Πτυχιούχοι και απόφοιτοι Λυκείου ανάμεσα στους «κλοσάρ»

Γιάννης Πιερρουτσάκος. Ο αρμόδιος αντιδήμαρχος για την κοινωνική πολιτική του Δήμου Αθηναίων πιστεύει ότι το νεοσύστατο περιοδικό μπορεί να εξελιχθεί σε μη κερδοσκοπική επιχείρηση και να προσφέρει δουλειά σε όλο και περισσότερους αστέγους

Πριν από περίπου πέντε χρόνια, ο Δήμος Αθηναίων ξεκίνησε ένα πρόγραμμα για τη
φροντίδα των αστέγων που ζούσαν εντός των διοικητικών του ορίων. Στο πλαίσιο
του προγράμματος αυτού, που ονομάστηκε «Ίδρυμα Αστέγων», οι κοινωνικές
υπηρεσίες του δήμου άρχισαν να προσφέρουν τροφή και στέγη στους περίπου 400
Έλληνες αστέγους, πολλοί από τους οποίους έχουν πολλά κοινά με τους Γάλλους
«κλοσάρ». Οι υπηρεσίες του δήμου δεν συνυπολόγισαν στο πρόγραμμά τους τούς
άστεγους λαθρομετανάστες, μιας και τη φροντίδα γι’ αυτήν τη μερίδα ανθρώπων
την έχει το υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας από τον Δεκέμβριο του 1996.

Με βάση την καταγραφή που έκανε ο δήμος, προκύπτει ότι ο μέσος όρος ηλικίας
των Ελλήνων αστέγων είναι τα 48,5 χρόνια. Οι πιο πολλοί από αυτούς ανήκουν
στην ηλικιακή ομάδα 19-50 ετών. Από το σύνολο των 400 ανθρώπων κανείς δεν
είναι μικρότερος των 18 χρόνων. Οι άνδρες αποτελούν το 78% του συνόλου και οι
γυναίκες το 22%.

Αξιοπρόσεκτο είναι το γεγονός ότι οι άνθρωποι αυτοί μπορεί να ζουν στους
δρόμους και στις πλατείες της Αθήνας, αλλά μόνο ένα 21,8% προέρχεται από την
Αττική.

Πολλοί από τους αστέγους προέρχονται από την Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, τη
Θεσσαλία και τη Δυτική Ελλάδα. Επίσης, ένα ποσοστό της τάξης του 46%
κυμαίνεται μεταξύ του αναλφαβητισμού και του απολυτηρίου Δημοτικού χωρίς
φυσικά αυτό να σημαίνει ότι δεν υπάρχουν μεταξύ των αστέγων και τρεις
πτυχιούχοι Ανώτατης Εκπαίδευσης, δύο πτυχιούχοι Ανώτερης Εκπαίδευσης και 58
απόφοιτοι Λυκείου ή Τεχνικών Σχολών.

Τα ίδια στοιχεία που έχει στη διάθεσή του ο δήμος μάς πληροφορούν ότι το 10,5%
των αστέγων βρισκόταν στο παρελθόν σε κάποιο ψυχιατρικό ή σωφρονιστικό
κατάστημα και πως το 81,8% δεν έχει οικογένεια.

Σε ό,τι αφορά τώρα το είδος της προηγούμενης απασχόλησής τους, προκύπτει ότι
το 51,9% των αστέγων ήταν ανειδίκευτοι εργάτες, χειρώνακτες ή
μικροεπαγγελματίες, το 13,1% ανήκε στην ευρύτερη παροχή υπηρεσιών και στις
υπαίθριες πωλήσεις, το 7,8% ήταν χειριστές μηχανημάτων και το 7,2% ήταν τεχνίτες.