ΔΡΟΜΟΙ

Η Σίρι…

… ξυπνάει και αγγίζει τα πονεμένα γεννητικά της όργανα. Την περασμένη νύχτα
υποχρεώθηκε να υποστεί δεκαοκτώ άνδρες. Είναι μόλις δεκαπέντε χρόνων και
δείχνει ακόμη μικρότερη (αυτό την κάνει ακόμη πιο ελκυστική). Από τις
«υπηρεσίες» που προσφέρει, η ίδια δεν κερδίζει τίποτα. Όλα τα χρήματα
πηγαίνουν στον ιδιοκτήτη του πορνείου (Ταϊλάνδη). Ο Μπιλάλ μοιράζει νερό στην
πόλη, από το χάραμα μέχρι τη δύση του ηλίου, οκτακόσια λίτρα την ημέρα, χωρίς
ποτέ να σταματάει, επτά ημέρες την εβδομάδα. Όλα τα χρήματα τα δίνει στο
αφεντικό. Δουλεύει για ένα πιάτο ρύζι. (Μαυριτανία). Ένα τετράχρονο παιδί
φτιάχνει πυροτεχνήματα, δώδεκα ώρες την ημέρα. Όταν πια το μπαρούτι τού καίει
τα δάχτυλα και αφήνει για λίγο τα χαρτονένια φυσέκια, το αφεντικό τού καίει
την πληγή με ένα τσιγάρο ή με ένα κάρβουνο. Το παιδί ξαναπιάνει δουλειά. Χωρίς
πληρωμή (Ινδία). Η Σέμπα, από το Μάλι, κατάφερε να πιάσει δουλειά σε ένα καλό
σπίτι. Εκεί, ο κύριος και η κυρία του σπιτιού την έκαιγαν με ηλεκτροφόρα
καλώδια για να περνούν την ώρα τους (Παρίσι).

Η δουλεία..

… υπάρχει ακόμη σήμερα και είναι μάλιστα μια ανθηρή βιομηχανία. Συγγραφέας
του βιβλίου «Οι νέοι δούλοι», ο Κέβιν Μπέιλς ομολογεί ότι μέχρι πριν από λίγα
χρόνια δεν το ήξερε ή μάλλον δεν το πίστευε. Ώσπου αποφάσισε να επισκεφθεί ο
ίδιος τις «ύποπτες χώρες», με κίνδυνο της ζωής του. Δεν άργησε να διαπιστώσει
ότι σήμερα αναπτύσσεται μια νέα δουλεία, πολύ χειρότερη από εκείνη που
καταργήθηκε το 1865 στην Αμερική. Ο σύγχρονος δούλος δεν αποτελεί «κεφάλαιο»
όπως ο δούλος του χθες, τότε που άλλαζαν χέρια πολλά χρήματα για την απόκτησή
του και ακόμη περισσότερα για τη συντήρησή του. Σήμερα είναι «αναλώσιμο υλικό»
σε μία δουλεία υπό προθεσμία. Κάποτε, ακόμη και η Σίρι θα αφεθεί ελεύθερη,
όταν δεν θα έχει πια αξία.

27 εκατομμύρια…

… υπολογίζονται σήμερα οι σύγχρονοι δούλοι, πολλοί περισσότεροι από εκείνους
που απήχθησαν σιδηροδέσμιοι από την Αφρική ανάμεσα στο 1650 και το 1850. Γιατί
υπάρχουν ακόμη δούλοι; Ο Μπέιλς ξεχωρίζει τρεις αιτίες: 1) τη δημογραφική
έκρηξη που τριπλασίασε τον παγκόσμιο πληθυσμό τα τελευταία πενήντα χρόνια, 2)
τις ραγδαίες κοινωνικές και οικονομικές μεταβολές που επιφέρει η
παγκοσμιοποίηση με τη μετεγκατάσταση των εργοστασίων εκεί όπου η εργασία
κοστίζει λιγότερο (ή και τίποτα) και με την καταστροφή των παραδοσιακών
αγροτικών κοινοτήτων, της οικογένειας και των παραδόσεων και 3) τη διαφθορά
των κρατικών λειτουργών στις αναπτυσσόμενες χώρες. Κάτι ακόμη που χαρακτηρίζει
τη σύγχρονη δουλεία είναι πως η παγκοσμιοποίηση των αγορών την έχει κάνει
αόρατη. Σήμερα, τα προϊόντα ταξιδεύουν πολύ μακριά και φτάνουν στον προορισμό
τους «καθαρά». Πώς να βρει κανείς πάνω τους τα ίχνη του αμαρτήματος;

Ο Μπέιλς…

… προτείνει μερικούς τρόπους στο βιβλίο του. Ερευνήστε τις εταιρείες στις
οποίες επενδύετε ή των οποίων αγοράζετε τα προϊόντα. Ψάχνοντας, μπορεί να
ακούσετε δικαιολογίες σαν και αυτήν: «Οι δούλοι διατηρούν το κόστος μας χαμηλό
και αυξάνουν τα κέρδη των επενδύσεών μας» ή μπορεί να βρείτε την άκρη του
νήματος σε κάποιο πορνείο της Ταϊλάνδης. (Για συμμετοχή στον αγώνα κατά της
σύγχρονης δουλείας, καλή είναι διεύθυνση του ΄Ιντερνετ www.charity-net.org/~asi.