Ο ασθενής απέθανε, το χρέος μένει

Οι κληρονόμοι ενός ασθενούς είναι υποχρεωμένοι μετά τον θάνατό του να
επιστρέψουν στο ΙΚΑ νομιμοτόκως το ποσό των 800.000 δραχμών που είχε εγκρίνει
ο ασφαλιστικός φορέας και του είχε εφάπαξ καταβάλει για να καλύψει μέρος των
νοσηλίων του σε νοσοκομείο του Λονδίνου!

Η ευαισθησία που έδειξαν τα μέλη της επιτροπής του ΙΚΑ «συγκρούστηκε» με την
τυπική ερμηνεία των διατάξεων που διέπουν τον ασφαλιστικό φορέα και οι
υπεύθυνοι έφθασαν στο σημείο να διεκδικούν την επιστροφή των χρημάτων που οι
ίδιοι είχαν εγκρίνει στον ασθενή Γιώργο Μυλωνά. Και τώρα που εκείνος πλέον δεν
ζει, οι νόμιμοι κληρονόμοι του είναι αναγκασμένοι να επιστρέψουν τις 800.000
δραχμές. Το ΙΚΑ έχει καταθέσει προσφυγή εναντίον τους θεωρώντας τους
υπεύθυνους γιατί εισέπραξαν τα χρήματα που οι αρμόδιες υπηρεσίες τού
ενέκριναν, λαμβάνοντας υπόψη τη βαρύτητα της παθήσεως, την ηλικία και την
οικονομική κατάσταση του ασθενούς.

Και δεν είναι μόνο το ΙΚΑ που, στενά ερμηνεύοντας τον νόμο, ζητάει πίσω όσα
από λάθος έδωσε σε έναν ασφαλισμένο του, αλλά ήρθε και το πρωτοβάθμιο
Διοικητικό Πρωτοδικείο να δικαιώσει το Δημόσιο υποχρεώνοντας τους κληρονόμους
τού Γ. Μυλωνά να επιστρέψουν τα χρήματα για τα νοσήλια αποκαθιστώντας έτσι
τη… νόμιμη τάξη.

Από την πλευρά τους οι συγγενείς του ασθενούς θεωρώντας ότι πρόκειται για μία
παράλογη και άδικη απόφαση έχουν ασκήσει ήδη έφεση διά του πληρεξουσίου
δικηγόρου τους κ. Κωνσταντίνου Αθανασόπουλου, ελπίζοντας ότι το δευτεροβάθμιο
δικαστήριο θα προσεγγίσει την υπόθεση μέσα από ένα διαφορετικό, πιο ανθρώπινο
πρίσμα, και θα τους δικαιώσει.

Η απίστευτη αυτή ιστορία περιγράφεται με τρόπο ανάγλυφο από τους κληρονόμους
τού Γ. Μυλωνά, που δεν τους φθάνει το γεγονός ότι έχασαν τον άνθρωπό τους,
αλλά εκ των υστέρων βρίσκονται να χρωστούν και στο ΙΚΑ…

Ο Γ. Μυλωνάς, όπως αναφέρεται και στο σκεπτικό της υπ’ αριθμόν 10917/1999
απόφασης του Διοικητικού Πρωτοδικείου, έπασχε από βαριά μορφή στεφανιαίας
νόσου και είχε υποβληθεί σε αλλεπάλληλες εγχειρήσεις σε διάφορα νοσοκομεία
στην Ελλάδα. Το καλοκαίρι του 1996 νοσηλεύτηκε για επτά ημέρες σε νοσοκομείο
του Λονδίνου, όπου υπεβλήθη σε κλινικοεργαστηριακό έλγχο και σε τροποποίηση
της φαρμακευτικής του αγωγής. Επιστρέφοντας από το εξωτερικό ζήτησε από το ΙΚΑ
την απόδοση δαπάνης νοσηλείας του, που σύμφωνα και με τις επισυναπτόμενες
αποδείξεις ανερχόταν σε 1.635.400 δραχμές.

Ο διευθυντής του ΙΚΑ απέρριψε το αίτημά του κρίνοντας ότι αυτό θα μπορούσε να
ικανοποιηθεί μόνον εάν η διάγνωση της πάθησης ή της νοσηλείας του ασφαλισμένου
δεν ήταν δυνατή στην Ελλάδα λόγω ελλείψεως γιατρών με απαιτούμενη εξειδίκευση
ή κατάλληλων επιστημονικών μέσων. Στη συνέχεια όμως η οικεία Τοπική Διοικητική
Επιτροπή έκανε δεκτή την προσφυγή τού ασθενούς και έκρινε από την πλευρά της
ότι ήταν μεν ορθή η απόφαση του διευθυντή, αλλά αποφάσισε τη χορήγηση εφάπαξ
σε αυτόν του ποσού των 800.000 δραχμών. Τα μέλη της επιτροπής συνεκτίμησαν τη
βαρύτητα της παθήσεως του ασθενούς, την ηλικία του και την οικονομική του
κατάσταση, καθώς και το γεγονός ότι σε περίπτωση που αυτός νοσηλευόταν στην
Ελλάδα, το ΙΚΑ θα επιβαρυνόταν με τη δαπάνη της νοσηλείας του.

Το δικαστήριο όμως, ερμηνεύοντας τις σχετικές διατάξεις του Κανονισμού του
ΙΚΑ, αποφάσισε ότι παράνομα η Τοπική Διοικητική Επιτροπή δέχθηκε να χορηγήσει
τμήμα της δαπάνης στον ασφαλισμένο. Και σήμερα οι κληρονόμοι τού αποβιώσαντος
ασθενούς τιμωρούνται επειδή εκείνος όσο ήταν εν ζωή ακολούθησε τη νομότυπη
διαδικασία και διεκδίκησε χρήματα που είχε ξοδέψει με την ελπίδα πως θα
μπορούσε να γίνει καλά. Φαίνεται όμως πως και η ευαισθησία των μελών της
Επιτροπής πρέπει να επιστραφεί από τους κληρονόμους του Γ. Μυλωνά στους
υπευθύνους του ΙΚΑ. Μόνο που αυτή δεν μπορεί να επιστραφεί νομιμοτόκως…