Καρέ – καρέ η συνωμοσία με τον Μαύρο Σεπτέμβρη

Η ισραηλινή ομάδα κατά την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του 1972

Η γερμανική κυβέρνηση επέτρεψε στον Μαύρο Σεπτέμβρη, την παλαιστινιακή
τρομοκρατική οργάνωση που σκότωσε 11 Ισραηλινούς αθλητές στους Ολυμπιακούς
Αγώνες του Μονάχου, να κάνει δύο μήνες αργότερα αεροπειρατεία σε επιβατικό
αεροσκάφος προκειμένου να έχει στα χέρια της μια «ιστορία κάλυψης» για την
απελευθέρωση των τριών ενόπλων που συνελήφθησαν στον τόπο του εγκλήματος στο
Μόναχο.

Αυτό αποκαλύπτει το ντοκιμαντέρ «One day in September» που θα προβληθεί στη
Βρετανία τον Μάιο. Σύμφωνα με το βιβλίο που συνοδεύει την ταινία και τα
αποσπάσματά του στην εφημερίδα «Observer», οι ερευνητές του ντοκιμαντέρ βρήκαν
χιλιάδες αρχεία που ποτέ πριν δεν είχαν δει το φως της δημοσιότητας και πήραν
συνεντεύξεις από βασικούς συμμετέχοντες στο δράμα του Μονάχου. Για πρώτη φορά
ο Τζαμάλ Αλ Γκασέι, ο μόνος τρομοκράτης που επέζησε από τη συγκεκριμένη ομάδα
του Μαύρου Σεπτέμβρη στο Μόναχο και τις ακόλουθες δολοφονίες από τους
Ισραηλινούς, άφησε το κρησφύγετό του για να μιλήσει στους ερευνητές. Αποκάλυψε
ότι η Βόννη είχε διαμηνύσει στον Μαύρο Σεπτέμβρη ότι θα ενέδιδε στις
απαιτήσεις τους ­ την απελευθέρωση των τριών κρατουμένων τρομοκρατών ­ αν
σημειωνόταν αεροπειρατεία σε αεροσκάφος, όπου δεν επέβαιναν γυναικόπαιδα:
«Είχε γίνει συμφωνία με τη γερμανική κυβέρνηση για την απελευθέρωσή μας, αφού
σημειωνόταν αεροπειρατεία σε αεροσκάφος της Λουφτχάνσα», είπε στους ερευνητές.
Οι Γερμανοί εμφανίστηκαν ευνοϊκά διακείμενοι στην απελευθέρωση των τριών
τρομοκρατών για να αποφευχθούν αντίποινα από την παλαιστινιακή τρομοκρατική
οργάνωση που απειλούσε ότι θα διεξαγάγει σειρά από βομβιστικές επιθέσεις και
αεροπειρατείες.

Γερμανοί σκοπευτές στο Ολυμπιακό Χωριό

Στις 29 Οκτωβρίου του 1972 ­ πριν συμπληρωθούν οκτώ εβδομάδες από την επίθεση
στο Μόναχο ­ δύο αεροπειρατές κατέλαβαν ένα Μπόινγκ 727 της Λουφτχάνσα λίγο
μετά την απογείωσή του από το αεροδρόμιο της Βηρυτού. Μετέφερε μόνο 11
επιβάτες, όλοι άνδρες. Η εντολή προς τον πιλότο ήταν να κατευθυνθεί στο
Μόναχο. Μέσα σε λίγες ώρες, ο Γερμανός καγκελάριος Βίλλυ Μπραντ ενέδωσε και οι
τρεις άνδρες παραδόθηκαν. Οι Ισραηλινοί δεν είχαν ενημερωθεί oύτε τους είχαν
συμβουλευτεί. Και οι τρεις άνδρες του Μαύρου Σεπτέμβρη είχαν συλληφθεί κατά
την αποτυχημένη επιχείρηση των γερμανικών αρχών να απελευθερώσουν τους
Ισραηλινούς αθλητές ομήρους από το Ολυμπιακό Χωριό. Εννιά όμηροι ­ συνολικά
έντεκα ­ και πέντε τρομοκράτες σκοτώθηκαν τότε. Δύο από τους επιζήσαντες
τρομοκράτες δολοφονήθηκαν στη συνέχεια από τη Μοσάντ, τις ισραηλινές μυστικές
υπηρεσίες. Μόνο ο Αλ Γκασέι επέζησε. Αν και ο Γερμανός καγκελάριος Βίλλυ
Μπραντ αρνήθηκε οποιαδήποτε συμφωνία, οι κατηγορίες του Αλ Γκασέι
υποστηρίζονται από Γερμανούς, Ισραηλινούς και Παλαιστινίους, μέλη μυστικών
υπηρεσιών και πολιτικές πηγές. Ο Ούρλιχ Βέγκενερ, σύμβουλος τότε του υπουργού
Εσωτερικών και ιδρυτής της GSG-9, της αντιτρομοκρατικής μονάδας της Γερμανίας,
δήλωσε ότι πριν από την επίμαχη αεροπειρατεία, η Λουφτχάνσα είχε καταβάλει
λύτρα ύψους 5 εκατομ. δολαρίων που ζητούσαν αεροπειρατές οι οποίοι είχαν
καταλάβει αεροσκάφος με προορισμό την Υεμένη, και πως «στην προκειμένη
περίπτωση η γερμανική κυβέρνηση σκέφτηκε ότι μπορεί να διαπραγματευτεί με τους
τρομοκράτες και θα τους έδινε χρήματα ή οτιδήποτε άλλο προκειμένου να
απαλλαγεί από αυτούς».

Ισραηλινοί μαθητές διαδηλώνουν έξω από την πρεσβεία της Γερμανίας στο Τελ Αβίβ

Η επιστροφή των τριών τρομοκρατών άφησε εμβρόντητους τους Ισραηλινούς. Η
πρωθυπουργός Γκόλντα Μέιρ αποφάσισε ότι η απελευθέρωσή τους και η στάση της
Βόννης έχρηζε απάντησης. Εξουσιοδότησε τη Μοσάντ να εκτελέσει την επιχείρηση
«Οργή του Θεού» και να σκοτώσει αυτούς που σχετίζονται με τη σφαγή στο Μόναχο.
Πολλοί συγγενείς είναι πικραμένοι από τις ενέργειες της Βόννης. «Βεβαίως
κατηγορώ τους τρομοκράτες» δήλωσε η Άνκι Σπίτζερ, χήρα του Ισραηλινού
προπονητή ξιφασκίας, «όμως περισσότερο από όλους κατηγορώ τις γερμανικές
αρχές».

Οι Ολυμπιακοί του Μονάχου χαρακτηρίστηκαν «Αγώνες της Ειρήνης και της Χαράς».
Έμελλαν να καταστούν οι λαμπρότεροι, με περισσότερους αθλητές να εκπροσωπούν
περισσότερες χώρες συγκριτικά με οποιοδήποτε άλλο αθλητικό γεγονός. Οι
αξιωματούχοι που έδωσαν μάχη για να φέρουν τους Αγώνες στο Μόναχο ήλπιζαν ότι
το γεγονός θα επιβεβαίωνε την επανασυγκρότηση της Γερμανίας ως πολιτισμένης
κοινωνίας, εξαλείφοντας τις μνήμες του πολέμου και τους Ολυμπιακούς του
Βερολίνου το 1936, τους οποίους είχε χρησιμοποιήσει ο Χίτλερ για να
διατρανώσει τη ναζιστική ιδεολογία. Ισχυρότερο επιχείρημα γι΄αυτό από την
παρουσία του Ισραήλ, που συμμετείχε με τη μεγαλύτερη αποστολή του, δεν
υπήρχε…

Ήταν λίγο μετά τις τέσσερις τα ξημερώματα της 5ης Σεπτεμβρίου, όταν οι σκιές
μιας μικρής συμμορίας έφτασαν στον περίβολο του Ολυμπιακού Χωριού και
κουβαλώντας σιωπηλά βαριές αθλητικές τσάντες, πέρασαν τον περιμετρικό φράχτη.
Οι οκτώ άνδρες ήταν βαριά οπλισμένοι τρομοκράτες του Μαύρου Σεπτέμβρη, μιας
εξτρεμιστικής ομάδας στους κόλπους της Οργάνωσης για την Απελευθέρωση της
Παλαιστίνης. «Και οι οκτώ τρομοκράτες είχαν υποφέρει στα χέρια Ισραηλινών»,
είπε ο Αμπού Νταούντ που σχεδίασε την επιχείρηση. «Μεγάλωσα ακούγοντας
ιστορίες για την Παλαιστίνη, τον παράδεισο από τον οποίο εκδιωχθήκαμε το ’48,
για τους Εβραίους που μας έκλεψαν τη γη, τους Άραβες πους μας πρόδωσαν»…
ανακαλεί ο Αλ Γκασέι.

Τα συντρίμμια του ελικοπτέρου που χρησιμοποιήθηκε από τους τρομοκράτες

Οι fedayeen ­ μαχητές της πίστης ­ κρατούσαν Καλάσνικοφ και χειροβομβίδες και
ήταν έτοιμοι να πολεμήσουν για το στόχο τους: το νούμερο 31 της Κόνολιστράσε,
το κτίριο στην καρδιά του Χωριού που φιλοξενούσε την ισραηλινή αποστολή. Εκεί
άρχισαν όλα. Ισραηλινοί αθλητές πιάστηκαν όμηροι και οι τρομοκράτες απειλούσαν
να τους σκοτώσουν αν το Ισραήλ δεν απελευθέρωνε 234 κρατουμένους και η
Γερμανία άλλους δύο. Οι Γερμανοί ήθελαν να συμβιβαστούν. Το Ισραήλ όχι. Η
πρωθυπουργός του, Γκόλντα Μέιρ ζήτησε από τον πρεσβευτή της να πει στη
Γερμανία ότι ήταν δικό της πρόβλημα. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες διεκόπησαν. Το πρώτο
σχέδιο των γερμανικών αρχών για την απελευθέρωση των ομήρων στο Ολυμπιακό
Χωριό ματαιώνεται. Οι τρομοκράτες παρακολουθούσαν από τηλεοράσεως όλες τις
κινήσεις τους. Το δεύτερο, να μεταφερθούν με ελικόπτερα σε αεροδρόμιο του
Μονάχου (και από εκεί σε ξένη «ασφαλή περιοχή», σύμφωνα με αρχικό αίτημα των
τρομοκρατών) και να επιχειρηθεί η απελευθέρωση, αποτυγχάνει παταγωδώς. Παρά
την αρχική σκληρή στάση του, το Ισραήλ δύο φορές προθυμοποιείται να βοηθήσει
τους Γερμανούς που ως τότε δεν διέθεταν ειδική αντιτρομοκρατική μονάδα.
Επικρατούσε απόλυτο σκοτάδι. Πέντε Γερμανοί ακροβολιστές προσπαθούν να
στοχεύσουν τους οκτώ τρομοκράτες στο αεροδρόμιο, που μεταβλήθηκε σε πεδίο
μάχης. Τρία λεπτά μετά τα μεσάνυχτα, οι τρομοκράτες πυροβολούν τους ομήρους
και ενεργοποιούν μια χειροβομβίδα σε ένα ελικόπτερο, που τυλίγεται στις
φλόγες. Όταν η «επιχείρηση απελευθέρωσης» έληξε, οι Γερμανοί άρχισαν να
μετρούν πτώματα.

Πέντε τρομοκράτες, ένας Γερμανός αξιωματικός… Εβραϊκό αίμα ξανά σε γερμανικό
έδαφος. Συνολικά, έντεκα Ισραηλινοί αθλητές νεκροί. Έντεκα θέσεις κενές,
τριάντα ώρες αργότερα, στο Ολυμπιακό Στάδιο. Εβδομήντα χιλιάδες άνθρωποι
συντετριμμένοι. Το Ολυμπιακό Πνεύμα είχε αμαυρωθεί.