[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Η «νέα οικονομία», η οικονομία που βασίζεται στις γνώσεις, πληροφορίες, το
διαδίκτυο (internet) και την ψηφιακή τεχνολογία απασχολεί ολοένα και
περισσότερο κυβερνήσεις και αναλυτές. Η «νέα οικονομία» εμφανίζεται ως το νέο
«οικονομικό υπόδειγμα» για το μέλλον που εξασφαλίζει παραγωγικότητα, ανάπτυξη
και απασχόληση (σχετικά βλέπε το βιβλίο που μόλις κυκλοφόρησε, Ch. Feeman, L.
Soete, «Εργασία για Όλους ή Μαζική Ανεργία: Ο Ρόλος της Πληροφορικής στην
Τεχνολογική Αλλαγή στο Κατώφλι του 21ου Αιώνα», Αθήνα, Θεμέλιο, 2000). Η
Ευρώπη φαίνεται μόλις τώρα να συνειδητοποιεί ότι το μέλλον, οι προοπτικές και
οι προϋποθέσεις για επιστροφή στην πλήρη απασχόληση βρίσκονται στη «νέα
οικονομία». Η πρόσφατη διάσκεψη κορυφής (Ευρωπαϊκό Συμβούλιο) στη Λισαβώνα
αποτέλεσε μια προσπάθεια της Ένωσης να σχεδιάσει τη στρατηγική για τη μετάβαση
της ευρωπαϊκής οικονομίας στη «νέα οικονομία της γνώσης». Η μετάβαση
προϋποθέτει ριζοσπαστικές μεταρρυθμίσεις σε οικονομική οργάνωση, εκπαιδευτικά
συστήματα, δημόσια πολιτική. Προϋποθέτει μαζική επέκταση των νέων τεχνολογιών
(υπολογιστών, διαδικτύου, κ.λπ.) κυρίως στην εκπαίδευση και κατάρτιση των
εργαζομένων (αλλά και στο εμπόριο με την προώθηση του ηλεκτρονικού εμπορίου
κ.ά.).
Ιδιαίτερη προσπάθεια στη διαδικασία περάσματος στη «νέα οικονομία» θα πρέπει
να καταβάλουν οι μεσογειακές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, περιλαμβανομένης και
της Ελλάδας. Οι χώρες αυτές εμφανίζονται να υστερούν σημαντικά σε σχέση με τις
βόρειες χώρες-μέλη της Ένωσης (Φινλανδία, Σουηδία, Δανία κ.ά.) στη
χρησιμοποίηση των προσωπικών υπολογιστών και διείσδυση του διαδικτύου. Η
Ελλάδα μάλιστα εμφανίζεται να υστερεί περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη
χώρα-μέλος της Ένωσης. (Η Ελλάδα επίσης εμφανίζεται να καταλαμβάνει την
τελευταία θέση σε ό,τι αφορά την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας της ανάμεσα
στις δεκαπέντε χώρες-μέλη της Ε.Ε.). Εάν το χάσμα αυτό ανάμεσα στον ευρωπαϊκό
βορρά και (μεσογειακό) νότο δεν γεφυρωθεί, τότε νέες διαιρέσεις απειλούν την
Ευρωπαϊκή Ένωση τη στιγμή ακριβώς που φαίνεται να ελαχιστοποιούνται οι
παραδοσιακές κοινωνικοοικονομικές αποκλίσεις. Ορθώς επομένως το υπουργείο
Παιδείας έθεσε τώρα στο επίκεντρο της δραστηριότητάς του την εισαγωγή των
σύγχρονων τεχνολογιών πληροφόρησης στο εκπαιδευτικό σύστημα.
Ο Π.Κ. Ιωακειμίδης είναι καθηγητής του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και
Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών.













