
σε ομάδα… μάγων ως προς το όνομα (Ορλάντο Μάτζικ).

Αλλαγή

Έπειτα απο πέντε χρόνια, λοιπόν, με τη φανέλα των Πίστονς, ο Γκράντ Χιλ
αποφάσισε αυτό το καλοκαίρι να κάνει πράξη τη σκέψη που και ο ίδιος είχε
παραδεχθεί πως τον τελευταίο καιρό ­ ακόμα και κατά την περυσινή περίοδο ­
περνούσε συνεχώς από το μυαλό του.

Να αλλάξει… αέρα και φανέλα, κάνοντας τη δική του επανάσταση.

Η μετακίνησή του στο Ορλάντο αποτελεί σίγουρα τη μεγαλύτερη μεταγραφή της
χρονιάς και μία από τις πιο ηχηρές στην ιστορία του ΝΒΑ, με τους Μάτζικ να
αισιοδοξούν πως βάζοντας έναν πραγματικό… μάγο στις μηχανές τους θα
μπορέσουν να κάνουν την υπέρβαση και να ανέβουν ακόμη πιο ψηλά απ’ ό,τι
κατάφεραν το 1995, όταν έφτασαν μέχρι τους τελικούς του ΝΒΑ.

Παράλληλα, δημιουργούν ένα νέο λουκ με απώτερο σκοπό να αποκτήσει η ομάδα και
πάλι τη δημοτικότητα που είχε τα περασμένα χρόνια. Η έλευση μεγάλων παικτών,
όπως ο Γκραν Χιλ αλλά και ο Τρέισι Μακ Γκρέιντι, ήδη έχει αλλάξει τα δεδομένα
στο Ορλάντο, που θα ισοφαρίσει στη νέα χρονιά το καλύτερο ρεκόρ του, έχοντας
21 τηλεοπτικές εμφανίσεις σε εθνικό δίκτυο (σε αντίθεση με τις 3-4 που
συνήθιζε τα τελευταία χρόνια). Δεν είναι τυχαίο πως το παλαιό ρεκόρ (πάλι με
21) είχε σημειωθεί την περίοδο 1995-96, όταν στην ομάδα έπαιζαν ο Σακίλ Ο’ Νιλ
και ο Πένι Χάρνταγουεϊ.

Γιατί αστέρια;

Ο Τζoν Αμίτσι, αφού πέρασε και από τον Παναθηναϊκό… ευεργετήθηκε από τη φιλοσοφία του Ορλάντο. Καλοί παίκτες, έστω και αν δεν είναι αστέρια πρώτης γραμμής

Από το 1997, όταν ο Σακίλ έφυγε από το Ορλάντο, τα εισιτήρια άρχισαν να
παρουσιάζουν φθίνουσα πορεία, με αποτέλεσμα τη χρονιά που πέρασε ο μέσος όρος
να φθάσει τους 11.572 θεατές, όταν το γήπεδο χωράει 17.248. Όμως, οι άνθρωποι
του συλλόγου εφάρμοσαν μια διαφορετική πολιτική που τους βγήκε τελικά σε καλό.
Μετά τη φυγή και του έτερου διόσκουρου Πένι Χάρνταγουεϊ, το περασμένο
καλοκαίρι, επέλεξαν στην ομάδα τους να παίξουν όχι ιδιαίτερα γνωστοί παίκτες
(ο Τζάκι Άτκινς, που παλαιότερα ήταν στην Τσιμπόνα, ή ο γνωστός μας από τη
θητεία του στον Παναθηναϊκό Τζον Αμίτσι ήταν από τους βασικούς παίκτες της
ομάδας) με απώτερο στόχο να έχουν όσο το δυνατόν καλύτερη επιλογή στα ντραφτ,
αλλά και να μείνουν χρήματα στο ταμείο τους, έτσι ώστε να μπορέσουν να
«χτυπήσουν» κάποιους καλούς παίκτες.

Στην πόλη τους φιλοξένησαν το καλοκαίρι, εκτός από τους Χιλ και Γκρέιντι, και
τον Τιμ Ντάνκαν που ήταν ο τρίτος μεγάλος στόχος τους, χωρίς όμως τελικά να
τον αποκτήσουν.

Τους ξενάγησαν και τους έδειξαν όλα τα αξιοθέατα, αλλά και το γήπεδο. Όμως,
μόνο οι δύο συμφώνησαν τελικά και υπέγραψαν στον σύλλογο των Μάτζικ.

Φιλοσοφία

Οι Ορλάντο έχουν διαφορετική φιλοσοφία και το απέδειξαν και με τη συμφωνία με
τον Δήμο της πόλης, ο οποίος κέρδισε 400 εκατ. από το ενοίκιο του γηπέδου στην
ομάδα.

Όσο για τον προπονητή τους, τον τέως μεγάλο άσο Ντοκ Ρίβερς, ήταν φέτος ρούκι
και με το ρεκόρ 41 νίκες ­ 41 ήττες έχασε στο τελευταίο ματς την είσοδο στα
πλέι-οφ. Αυτό, όμως, δεν εμπόδισε τους δημοσιογράφους να τον ψηφίσουν ως τον
κορυφαίο προπονητή της χρονιάς, πάνω και από τον (πρωταθλητή με τους Λέικερς)
Φιλ Τζάκσον, αφού η δική του υπέρβαση θεωρήθηκε ­ και έτσι είναι ­ πιο
σημαντική.

Αν κάποιοι περιμένουν πως στο ΝΒΑ ο Χιλ θα διαδεχθεί τον Τζόρνταν, στο Ορλάντο
τον βλέπουν ως τον διάδοχο του Σακίλ Ο’ Νιλ και ονειρεύονται καλύτερες μέρες
στο μέλλον.

Ο ίδιος κρατά πάντα το χαμηλό προφίλ του και προσπαθεί να αποφεύγει διακριτικά
τα πολλά και μεγάλα λόγια. Παντρεμένος με την τραγουδίστρια Τάμια Ουάσιγκτον
(από τον Φεβρουάριο του 1999), νικήτρια δύο βραβείων Γκράμι, ο Χιλ ονειρεύεται
οικογενειακή και ήσυχη ζωή, συνδυασμένη όποτε μπορεί με τις αγαπημένες του
φιλανθρωπίες (ήταν αντιπρόεδρος της οργανωτικής επιτροπής των αγώνων για άτομα
με ειδικές ανάγκες, που έγιναν το καλοκαίρι του 1999 στη Νότια Καρολίνα).