30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΣΠΥΡΟΣ ΛΙΒΑΘΗΝΟΣ

ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΑΣΤΕΡΑ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: 8/1/1955 στην Πάτρα.

ΑΓΑΠΑ: Υπερβολικά τα τέσσερα παιδιά του.

ΜΙΣΕΙ: Την υποκρισία.

ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΕΡΟΣ: Η Κύπρος.

ΑΔΥΝΑΜΙΕΣ: Οι επιθυμίες των παιδιών μου.

ΜΕΡΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙ: Αυστραλία.

ΓΕΛΑΕΙ: Με τις παλιές ελληνικές ταινίες.

ΘΥΜΩΝΕΙ: Με τους ψεύτες.

Ο Σπύρος Λιβαθηνός βρίσκεται για τρίτη χρονιά στον πάγκο του Εθνικού
Αστέρα. Τον ανέλαβε λίγο καιρό πριν τελειώσει το πρωτάθλημα της δεύτερης
κατηγορίας και τον οδήγησε στην άνοδο στα μεγάλα σαλόνια. Από τότε όλοι
υποστηρίζουν ότι είναι από τους πλέον επιτυχημένους, αφού δύο χρόνια η ομάδα
του παραμένει εύκολα στην Α’ Εθνική. Ξεκίνησε την ποδοσφαιρική καριέρα στα
εννέα χρόνια του, από τις μικρές ομάδες του Παναθηναϊκού και ποτέ δεν άλλαξε
φανέλα σε ομάδα της Ελλάδας.

ΕΡ.: Εθνικός Αστέρας σημαίνει….

ΑΠ.: Ιστορία.

ΕΡ.: Καισαριανή;

ΑΠ.: Αγώνες.

ΕΡ.: Το μυστικό της επιτυχίας;

ΑΠ.: Προσπάθεια και πολύ δουλειά.

ΕΡ.: Παναθηναϊκός σημαίνει…

ΑΠ.: Η μοναδική φανέλα που φόρεσα.

ΕΡ.: Τι θυμάστε με νοσταλγία;

ΑΠ.: Την εφηβική ομάδα του Παναθηναϊκού.

ΕΡ.: Τι σημαίνει να είσαι προπονητής στον Εθνικό Αστέρα;

ΑΠ.: Μεγάλη ευθύνη.

ΕΡ.: Οι σχέσεις σας με τους ποδοσφαιριστές;

ΑΠ.: Οικογενειακές. Σαν πατέρας με την οικογένειά του.

ΕΡ.: Έχετε φίλους;

ΑΠ.: Θέλω να έχω αρκετούς. Δεν το ψάχνω, όμως, πολύ.

ΕΡ.: Έχετε δουλέψει και σε μικρότερες κατηγορίες, είναι δύσκολη μία τέτοια
απόφαση;

ΑΠ.: Οι μικρότερες κατηγορίες σε αναδεικνύουν και σε βοηθάνε. Είναι σχολείο.

ΕΡ.: Είναι καλές οι αμοιβές των προπονητών;

ΑΠ.: Αρκετά καλές.

ΕΡ.: Πόσο ψυχοφθόρο είναι το επάγγελμα του προπονητή;

ΑΠ.: Το πιο δύσκολο επάγγελμα που υπάρχει. Αφού ακόμα και το Σαββατοκύριακο
όταν οι άλλοι ξεκουράζονται εμείς δουλεύουμε και κρινόμαστε.

ΕΡ.: Τι απαιτείτε από τους παίκτες σας;

ΑΠ.: Να δίνουν όσο το δυνατόν περισσότερα, αφού γι’ αυτό πληρώνονται.

ΕΡ.: Έχετε κάνει ποτέ συμβιβασμούς;

ΑΠ.: Δεν κάνω συμβιβασμούς, αν δεν θέλω. Μόνο αν υπάρχει λόγος.

ΕΡ.: Τι σημαίνει για σας η δουλειά;

ΑΠ.: Είναι ζωή. Δε σκέφτομαι τον εαυτό μου να μη δουλεύει.

ΕΡ.: Τι συμβουλεύετε τους παίκτες;

ΑΠ.: Να προσπαθούν να κερδίζουν όσο μπορούν περισσότερα με έντιμο τρόπο, αφού
η καριέρα του ποδοσφαιριστή είναι μικρή.

ΕΡ.: Τα χρήματα τα σκορπάτε;

ΑΠ.: Όχι προσωπικά για μένα. Χαλάω πολλά γιατί έχω μεγάλη οικογένεια.

ΕΡ.: Το μεγάλο προπονητικό όνειρό σας;

ΑΠ.: Να φύγω με το κεφάλι ψηλά, όπως έφυγα όταν ήμουν ποδοσφαιριστής.

ΕΡ.: Μέχρι που μπορεί να φθάσει ο Εθνικός Αστέρας;

ΑΠ.: Να σταθεροποιηθεί στην Α’ Εθνική.

ΕΡ.: Για ποιους αδιαφορείτε;

ΑΠ.: Για τους αχάριστους.

ΕΡ.: Διαβάζετε;

ΑΠ.: Όσο προλαβαίνω, κυρίως στα ταξίδια.

ΕΡ.: Ο προπονητής που δεν ενημερώνεται…

ΑΠ.: Μένει πίσω. Τον ξεπερνούν τα γεγονότα.

ΕΡ.: Αγαπημένο είδος μουσικής;

ΑΠ.: Ελαφρολαϊκά.

ΕΡ.: Πιστεύετε στα γούρια;

ΑΠ.: Αρκετά.

ΕΡ.: Πιστεύετε στον Θεό;

ΑΠ.: Πάρα πολύ, πρώτα στον Θεό και μετά στα υπόλοιπα.

ΕΡ.: Χόμπι;

ΑΠ.: Να παίζω… μπάλα.

ΕΡ.: Δύσκολοι καιροί για «πρίγκιπες»…

ΑΠ.: Δύσκολοι και για την κοινωνία μ’ όλα αυτά που συμβαίνουν, κυρίως για την
οικογένεια και τα νέα παιδιά.

ΕΡ.: Ποδοσφαιριστής ή προπονητής;

ΑΠ.: Ποδοσφαιριστής χωρίς συζήτηση.

ΕΡ.: Υπάρχει αξιοπιστία στο ελληνικό ποδόσφαιρο;

ΑΠ.: Όχι αυτή που θέλουμε εμείς που ιδρώνουμε και αγαπάμε το ποδόσφαιρο.

ΕΡ.: Έχουμε καλούς διαιτητές;

ΑΠ.: Ίσως απ’ τους καλύτερους στον κόσμο.

ΕΡ.: Οικογένεια;

ΑΠ.: Το παν στη ζωή. Χωρίς αυτήν δεν υπάρχουν αξίες.