Τα παιδιά της Ρωσίας μαθαίνουν την αλήθεια για τον Τζένγκις Χαν

Επιτέλους, η γκλάσνοστ έφτασε στον Τζένγκις Χαν. Τα σχολικά βιβλία της
σοβιετικής περιόδου δίδασκαν στους μαθητές ότι η Ρωσία θα είχε αναπτυχθεί
περισσότερο απ’ όλη την υπόλοιπη Ευρώπη, αν δεν ήταν οι ορδές του Μογγόλου,
που λεηλάτησαν τη χώρα πριν από 700 χρόνια. Τα βιβλία αυτά περιέγραφαν εκτενώς
πώς ο «ζυγός» καθυστέρησε την ανάπτυξη της Ρωσίας 300 χρόνια. Αλλά οι απόγονοι
των Ταρτάρων και Μογγόλων εισβολέων επιμένουν ότι η Ρωσία οφείλει να
παραδεχθεί ότι οι τρεις αιώνες της μογγολικής κυριαρχίας ­ από το 1223 ώς το
1480 ­ είχαν τα καλά τους. Μεταξύ των επιτευγμάτων που ακολούθησαν τις
κατακτήσεις του γιου του Τζένγκις, του Μπατού, λένε ιστορικοί, ήταν η
σταθερότητα στη Ρωσία, η εισαγωγή χαρτονομισμάτων, η πρώτη απογραφή του
πληθυσμού, η ανάπτυξη ενός ταχύτερου ταχυδρομικού συστήματος, ακόμη και η
αναβίωση της ρωσικής τέχνης και η ανάδειξη της Μόσχας ως πρωτεύουσας. Όλα αυτά
συνέβησαν, όταν ο Μπατού κυβερνούσε τη Ρωσία μέσα από την κεντημένη χρυσή
σκηνή που είχε στήσει στις όχθες του Βόλγα. Ο Μιρκάσιν Ουσμάνοφ, διευθυντής
του Ινστιτούτου Ιστορίας του Καζάν, της πρωτεύουσας της σύγχρονης Ταρταρικής
Δημοκρατίας, δήλωσε χθες:«Αιματηρές συγκρούσεις διεξάγονταν μεταξύ των Ρώσων
πριγκίπων, όταν έφτασαν οι Τάρταροι και οι Μογγόλοι. Η έλευσή τους και η
κυριαρχία τους έφεραν τη σταθερότητα στη Ρωσία και βοήθησαν τη Μόσχα να
αναδειχθεί και να γίνει η κύρια πόλη της χώρας».

Ο Ουσμάνοφ και οι πανεπιστημιακοί συνάδελφοί του παραδέχονται ότι η κυριαρχία
των Μογγόλων «δεν ήταν εντελώς παράδεισος», καθώς πολλοί Ρώσοι υποχρεώθηκαν να
προσηλυτισθούν από τον Χριστιανισμό στον παγανισμό, τον οποίο ασκούσαν οι
αφέντες τους τον 15ο αιώνα. Ωστόσο, «αυτό δεν σημαίνει ότι τα ρωσικά βιβλία
της Ιστορίας έχουν δίκιο να τα παρουσιάζουν όλα μαύρα και να μην αναφέρουν τις
θετικές πλευρές», όπως το γεγονός ότι οι εισβολείς έπαιρναν ως φόρο μόλις το
10% του εισοδήματος των Ρώσων χωρικών και όχι τα τεράστια ποσά που απαιτούσαν
οι Ρώσοι πρίγκιπες από τους μουζίκους.