Δεν αντέχει στα δύσκολα

Ο Σαμαράς στην επίθεση, με αντίπαλο τον Πασκουάλ. Για άλλη μια φορά η Εθνική απογοήτευσε

Πολύ συχνά ακούμε να λένε προπονητές και παίκτες, κυρίως στο εξωτερικό, ότι
και οι αποτυχίες είναι χρήσιμες για αθλητές και ομάδες αφού διδάσκουν και
αυξάνουν την εμπειρία ώστε να έλθουν αργότερα μεγάλες επιτυχίες.

Αυτό ισχύει ασφαλώς και στην περίπτωση της αποκαρδιωτικής εμφάνισης και άδοξης
ήττας της Εθνικής ομάδας βόλεϊ ανδρών από την Κίνα με 0-3 μπροστά σε 7.000
θεατές στο «Ειρήνης και Φιλίας», που είχε ως συνέπεια τον αποκλεισμό από τους
Ολυμπιακούς Αγώνες του Σίδνεϊ πριν από τον θεωρούμενο ως καθοριστικό τρίτο
αγώνα με την Ισπανία.

Καιρός να τα ξεπεράσουμε αυτά τα τετριμμένα περί εθνικής καταστροφής, που
φυσικά δεν είναι φαινόμενο μόνο του βόλεϊ, και να μάθουμε να αναζητούμε τα
βαθύτερα αίτια κάθε αποτυχίας.

Και οι συγκυρίες ωφέλησαν την Ισπανία (που κέρδισε τυχαία το 1ο σετ με την
Κίνα, ενώ η Ελλάδα έχασε βλακωδώς σετ από την Τυνησία). Όμως, το ζητούμενο για
την Εθνική μας παραμένει γιατί να είναι τόσο ευάλωτη σε ψυχολογικά προβλήματα
(τα οποία πάντως γίνονται πιο δυσβάστακτα με τις πολλές διοργανώσεις που
αναλαμβάνει η ΕΟΠΕ τα τελευταία χρόνια, αφού λόγω έδρας απαιτείται απ’ όλους
μόνο επιτυχία).

ΠΑΡΑΣΥΡΘΗΚΕ

Ο Τζαμπάολο Μοντάλι τα έχασε στη διάρκεια του αγώνα με την Κίνα διαπιστώνοντας
ξαφνικά ότι είχε μια ομάδα στην οποία δεν μπορούσε να λειτουργήσει σχεδόν
τίποτα. Είναι γεγονός ότι παρασύρθηκε και ο ίδιος από κάποιο σημείο και μετά
και έκανε σπασμωδικές κινήσεις.

Απέσυρε την εμπιστοσύνη του στη βασική εξάδα αφήνοντας πολλή ώρα έξω τον
βασικό πασέρ Κουρνέτα και άλλαζε τους παίκτες ύστερα από ένα – δύο λάθη. Ίσως
όμως και να μη γινόταν τίποτα έτσι που έπαιζαν όλοι, με εξαίρεση Σαμαρά –
Αμαξόπουλο σε μεμονωμένους τομείς (επίθεση και υποδοχή, αντίστοιχα).

Αυτή η εικόνα ομάδας ήταν όμως άγνωστη μόνο για τον Τζαμπάολο Μοντάλι που δεν
μπορούσε να καταλάβει πώς η ομάδα, που προετοιμάστηκε χωρίς πρόβλημα επί δύο
μήνες και λίγες μέρες πριν έδειξε ποιότητα και ετοιμότητα στο 3-2 επί της
πανίσχυρης Γαλλίας, κατέρρευσε σαν χάρτινος πύργος από μία καλή Κίνα.

Οι παροικούντες τον χώρο του ελληνικού βόλεϊ το έχουν ξαναδεί το φαινόμενο και
κάθε άλλο παρά τυχαίο μπορεί να χαρακτηριστεί.

Είναι ωμά και ξάστερα θέμα κλάσης παικτών και ομάδας και προδιαγραφών που
τίθενται στο ελληνικό βόλεϊ. Λείπει πάνω απ’ όλα η ειδική «φιλοσοφία βόλεϊ».
Μόλις κάτι πάει ανάποδα από την επιθυμία ή την πρόβλεψη επέρχεται πανικός και
χάνεται γρήγορα η εμπιστοσύνη στις δυνατότητες ενός εκάστου των παικτών και η
υπομονή και η πειθαρχία στην τακτική.

Η ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ

Η έλλειψη σωστής νοοτροπίας μεγαλώνει σε κρίσιμους αγώνες τις βασικές τεχνικές
αδυναμίες των Ελλήνων παικτών. Συνολικά, η ελληνική ομάδα είναι πολύ αδύνατη
στο μπλοκ σε σχέση με το μεγάλο ύψος των στελεχών της, ιδιαίτερα ασταθής στο
σερβίς και την επίθεση (στα δύο καλύτερα στοιχεία της, τα οποία επηρεάζονται
άμεσα από τις τάσεις αυτοκαταστροφής) και υστερεί σε τεχνική πάσας και άμυνας.

Πώς ήταν δυνατό να είχε νικήσει την Κίνα, όταν μετά το εντελώς αψυχολόγητο
πρώτο σετ η αντίπαλη ομάδα βρήκε υψηλό ρυθμό σε σερβίς, επίθεση και μπλοκ και
με το εύκολο ελληνικό σερβίς ο Κινέζος πασέρ οργίαζε στην ανάπτυξη του
παιχνιδιού;

Το δεύτερο σετ χάθηκε φυσιολογικά, αλλά και στο τρίτο, που οι Κινέζοι έδειξαν
κουρασμένοι, η ελληνική ομάδα στάθηκε αδύνατο να βρει την τόλμη στο σερβίς και
το καθαρό μυαλό στην επίθεση και την κόντρα επίθεση.

Τέρμα όμως και στις άφρονες αλλαγές προπονητών. Προέχει αυτή τη στιγμή η
ψυχραιμία και η παραμονή του Τζαμπάολο Μοντάλι, η αναμφισβήτητη κλάση του
οποίου μπορεί μακροχρόνια να διορθώσει πολλά.

ΧΘΕΣ: Νέα ήττα της ελληνικής ομάδας

Χωρίς άγχος και… διάθεση κατά των Ισπανών

ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΜΕΝΗ από το άγχος αφού όλα είχαν τελειώσει, αλλά χωρίς τον
ενθουσιασμό για τον ίδιο λόγο, η Εθνική μας ομάδα βόλεϊ δεν μπόρεσε ούτε κατά
της Ισπανίας να αποφύγει την ήττα (0-3).

Τα σετ στο χθεσινό τυπικής διαδικασίας τελευταίο ματς (αφού, ήδη, είχε κριθεί
η πρόκριση για την Ισπανία, μετά το 3-2 της Κίνας επί της Τυνησίας): 25-27,
17-25, 20-25.

Η ελληνική ομάδα ξεκίνησε πολύ καλά και έδωσε μάχη πόντο με πόντο στο πρώτο
σετ, το οποίο χάθηκε για πολύ λίγο, ενώ η ομάδα μας προηγήθηκε με 25-24.

Στη συνέχεια η Ισπανία ανέβασε τον ρυθμό και πήρε άνετα το 2ο σετ λόγω
ανωτερότητας. Στο 3ο η ομάδα μας προσπάθησε περισσότερο, αλλά μόνο στο τέλος
κατάφερε να βελτιωθεί και δεν υπήρχε περιθώριο για ανατροπή απέναντι σε μια
σοβαρή ομάδα που ήθελε τη νίκη γοήτρου. Ο νεαρός Πατρινός Νίκος Ρουμελιώτης
(63% επίθ. – 2 μπλοκ – 5 άμυνες) που έπαιξε σε όλο τον αγώνα αντί του Γιώργου
Ντράκοβιτς ήταν μαζί με τον Μάριο Γκιούρδα (73% υποδ. – 73% επίθ. – 5 άμυνες)
και τον Αντώνη Τσακιρόπουλο (70% επίθ. – 2 μπλοκ) οι καλύτεροι συγκριτικά
παίκτες της Εθνικής.

Από την αξιόλογη Ισπανία που έδειξε ομάδα συγκροτημένη και σοβαρή ξεχώρισαν ο
Ραφαέλ Πασκουάλ (κορυφαίος παίκτης του τουρνουά ­ χθες 77% επίθ., 4 άσοι), ο
Μόλτο (82% επίθ.), ο πασέρ Φασλάσκα και ο λίμπερο Βαλίδο (που αναδείχθηκε
κορυφαίος αμυντικός και υποδοχέας της διοργάνωσης).

ΕΛΛΑΔΑ (Τζ. Μοντάλι): Μποζίδης, Ρουμελιώτης 14, Γκιούρδας 6, Σαμαράς 2,
Τσακιρόπουλος 9, Χατζηαντωνίου 8 – Αμαξόπουλος (λίμπερο, 58% υποδ. – 6 άμ.),
Χριστοφιδέλης 3, Κουρνέτας, Κυριαζής 8.

ΙΣΠΑΝΙΑ (Ρ. Λοσανό): Μ. ΦΑΛΑΣΚΑ 4, ΠΑΣΚΟΥΑΛ 15, Σαλβαδόρ 10, Κασίγια 9,
ΜΟΛΤΟ 12, Ντε Λα Φουέντε 6 – ΒΑΛΙΔΟ (λίμπερο, υποδ. 87% – 4 αμ.), Ρόμπλες,
Πρεναφέτα, Γ. Φαλάσκα, Ροντρίγκεθ.

*** Ταλαιπωρήθηκε η Κίνα από την Τυνησία (3-2) δείχνοντας πόσο λάθος έκαναν οι
Έλληνες παίκτες στον προχθεσινό αγώνα που πανικοβλήθηκαν και δεν αντέδρασαν.

Τα σετ: 25-21, 25-21, 23-25, 25-27, 15-12.

ΚΙΝΑ (Βανγκ Τζιαβέι): Βανγκ Γε 3, Βανγκ Χάιτσουν 11, Τσεν Κι 14, Λου 6,
Τσεν Φανγκ 6, Σι 17 – Λι Τιενμίνγκ (λίμπερο, 83% υποδ. – 17 αμ.), Τσου 1,
Βανγκ Χεμπίνγκ, Γιου.

ΤΥΝΗΣΙΑ (Α. Τζάκομπε): Γκινταρά 3, Κούμπαα 10, Β. Μπεν Σεΐχ 8,
Καραμοσλί 26, Γκεζάλ 16, Μπελαΐντ 15 – Μπερίρι (λίμπερο, 82% υποδ. – 15 αμ.),
Σ. Μπεν Σεΐχ, Τουφί.