ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Ταξίδι στο Σινγκ Σινγκ

Επτακόσιοι δεσμοφύλακες. Δυόμισι χιλιάδες φυλακισμένοι. Κι ένας
δημοσιογράφος, που παρακολουθεί και καταγράφει.

Έθελ Ρόζενμπεργκ: η Αμερικανίδα συνδικαλίστρια φτάνει το 1951 στις φυλακές του Σινγκ Σινγκ, όπου δύο χρόνια αργότερα θα εκτελεστεί

Οι φυλακές είναι παλιές, ετοιμόρροπες, τις τρώνε τα ποντίκια, οι κατσαρίδες
και οι δηλητηριώδεις αράχνες. Τα ναρκωτικά και τα όπλα μπαινοβγαίνουν
καθημερινά. Η ένταση ανάμεσα στους «έξω» και τους «μέσα» ξεσπάει κάθε τόσο με
τη μορφή ύβρεων και συμπλοκών. Οι κρατούμενοι αυνανίζονται και προσπαθούν να
πιτσιλίσουν τις γυναίκες δεσμοφύλακες. Άλλοι προσπαθούν να φτάσουν τους
φρουρούς με τα ούρα τους. Στη ζώνη της απομόνωσης, που λέγεται The Box, οι
βαρυποινίτες αδειάζουν το περιεχόμενο των ουροδοχείων τους στους αξιωματούχους
των φυλακών. «Στη ζώνη αυτή γίνονται απίστευτες πράξεις παραλογισμού και
βαρβαρότητας. Είδα έναν κρατούμενο να περιλούζει ένα δεσμοφύλακα με ούρα και
κόπρανα που έβγαζε από το στόμα του».

Η παραπάνω περιγραφή ανήκει στον Τεντ Κόνοβερ, έναν Αμερικανό δημοσιογράφο που
εργάστηκε ως δεσμοφύλακας επί ένα χρόνο για να δει με τα μάτια του την
κατάσταση που επικρατεί στις φυλακές του Σινγκ Σινγκ, 50 χιλιόμετρα από τη Νέα
Υόρκη. Άλλον τρόπο δεν είχε: η διοίκηση των φυλακών τού απαγόρευσε να
επισκεφθεί τις φυλακές ως δημοσιογράφος. Έδωσε έτσι εξετάσεις στην Ακαδημία,
αυτόν τον «προθάλαμο της κόλασης», όπως γράφει στο βιβλίο του «Φυλάγοντας το
Σινγκ Σινγκ» που μόλις κυκλοφόρησε στην Αμερική από τις εκδόσεις Random House.
«Οι υποψήφιοι έμοιαζαν με τους καρχαρίες που ψάχνουν για αίμα. Το πρώτο μάθημα
στην Ακαδημία ήταν να μην ξεχωρίζεις».

Ο Κόνοβερ ασχολείται εδώ και πολλά χρόνια με την ερευνητική δημοσιογραφία.
Έζησε ανάμεσα στους Μεξικανούς που διασχίζουν παράνομα τα σύνορα και διηγήθηκε
όσα είδε στο βιβλίο του «Κογιότ». Παρακολούθησε τους ζητιάνους στα τραίνα και
κατέγραψε την εμπειρία του στο «Κυλώντας στο πουθενά». Αυτός ο χρόνος στο
Σινγκ Σινγκ, όμως, ήταν ο χειρότερος της ζωής του. Ποτέ άλλοτε δεν αισθάνθηκε
να καταρρακώνεται σε τέτοιο βαθμό η προσωπικότητά του. Άρχιζε δουλειά στις 7
παρά τέταρτο και οκτώ ώρες αργότερα επέστρεφε σπίτι και μετέφερε τις εμπειρίες
του στον υπολογιστή. Ελάχιστοι φίλοι γνώριζαν την αλήθεια. Με τη γυναίκα του
δεν συζητούσε ποτέ αυτά που έβλεπε: ντρεπόταν. «Αυτή η δουλειά σε κάνει να
αισθάνεσαι ρυπαρός. Και η βρωμιά δεν φεύγει με ένα μπάνιο».

Οι φυλακισμένοι στις Ηνωμένες Πολιτείες φτάνουν τα δύο εκατομμύρια. Μόνο στην
πολιτεία της Νέας Υόρκης υπάρχουν 71 φυλακές με 70.000 κρατουμένους. Καμιά
τους, όμως, δεν φτάνει σε σκληρότητα το Σινγκ Σινγκ, όπου έχουν γίνει κάπου
600 εκτελέσεις. Σε ένα σημείο του βιβλίου του, ο Κόνοβερ παραδέχεται ότι στη
διάρκεια μιας εξευτελιστικής σωματικής έρευνας στο The Box αισθάνθηκε να
ταυτίζεται με τους άλλους δεσμοφύλακες. Είχε δει τόσα πολλά από την πλευρά των
κρατουμένων που ήθελε να απονεμηθεί επιτέλους κάποια δικαιοσύνη. Η βία που
συνόδευσε αυτή την έρευνα τού άφησε μια πικρή ανάμνηση: «Πώς καταλήγει ένας
άνθρωπος, που η δουλειά του είναι να τσακίζει το ηθικό άλλων ανθρώπων;».