Ξέχασαν τους Αρμένιους

Η 85η επέτειος της σφαγής των Αρμενίων από τους Τούρκους τιμήθηκε με μία
ασυνήθιστα ογκώδη συγκέντρωση στο Παρίσι… Οι Γαλλοαρμένιοι κατηγορούν την
κυβέρνηση ότι έθαψε μία πρόταση νόμου, η οποία ψηφίστηκε ομόφωνα από την
Εθνοσυνέλευση το 1998 και αναγνώριζε ότι οι Αρμένιοι ήταν θύματα γενοκτονίας.

Με τη μεγάλη συγκέντρωση, η αρμενική κοινότητα της Γαλλίας ­ η πιο μεγάλη της
Δυτικής Ευρώπης με 350.000-450.000 άτομα ­ διαμαρτυρήθηκε για τη συνεχιζόμενη
άρνηση της Γερουσίας, της κυβέρνησης και της Προεδρίας να χαρακτηρίσουν ως
γενοκτονία την εξόντωση των Αρμενίων το 1915.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι λόγοι της επιτυχίας της κινητοποίησης των
Αρμενίων της Γαλλίας βρίσκονται στο γεγονός ότι οι διεκδικήσεις τους δεν
ικανοποιούνται.

Υπήρξε κατ’ αρχήν η υπόθεση Βενστέν από το όνομα αυτού του ιστορικού,
ειδικευμένου στη μελέτη της Οθωμανικής Τουρκίας, ο οποίος εκφράζει σοβαρές
επιφυλάξεις στο να χαρακτηριστούν ως γενοκτονία οι σφαγές του 1915 και ο
οποίος εξελέγη καθηγητής στο College de France, παρά τις αντιδράσεις της
αρμενικής κοινότητας. Και υπήρξε στη συνέχεια η άρνηση της κυβέρνησης και της
πλειοψηφίας της Γερουσίας να εγγραφεί στην ημερησία διάταξη της 21ης Μαρτίου η
πρόταση νόμου για την αναγνώριση της γενοκτονίας, η οποία εν τούτοις είχε
ψηφιστεί ομόφωνα από την Εθνοσυνέλευση στις 29 Μαΐου 1998.

Οι διαδηλωτές, νέοι στην πλειοψηφία τους, εμφανίζονται ως η «τέταρτη γενιά»
των Αρμενίων της Γαλλίας, των οποίων οι πολιτικές διαφορές στο παρελθόν
εμπόδιζαν την ενότητα δράσης. Οι κομμουνιστές π.χ. αρνούνται επί χρόνια να
παρελάσουν κάτω από την κόκκινη, μπλε και χρυσή σημαία, που υπήρξε το σύμβολο
της εφήμερης «αστικής» δημοκρατίας του 1918-’20 και έγινε και της σημερινής
ανεξάρτητης Αρμενίας. Οι Αρμένιοι σοσιαλιστές πάλι είχαν υιοθετήσει αυτό το
λάβαρο.

Στη διαδήλωση των Αρμενίων, στο Παρίσι, έλαβαν μέρος και ορισμένοι βουλευτές.
Ο Αντρέ Σαντινί της Ένωσης για τη Γαλλική Δημοκρατία (UDF) πρόβαλε το αίτημα
να αρνηθούν οι Γάλλοι βουλευτές να «ψηφίσουν υπέρ της ένταξης της Τουρκίας
στην Ευρώπη όσο δεν αναγνωρίζεται η γενοκτονία των Αρμενίων». Και ο Ερίκ
Ραούλ, του Συναγερμού για τη Δημοκρατία (RPR), τόνισε ότι τοποθετεί «τη μνήμη
και την τιμή πάνω από την πολιτική και την Ευρώπη».