Επίκειται η εκδίκαση της διαφοράς μεταξύ της Μαριάννας Λάτση και του νυν δημάρχου Βουλιαγμένης

Η Μαριάννα Λάτση είναι άνθρωπος φειδωλός σε συνεντεύξεις και σε κοινωνική
αυτοπροβολή. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως, στην ανάγκη, δεν δίνει μάχη, έστω και
αν αυτό συνεπάγεται μιαν αναπόφευκτη δημοσιότητα.

Σε λίγες εβδομάδες θα συζητηθεί στα δικαστήρια η αίτηση που υπέβαλε η Μαριάννα
Λάτση για απομάκρυνση του πρώην συζύγου της και νυν δημάρχου Βουλιαγμένης
Γρηγόρη Κασιδόκωστα από το σπίτι που ανήκει στον γιο τους, ηλικίας σήμερα 17
ετών. Το σπίτι αυτό του το είχε χαρίσει ο πατέρας της Μαριάννας, ο γνωστός
εφοπλιστής Γιάννης Λάτσης.

Τα βασικά επιχειρήματα της αίτησης αυτής, που κατετέθη την 4η Απριλίου του
2000, είναι τα ακόλουθα, με τη νομική τους διατύπωση:

«… Ενώ λοιπόν, κατά την βούληση των δωρητών του παραπάνω
ακινήτου γονέων μου και πάππων του παιδιού μας, αλλά και της δικής
μου, στο μέτρο που συνέβαλα στη ανέγερση της οικοδομής, ήταν να
παρέξουμε στο παιδί μας έναν εντελώς δικό του χώρο, όπου θα μπορούσε να
συναντάται, κατά τακτικά χρονικά διαστήματα, με τον πατέρα του
και τους φίλους του, με τις παραπάνω ενέργειες του καθ’ ου,
δηλ. με την πλήρη κατάληψη του σπιτιού από τη νέα οικογένειά του
αλλά και αυτή της φίλης του, το παιδί αφενός μεν έχει αποστερηθεί
ουσιαστικά της δυνατότητος να απολαμβάνει την συντροφιά του πατέρα του αλλά
και κάποιας ανεξαρτησίας στα πρόθυρα της ενηλικιώσεώς του και αφετέρου να έχει
υποστεί πραγματικό ψυχικό κλονισμό, ζώντας σ’ ένα ουσιαστικά ξένο
περιβάλλον προς αυτό με ό,τι όλα αυτά συνεπάγονται για τη φυσιολογική ανάπτυξη
της προσωπικότητός του…».

Αυτή ήταν και η πρώτη «κίνηση» της διαμάχης. Η οποία, εμπεριείχε, επιπλέον,
και την αναφορά στο άρθρο 1532 του Αστικού Κώδικα για παράβαση γονικών
καθηκόντων και για οικειοποίηση περιουσίας τέκνου για ιδιοτελείς σκοπούς.

Συγκεκριμένα από το 1992 ο Γρηγόρης Κασιδόκωστας χρησιμοποιεί με τη σύμφωνη
γνώμη της μητέρας του παιδιού του έπαυλη σε οικόπεδο δύο στρεμμάτων στην
ωραιότερη περιοχή της Βουλιαγμένης (Λιμανάκι Μαλτσινιώτη), δωρεά (1984) του
παππού-εφοπλιστή Γιάννη Λάτση στον εγγονό του.

Το σπίτι κατασκευάστηκε και επιπλώθηκε με έξοδα του παππού τού Πάρι αλλά και
της μητέρας του Μαριάννας Λάτση, που θέλησε, μετά το διαζύγιό της (1987) με
τον κ. Κασιδόκωστα, να διευκολύνει την επαφή του παιδιού της με τον πατέρα του
και συμφώνησε να του παραχωρηθεί η χρήση τής παραπάνω κατοικίας προκειμένου να
συναντιέται και να επικοινωνεί άνετα με το παιδί τους όταν αυτό θα κατέβαινε
από την Εκάλη, όπου μόνιμα ζει μαζί της, για να τον βλέπει.

Όπως λοιπόν αποκαλύπτεται από το κείμενο της αίτησης η κυρία Μαριάννα Λάτση
είχε ζητήσει από τον κ. Κασιδόκωστα να χρησιμοποιεί το σπίτι τού παιδιού τους
αποκλειστικά και μόνο για να επικοινωνεί μαζί του, όπως είχαν συμφωνήσει.
Πράγμα το οποίο προφανώς δεν συμβαίνει, εφόσον προκάλεσε την παραπάνω αγωγή.