Η ευημερία των αριθμών

Δεν είναι λίγες οι φορές που ο Άλεξ Φέργκιουσον έχει διαμαρτυρηθεί δημόσια για την οικονομική πολιτική της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ

Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ μπορεί να είναι ο πλουσιότερος σύλλογος στον κόσμο
αλλά, σύμφωνα με τον Άλεξ Φέργκιουσον, δεν έχει τη δυνατότητα να αποκτήσει
τους καλύτερους παίκτες και συνεπώς και τους ακριβότερους, καθώς είναι δέσμια
της οικονομικής πολιτικής που ακολουθεί!

Ο Σερ Άλεξ ψάχνει αυτόν τον καιρό για νέους παίκτες, ώστε να ενισχυθεί το
έμψυχο δυναμικό της Γιουνάιτεντ εν όψει της νέας περιόδου. Όπως, όμως, δήλωσε
ο ίδιος στην εφημερίδα «Manchester Evening News»: «Ο μόνος τρόπος για να
βελτιωθεί η ομάδα είναι να αγοράσει τους διάφορους Ζιντάν και Φίγκο που
κυκλοφορούν, κάτι το οποίο είναι για μας οικονομικώς αδύνατο». Πρόσφατα, οι
πρωταθλητές Αγγλίας έσπασαν κάθε ρεκόρ στην Αγγλία δίνοντας στον Ρόι Κιν
εβδομαδιαίο μισθό ύψους 52.000 λιρών (περίπου 28 εκατομμύρια δραχμές!). Το
θέμα, όμως, είναι ότι ο σύλλογος διατηρεί ένα ανώτερο όριο χρημάτων που
διαθέτει για μισθούς ποδοσφαιριστών, το οποίο δεν υπερβαίνει σε καμία
περίπτωση ­ κάτι σαν το «σάλαρι καπ» του ΝΒΑ.

«Με ενοχλεί»

Και ο Φέργκι συνεχίζει: «Είναι δύσκολο πια να βρεις ποδοσφαιριστές επιπέδου με
αυτούς τους περιορισμούς. Αυτό με ενοχλεί πολύ, αλλά δεν μπορώ να κάνω
τίποτα». Είναι σίγουρο ότι αυτά τα σχόλια του Άλεξ Φέργκιουσον δεν θα αρέσουν
στους διοικούντες της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, ενώ δεν είναι και η πρώτη φορά
που συμβαίνει κάτι τέτοιο. Στην αυτοβιογραφία του, που είχε κυκλοφορήσει πριν
μερικά χρόνια, ο Φέργκιουσον υποστήριζε πως η οικονομική τακτική που ακολουθεί
η ομάδα του την είχε αφήσει πίσω σε ό,τι αφορά την ανάπτυξή της. Το γεγονός
είναι ότι με αυτό τον τρόπο, η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ αποτελεί, πλέον, έναν
οικονομικό κολοσσό ­ ένα μοντέλο που αντιγράφουν πολλές ευρωπαϊκές ομάδες,
αλλά και ομοσπονδίες (όπως π.χ. η γαλλική και η γερμανική). Στον αντίποδα
υπάρχει το παράδειγμα της Ρεάλ Μαδρίτης που ξοδεύει γενναιόδωρα τα χρήματά
της, αλλά πρόσφατα αποκαλύφθηκε πως έχει έλλειμμα 200 εκατομμυρίων δολαρίων…

Έσοδα 63 δισ.!

Την ώρα που ο Ρόι Κιν παίρνει… βδομαδιάτικο 28 εκατ. δραχμές, η Μάντσεστερ αδυνατεί να «χτυπήσει» τα σούπερ ονόματα του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου

Ας αφήσουμε, όμως, τους αριθμούς να μιλήσουν. Την περίοδο 1998-99, σύμφωνα με
έρευνα της εταιρείας χρηματικών αναλύσεων Deloitte & Touche, οι 20 ομάδες
της Πρέμιερ Λιγκ είχαν συνολικά έσοδα ύψους 670 εκατομμυρίων λιρών (περίπου
362 δισ. δραχμές), το οποίο μεταφράζεται σε άνοδο 18% ή, πιο απλά, σε 101
εκατομμύρια λίρες (περίπου 55 δισ.) αύξηση. Η ίδια πάντα έρευνα αναφέρει πως
τα συνολικά κέρδη της Γιουνάιτεντ τα τελευταία πέντε χρόνια (116 εκατομμύρια
λίρες ­ 63 δισ. δραχμές) αποτελούν το 58% των κερδών όλων των ομάδων της
Πρέμιερσιπ μαζί! Τα κέρδη αυτά, όμως, δεν είχαν τον ανάλογο αντίκτυπο στους
μισθούς των «Κόκκινων Διαβόλων». Σύμφωνα με τη Deloitte & Touche οι μισθοί
των ποδοσφαιριστών που αγωνίζονται στη «μεγάλη» αγγλική κατηγορία παρουσίασε
τα τελευταία χρόνια αύξηση της τάξεως του 31%. Η συγκεκριμένη εταιρεία
υποστηρίζει πως το 50% (μάξιμουμ) των εσόδων των συλλόγων πρέπει να
προορίζονται για τους μισθούς των παικτών τους. Όπως είναι λογικό η Μάντσεστερ
Γιουνάιτεντ είχε το μικρότερο ποσοστό (33%) σε αντίθεση με την Μπλάκμπερν (που
τα τελευταία δύο χρόνια αγωνίζεται στην Α’ Αγγλίας) που έφτασε στο εντυπωσιακό
126 % ­ πράγμα που σημαίνει ότι ο πρόεδρός της, Τζακ Γουόκερ, αναγκαζόταν να
βάζει χρήματα από την τσέπη του μια και οι μισθοί υπερέβαλαν κατά 26% τα
συνολικά έσοδα της ομάδας.

Τα εισιτήρια

Η οικονομική αυτή ευρωστία επεκτείνεται και στα εισιτήρια. Είναι
χαρακτηριστικό πως ο μέσος όρος των εισπράξεων μιας αγωνιστικής της Πρέμιερ
Λιγκ είναι δύο φορές μεγαλύτερος από αυτόν του ιταλικού πρωταθλήματος, τρεις
από αυτόν της Μπουντεσλίγκα και τέσσερις από αυτόν του γαλλικού πρωταθλήματος.
Το γεγονός είναι ότι η χωρητικότητα του Ολντ Τράφορντ μεγάλωσε από τότε που
δημοσιεύτηκε αυτή η έρευνα, οπότε τα πράγματα μπορεί να πήγαν μόνο καλύτερα
για τους Πρωταθλητές Ευρώπης του 1999. Αν, πάντως, αφήσουμε τη Γιουνάιτεντ και
την Πρέμιερσιπ βλέπουμε πως η διαφορά από τις «μικρότερες» κατηγορίες είναι
χαώδης. Ο μέσος ετήσιος μισθός ενός ποδοσφαιριστή που έχει συμπληρώσει το 20ό
έτος της ηλικίας του και αγωνίζεται στην Πρέμιερ Λιγκ ξεπερνά τις 400.000
λίρες.

Ο αντίστοιχος παίκτης της Α’ Αγγλίας κερδίζει 128.000, αυτός της Β’ Αγγλίας,
52.000 (όσα ο Ρόι Κιν σε μία εβδομάδα!).