Ένοχοι μεν, ελεύθεροι δε…

Το επιεικές πρόσωπο της Δικαιοσύνης ήταν αυτό που έδειξαν χθες οι δικαστές
του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων της Αθήνας στους κατηγορουμένους, οι
οποίοι κρίθηκαν ένοχοι για την υπόθεση των καταπατήσεων 1.200 στρεμμάτων
δασικής έκτασης, ιδιοκτησίας της Ιεράς Μονής Πεντέλης.

Μαρία Παπαγεωργίου. Ελεύθερη, αφέθηκε η δικηγόρος για την υπόθεση των καταπατήσεων στην Πεντέλη

Από τους δεκατρείς κατηγορουμένους οι ένδεκα κρίθηκαν ένοχοι, αλλά όλοι τους
έφυγαν ελεύθεροι μετά την έκδοση της δικαστικής απόφασης, καθώς το δικαστήριο
έκανε δεκτές τις αιτήσεις για αναστολή εκτέλεσης της ποινής των
καταδικασθέντων.

Ομόφωνα τα μέλη του δικαστηρίου έκριναν ένοχη για κακουργηματική απάτη και
χρήση πλαστού εγγράφου σε συνδυασμό με τις επιβαρυντικές διατάξεις του Νόμου
1608/1950 «περί καταχραστών του Δημοσίου» την 62χρονη δικηγόρο Μαρία
Παπαγεωργίου, καταδικάζοντάς την σε συνολική ποινή κάθειρξης 14 ετών. Ένοχοι
για τις ίδιες κατηγορίες, καθώς και για ψευδή καταμήνυση, κρίθηκαν ο
εμφανιζόμενος ως πωλητής της επίδικης έκτασης, ο 83χρονος Χαράλαμπος
Γεωργόπουλος και οι υποψήφιοι αγοραστές και μέλη του Σωματείου «Η Μεγαλόχαρη»
Ανδρέας Βασιλειάδης, Αλέξανδρος Αγγελής, Νίκος Βαλάτας, Μιχάλης Φιλόπουλος και
Δημήτρης Αράπογλου, οι οποίοι τιμωρήθηκαν με κάθειρξη 14 ετών και 6 μηνών ο
καθένας. Ενώ για το το αδίκημα της ψευδορκίας κρίθηκαν ακόμη ένοχοι οι τρεις
γιοι του Χ. Γεωργόπουλου, Γιώργος, Αριστοτέλης και Κανέλλος Γεωργόπουλος και ο
Βίκτωρας Ζαφειράτος, οι οποίοι καταδικάστηκαν σε φυλάκιση 2 ετών και 6 μηνών.

Αντίθετα και οι τρεις δικαστές συμφώνησαν με την πρόταση του εισαγγελέα της
έδρας και αθώωσαν τον συμβολαιογράφο Δημήτριο Δημητρέλλο για το αδίκημα της
ψευδούς βεβαιώσεως και τον υποθηκοφύλακα Κορωπίου Παναγιώτη Σακκόπουλο για την
πράξη της νόθευσης εγγράφου, οι οποίοι επί ένδεκα μήνες παρέμειναν άδικα, όπως
αποδείχθηκε από την έκβαση της υπόθεσης, κρατούμενοι στις φυλακές του
Κορυδαλλού.

Τα συναισθήματα που προκάλεσε η ετυμηγορία των δικαστών ήταν αντικρουόμενα
τόσο για τους κατηγορουμένους όσο και για τους συγγενείς και φίλους τους, που
από νωρίς χθες το πρωί είχαν ασφυκτικά γεμίσει τη δικαστική αίθουσα. Η αγωνία
όλων είχε φθάσει στο αποκορύφωμά της.

Φανερά συγκινημένοι ήταν τόσο ο κ. Δημητρέλλος όσο και ο κ. Σακκόπουλος, ο
οποίος είχε τραυματιστεί μέσα στη φυλακή και παραμένει καθηλωμένος σε
αναπηρική καρέκλα. Οι δικοί τους άνθρωποι τούς περίμεναν με μία αγκαλιά. Ήταν
το τέλος μιας πολύμηνης περιπέτειας, που σημάδεψε τη ζωή τους…

«Δεν είναι οι μήνες που πέρασα στη φυλακή, κύριε πρόεδρε, είπε ο αθωωθείς
πλέον Δημ. Δημητρέλλος, αλλά η κοινωνική καταδίκη, γιατί όσα χρόνια και αν
περάσουν όταν αναφέρονται στο όνομά μου θα λένε κάποιοι: Α, αυτός με την
υπόθεση της Πεντέλης…». Με τον δικό του τρόπο προσπάθησε να στηρίξει το
αίτημα που πριν από λίγο είχαν υποβάλει οι συνήγοροί του και οι συνήγοροι του
κ. Σακκόπουλου για αποζημίωση στους δύο αδίκως προφυλακισθέντες γνωρίζοντας εκ
των προτέρων ότι τέτοιο αίτημα ποτέ δεν έχει ευδοκήσει ενώπιον των ελληνικών
δικαστηρίων.

Δ. Δημητρέλλος – Π. Σακκόπουλος. Αθώοι ομόφωνα κρίθηκαν ο συμβολαιογράφος (αριστερά) και ο υποθηκοφύλακας, αλλά το δικαστήριο έκρινε ότι δεν συντρέχει λόγος αποζημίωσής τους…

Η απόφαση των δικαστών ήρθε απλώς να επιβεβαιώσει τον κανόνα. «Δεν συντρέχουν
λόγοι αποζημίωσης», αποφάνθηκε το δικαστήριο, «γιατί υπήρχαν βάσιμες ενδείξεις
για την ενοχή τους». Και είναι αλήθεια πως αυτό που επεδίωκαν δεν ήταν η
υλική, αλλά η ηθική αποζημίωση της Πολιτείας που τα δικά της όργανα τούς
στέρησαν την προσωπική τους ελευθερία.

Αμέσως μετά την απόρριψη του σχετικού αιτήματος, τον λόγο πήραν οι
υπερασπιστές των κατηγορουμένων, που είχαν καταδικαστεί σε ποινές κάθειρξης,
οι οποίοι ζήτησαν να ανασταλεί η εκτέλεση της ποινής τους υποστηρίζοντας ότι η
παραμονή στη φυλακή για την κ. Παπαγεωργίου θα προκαλούσε ανεπανόρθωτη βλάβη
στην ήδη κλονισμένη υγεία της, ενώ οι υπόλοιποι έχουν λευκό ποινικό μητρώο και
δεν θεωρούνται ύποπτοι φυγής.

Έτσι, λοιπόν, οι δικαστές έδωσαν και σε αυτούς ­ παρά την καταδίκη τους ­ την
πολυπόθητη δεύτερη ευκαιρία, τουλάχιστον μέχρις ότου εκδικασθεί η υπόθεση σε
δεύτερο βαθμό και τους άφησαν ελεύθερους με τους περιοριστικούς όρους της
καταβολής εγγύησης 2.000.000 δραχμών και της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα.
Ήταν η τελευταία πράξη μίας πολυήμερης δίκης που έληξε, αφήνοντας ορθάνοιχτο
το «παράθυρο» προς την ελευθερία για όλους όσοι οι δικαστές νωρίτερα έκριναν
ενόχους.