Για τα στεγαστικά δάνεια σε ευρώ

*Για τα στεγαστικά δάνεια σε ευρώ, οι ειδικοί όροι των συμβάσεων προβλέπουν
ότι κατά την κρίση της τράπεζας και χωρίς τη συγκατάθεση του οφειλέτη, είναι
δυνατή η μετατροπή σε δραχμές των ληξιπρόθεσμων οφειλών σε ευρώ.

*Σε περιπτώσεις μεγάλης διολίσθησης της δραχμής ή όποτε η τράπεζα το κρίνει
αναγκαίο, το δάνειο μπορεί να μετατραπεί σε δραχμικό, χωρίς την πρότερη γνώση
ή τη συγκατάθεση του δανειολήπτη. Αν το οφειλόμενο ποσό διογκωθεί σημαντικά
λόγω της διολίσθησης και ξεπεράσει την αξία της προσημείωσης της κατοικίας, ο
δανειολήπτης είναι υποχρεωμένος να συμπληρώσει αναλόγως την εμπράγματη
ασφάλεια. Με τον τρόπο αυτό ο συναλλαγματικός κίνδυνος βαρύνει μόνο την πλευρά
του δανειολήπτη και εξασφαλίζει έτσι πλήρως τις τράπεζες από πιθανές
ανακατατάξεις της διεθνούς χρηματαγοράς.

*Οι δραχμικές συμβάσεις στεγαστικών δανείων ορίζουν ότι μετά την εισαγωγή του
ευρωπαϊκού νομίσματος (ευρώ) στη χώρα μας, το δάνειο μετατρέπεται αυτομάτως,
από δάνειο σε δραχμές σε δάνειο σε ευρώ.

*Η εισαγωγή του ευρώ βασίζεται στην αρχή της συνέχειας των συμβάσεων, σύμφωνα
με την οποία η μετατροπή μιας συμβάσεως από το εθνικό νόμισμα κάποιας «εντός»
χώρας σε ευρώ, δεν συνεπάγεται καμία μεταβολή στους όρους της συμβάσεως, εκτός
αν έχουν συμφωνήσει διαφορετικά τα συμβαλλόμενα μέρη. Για παράδειγμα, το
επιτόκιο ενός 10ετούς δανείου σταθερού επιτοκίου 8,5%, που θα αρχίσει την
1.1.1999 και θα λήξει στις 31.12.2008, θα παραμείνει στο 8,5% και μετά τη
μετατροπή (από 1.1.2001) του δανείου αυτού από δραχμές σε ευρώ.

*Η αμετάκλητη σταθεροποίηση των ισοτιμιών μετατροπής συνεπάγεται πως τα
επιτόκια των ομοειδών δανείων σε ευρώ και σε οποιοδήποτε «εντός» νόμισμα, θα
είναι ακριβώς τα ίδια.