ΑΛΕΚΑ ΠΑΠΑΡΗΓΑ Μονόδρομος ένα νέο ΕΑΜ με σύγχρονους όρους

Μπορεί η αποψινή συγκέντρωση στο Πεδίον του Άρεως να ‘ναι το κορυφαίο
γεγονός για την προεκλογική καμπάνια του ΚΚΕ…

Ωστόσο, η «πολιτιστική συνάντηση» πολλών διανοουμένων και καλλιτεχνών στην
«Σφεντόνα», με τον Θάνο Μικρούτσικο στο πιάνο και τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου
να τραγουδά με την κιθάρα του, ήταν η μεγάλη προεκλογική γιορτή του
Κομμουνιστικού Κόμματος.

Η γενική γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος μάλιστα, αλλά και πολλά
στελέχη, ξέφυγαν για λίγο από το σκληρό πρόγραμμα των ημερών, αλλά και την…
ταλαιπωρία μίας συνέντευξης, σαν αυτήν που έδωσε… δύο φορές στα «ΝΕΑ» η κ.
Αλέκα Παπαρήγα­ λόγω… βλάβης του μαγνητοφώνου.

Και τις δύο φορές, πάντως, η κ. Παπαρήγα επέμεινε σε ένα ζήτημα. «Είναι
μονόδρομος η υπόθεση ενός κοινωνικοπολιτικού λαϊκού μετώπου, ενός νέου ΕΑΜ, με
σύγχρονους όρους». Κι αυτό γιατί, όπως σημειώνει, «αυτό το μέτωπο θα
αποτελέσει το αντίπαλο δέος, θα φτάσει μέχρι τη διεκδίκηση και κατάκτηση της
λαϊκής εξουσίας».

Η γενική γραμματέας του ΚΚΕ τονίζει στα «ΝΕΑ» ότι «ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. πρέπει να
πέσουν όσο πιο χαμηλά γίνεται στις εκλογές». Παρατηρεί ότι «για τον Αμερικανό
πρέσβη δεν κάνει ούτε κρύο ούτε ζέστη αν θα κερδίσει το ΠΑΣΟΚ ή η Ν.Δ.». Και
ζητεί «να ενισχυθεί αποφασιστικά το ΚΚΕ».

Η κ. Παπαρήγα στη συνέντευξή της αναφέρεται στους βομβαρδισμούς της
Γιουγκοσλαβίας.

Εκδηλώνει την έντονη ανησυχία της για ό,τι πρόκυψε από την συμφωνία στο
Ελσίνκι. Μιλάει για την οικονομία, την ΟΝΕ και το Χρηματιστήριο, την παιδεία
και τις κινητοποιήσεις.

Και τονίζει: «Άνθρωποι που δεν μας ψηφίζουν αναγνωρίζουν την πολιτική του
ΚΚΕ.

Αυτή είναι μεγάλη επένδυση. Συντελείται θετική αλλαγή στις συνειδήσεις».

Η συζήτηση με την κ. Παπαρήγα έχει σαν πρώτο θέμα την «κρισιμότητα», όπως
υποστηρίζουν πολλοί, αυτών των εκλογών. Κυρίως, πόσο αληθεύει μία τέτοια
εκτίμηση.

ΕΡ.: Δεκαετίες τώρα ακούμε τα κόμματα να λένε ότι οι εκλογές είναι κρίσιμες.
Αλήθεια, είναι; Και γιατί; Είναι και για σας κρίσιμες;

ΑΠ.: Το κάθε κόμμα μετράει την κρισιμότητα με τα δικά του μέτρα, ενώ το ζήτημα
είναι να δούμε τι κρίνεται εξ αντικειμένου. Θέλω, όμως, να υπογραμμίσω εξ
αρχής, ότι η πορεία των εξελίξεων θα κριθεί στους δρόμους του αγώνα μετά τις
εκλογές και όχι κυρίως και αποκλειστικά στο Κοινοβούλιο. Το θέμα είναι η λαϊκή
πίεση να ξεπεράσει την πίεση που ασκούν οι νόμοι του Κοινοβουλίου.

ΕΡ.: Σε αυτές τις εκλογές;

ΑΠ.: Έχει ωστόσο μεγάλη σημασία, στις 9 του μήνα, να πέσουν όσο πιο χαμηλά
γίνεται τα ποσοστά της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ και ταυτόχρονα να ενισχυθεί
αποφασιστικά το ΚΚΕ. Αυτό το γεγονός θα συντελέσει στην ανάπτυξη της ταξικής
πάλης, της λαϊκής αντίστασης. Θα κάνει πιο αισθητά διακριτό τον άλλο πόλο που
ορθώνεται στον δικομματισμό και στην πλουτοκρατία. Να, λοιπόν, το δίλημμα: Όχι
αν θα κερδίσει η Ν.Δ. ή το ΠΑΣΟΚ, αλλά αν θα κερδίσει ο λαός.

ΕΡ.: Ωστόσο, ορισμένοι λένε ότι οι εκλογές είναι ντέρμπι… Ότι υπάρχει
κίνδυνος να έρθει η Δεξιά… Συμφωνείτε;

ΑΠ.: Το πράγμα μοιάζει με ανέκδοτο.

ΕΡ.: Γιατί το λέτε αυτό;

ΑΠ.: Γιατί ο κίνδυνος για τον λαό προέρχεται από τις επιλογές της Ε.Ε., του
ΝΑΤΟ και από τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου, που το ΠΑΣΟΚ και η Ν.Δ.
στηρίζουν με όλες τις δυνάμεις τους. Και ασφαλώς θα αποτελούσε μαζοχισμό, αν
είχαμε την άποψη ότι είναι προτιμότερο να καταδυναστεύεται ο λαός από το ΠΑΣΟΚ
και όχι από τη Ν.Δ. ή το αντίστροφο. Ούτε με τον έναν ούτε με τον άλλον. Να
μπει ο λαός στο προσκήνιο. Να βάλει το δικό του γκολ και ας αφήσει τα δύο
κόμματα να τρώγονται στο μεταξύ τους ντέρμπι για το ποιο διαχειρίζεται
καλύτερα τα κέρδη των λίγων και τα βάσανα των πολλών. Εξάλλου, ούτε στον κ.
Μπερνς, όπως δήλωσε, κάνει κρύο ή ζέστη, αν θα νικήσει η Ν.Δ. ή το ΠΑΣΟΚ…

ΕΡ.: Μπορεί να τα λέει αυτά ο κ. Μπερνς… Αλλά ανακύπτει ένα ερώτημα: Είναι
το ίδιο πράγμα ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ.; Μήπως είναι υπεραπλούστευση;

ΑΠ.: Πρόκειται για δυο σταγόνες νερού στη γενική πολιτική γραμμή. Φρόντισε γι’
αυτό το ίδιο το ΠΑΣΟΚ, πετώντας στα σκουπίδια τα οράματα χιλιάδων και χιλιάδων
απλών ανθρώπων που πίστεψαν σ’ αυτό το κόμμα. Με την ευκαιρία: Έχουμε
υπογραμμίσει πολλές φορές ότι από μια άποψη το ΠΑΣΟΚ έκανε περισσότερη ζημιά
στον εργαζόμενο κόσμο απ’ ό,τι η Ν.Δ.

ΕΡ.: Η Ν.Δ. όμως…

ΑΠ.: Η Ν.Δ. ουδέποτε διαπαιδαγώγησε τον λαό με φιλολαϊκά συνθήματα, σε
αντίθεση με το ΠΑΣΟΚ, που τελικά τσάκισε συνειδήσεις, έγινε ο βασικός κήρυκας
της μοιρολατρίας, για να περάσει την αντιλαϊκή πολιτική. Το ΠΑΣΟΚ λειτούργησε
παραλυτικά στο νεύρο της αγωνιστικότητας των εργαζομένων. Τέρμα, λοιπόν, στα
ψεύτικα διλήμματα, που τη μια καλούν σε ψήφο για να φύγει η «Δεξιά» και να
εφαρμοστεί η δεξιά πολιτική και την άλλη καλούν σε ψήφο για να μην έρθει η
«Δεξιά», πάλι για να εφαρμοστεί απερίσπαστα η δεξιά πολιτική!

ΕΡ.: Μιλάτε συχνά για Λαϊκό Μέτωπο, για την ανάγκη συγκρότησής του. Τι
σημαίνει αυτό για σας, προεκλογικά αλλά και μετά τις εκλογές;

ΑΠ.: Η υπόθεση του Λαϊκού Μετώπου έχει για το ΚΚΕ στρατηγική σημασία και για
τον λαό αποτελεί – κατά τη γνώμη μας – μονόδρομο. Κάνουμε λόγο για ένα μεγάλο
και δίχως όρια μέσα στον λαό κοινωνικοπολιτικό Μέτωπο, για ένα νέο ΕΑΜ, με
σύγχρονους όρους, που θα αποτελέσει το αντίπαλο δέος, θα φτάσει μέχρι τη
διεκδίκηση και κατάκτηση της λαϊκής εξουσίας. Το Λαϊκό Μέτωπο θα χτιστεί μέσα
στην καθημερινή δράση. Στη δημιουργία του το ΚΚΕ υποτάσσει όλες τις δυνάμεις
του.

Όσο θα προχωρούν οι προϋποθέσεις της συγκρότησης του Λαϊκού Μετώπου, δηλαδή
της συμμαχίας της εργατικής τάξης και των μικρομεσαίων στρωμάτων της πόλης και
του χωριού, τόσο θα δυναμώνει η αντίσταση του λαού, θα δυσκολεύεται η εφαρμογή
των αντιλαϊκών επιλογών, αλλά και θα αποσπώνται κατακτήσεις ή θα
παρεμποδίζεται η κατεδάφιση άλλων κατακτήσεων.

ΕΡ.: Πιστεύετε ότι έχουν γίνει κάποια βήματα;

ΑΠ.: Θεωρούμε ότι αποτελούν πρώτα σπέρματα του Μετώπου οι συμπαρατάξεις με
πρόσωπα και κινήσεις που το ΚΚΕ πραγματοποίησε στις δημοτικές και νομαρχιακές
εκλογές, στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα, στις ευρωεκλογές, και τώρα στις
βουλευτικές εκλογές.

Ήδη στα ψηφοδέλτια του ΚΚΕ περισσότεροι από το 30% των υποψηφίων είναι
εξωκομματικοί. Συμμετέχουν στελέχη της «Κομμουνιστικής Ανανέωσης» και δεκάδες
προσωπικότητες των τεχνών, της τοπικής αυτοδιοίκησης, της δημοσιογραφίας, των
γραμμάτων. Η αποφασιστική ενίσχυση του ΚΚΕ και σε ψήφους θα σημάνει ένα μεγάλο
βήμα πιο κοντά στη δημιουργία του Λαϊκού Μετώπου.

ΕΡ.: Τώρα που «κλείνει» η προεκλογική περίοδος και ολοκληρώνεται ένας μεγάλος
κύκλος περιοδειών σας στην Ελλάδα… Αν κάνατε έναν απολογισμό… Ποια γεύση
σας έμεινε;

ΑΠ.: Η αναγνώριση ότι η πολιτική του ΚΚΕ επιβεβαιώνεται σε όλους τους τομείς.
Το λένε και πολλοί άνθρωποι, που δεν μας ψηφίζουν. Αυτή είναι μία μεγάλη
επένδυση. Συντελείται θετική αλλαγή στις συνειδήσεις.

«Ο πλούτος συσσωρεύεται στους λίγους»

Η ΟΝΕ, η «δήθεν ελεύθερη αγορά του Χρηματιστηρίου», αλλά και οι μορφές πάλης
του λαού μας είναι θέματα που απασχόλησαν έντονα το ΚΚΕ.

ΕΡ.: Σας κατηγόρησε πολλές φορές ο Πρωθυπουργός ότι κλείσατε δρόμους, σχολεία,
γέφυρες. Έχει άδικο;

ΑΠ.: Τις μορφές πάλης τους τις επιλέγουν οι ίδιοι οι αγωνιζόμενοι. Και βέβαια
δεν θα το κάνουν ζητώντας την άδεια του κ. Σημίτη ή του κ. Καραμανλή. Έχω
συγκρατήσει αδρά στη μνήμη μου αυτό που έλεγαν οι μαθητές στις κινητοποιήσεις
τους, απαντώντας στο ερώτημα γιατί κλείνουν τους δρόμους. «Για να μας
προσέξουν», απαντούσαν. Έτσι είναι. Η αντίδραση της κυβέρνησης – και όχι μόνο
– στις ανώτερες μορφές πάλης εξέφραζε την αντίδραση στα ίδια τα αιτήματα των
αγωνιζόμενων. Δεν της καιγόταν καρφί που έκλειναν οι δρόμοι. Την ενοχλούσε
αφάνταστα το γεγονός ότι οι αγωνιζόμενοι αγρότες, εργάτες, μαθητές, δεν
περιορίζονταν στα όρια που καθόριζαν οι κυβερνητικές απαγορεύσεις, αλλά τα
υπερέβαιναν. Φοβούνται τον λαό και την πάλη του.

ΕΡ.: Αυτό τον καιρό γίνεται ένας… χαμός με το Χρηματιστήριο. Τι θα
συμβουλεύατε ένα νέο επενδυτή του Χρηματιστηρίου;

ΑΠ.: Να πάρει υπόψη του ότι στο Χρηματιστήριο – όπως και γενικά στη λεγόμενη
«ελεύθερη αγορά» – τα μεγάλα ψάρια τρώνε τα μικρά. Ο πλούτος συσσωρεύεται
στους λίγους. Απλώς οι μικροί γίνονται αιμοδότες των μεγάλων. Το προσωρινό
έστω κέρδος δεν αποτελεί χαρτί για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα που
γεννάει η νεοφιλελεύθερη πολιτική. ΕΡ.: Πολλά λέγονται για την ΟΝΕ. Αλήθεια,
πώς φαντάζεστε τη μετά ΟΝΕ εποχή;

ΑΠ.: Αν ο λαός δεν παρεμποδίσει τις δρομολογημένες εξελίξεις και αν δεν
αντεπιτεθεί στην πορεία, η κατάσταση θα γίνει πολύ πιο τραγική. Η ανεργία θα
αυξηθεί, η λιτότητα το ίδιο, το ασφαλιστικό σύστημα θα φέρει συντάξεις στα 71,
αύξηση στα ασφάλιστρα εκ μέρους των εργαζομένων, ιδιωτικοποίηση της ασφάλισης.
Και ο νέος γύρος πολέμου ήδη χτυπάει τις πόρτες των βαλκανικών χωρών. Φτώχεια,
βάσανα, πόλεμος.

Αυτά θα έρθουν, αν δεν αντιδράσει έγκαιρα ο λαός, ιδιαίτερα τα φτωχά λαϊκά
στρώματα, η νεολαία. Σήμερα οι γονείς ψηφοφόροι πρέπει να σκεφτούν περισσότερο
ότι η ψήφος τους θα μετρήσει για το μέλλον των παιδιών τους. Κυρίως γι’ αυτά
χτυπάει η καμπάνα

Εμείς, ο ΣΥΝ και το ΔΗΚΚΙ

Υπάρχει διέξοδος. Χαμόγελο της νεαρής εργάτριας προς τη γενική γραμματέα του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα, χθες, στη Νέα Ιωνία

Υπάρχουν πολλοί ψηφοφόροι οι οποίοι δεν ψηφίζουν ΠΑΣΟΚ ή Ν.Δ. Και
ταλαντεύονται ποιο «μικρό» να ψηφίσουν. Η γενική γραμματέας του ΚΚΕ εξηγεί στα
«ΝΕΑ» γιατί κατά την άποψή της είναι καλύτερη επιλογή το Κομμουνιστικό Κόμμα.

ΕΡ.: Ας κάνουμε μία υπόθεση… Αν κάποιος αποφασίσει να ψηφίσει «μικρό» κόμμα,
γιατί να διαλέξει εσάς;

ΑΠ.: Πρώτο, επειδή κάναμε ό,τι μπορούσαμε για να στηρίξουμε τους λαϊκούς
αγώνες, το αντιπολεμικό κίνημα, την πάλη κατά των ευρωνατοϊκών επιλογών. Και
δεύτερο, επειδή δεν λοξοκοιτάζουμε προς το ΠΑΣΟΚ, ούτε πριν ούτε μετά τις
εκλογές.

Με κάθε ειλικρίνεια σας λέω ότι λυπούμαστε που δεν υπήρξε από την πλευρά του
ΔΗΚΚΙ και του ΣΥΝ συνεπής στάση κατά της πολιτικής ουσίας του δικομματισμού,
ούτε στην προεκλογική περίοδο. Θα είχαν συμβάλλει στην αποδυνάμωση του
δικομματισμού.

ΕΡ.: Υπάρχουν ωστόσο πολλοί που διαφωνούν με το ΠΑΣΟΚ και τη Ν.Δ. και οι
οποίοι αναρωτιούνται: Τα τρία «μικρά» κόμματα δεν μπορούσαν σε κάποια σημεία
να τα βρουν; Και, στο μέλλον, έτσι θα «πάνε» οι σχέσεις τους;

ΑΠ.: Η δυνατότητα συμμαχίας ανάμεσα στα κόμματα δεν καθορίζεται από το μέγεθός
τους, αν δηλαδή είναι μικρότερα πρέπει να συμμαχούν κι αν είναι μεγαλύτερα
όχι. Καθορίζεται από την ύπαρξη πολιτικής βάσης ανάμεσα στα κόμματα. Το
ζητούμενο, επίσης, δεν είναι η τυχόν σύμπτωση σε κάποια σημεία. Σύμπτωση σε
κάποια σημεία μπορεί κατά καιρούς να υπάρξει και με τη Ν.Δ. ή με το ΠΑΣΟΚ,
όπως π.χ. έγινε παλαιότερα σε διακομματικές επιτροπές για το σωφρονιστικό
σύστημα ή τα δάση. Τι σημαίνει αυτό; Ότι υπάρχει και δυνατότητα πολιτικής
συνεργασίας με αυτά τα κόμματα; Ασφαλώς όχι.

ΕΡ.: Ναι, αλλά…

ΑΠ.: Ακούστε: Η συνεργασία, για να πατάει σε στέρεα βάση και για να μην
αποκαρδιώσει τελικά τον κόσμο, πρέπει να στηριχτεί και να ριζώσει μέσα στην
καθημερινή πάλη, στα διάφορα κινήματα. Καλέσαμε όλα τα κόμματα να πάρουν μέρος
στις διαμαρτυρίες κατά της διέλευσης ΝΑΤΟϊκών στρατευμάτων από το ελληνικό
έδαφος. Έλαμψαν όλα με την απουσία τους…

Η πολιτική συνεργασία, για να είναι επωφελής και για να πάει μπροστά τον λαό,
πρέπει να χτιστεί στη γραμμή της αντίθεσης με τις επιλογές της Ε.Ε. και του
ΝΑΤΟ. Διαφορετικά θα καταργηθεί και η λαϊκή αντιπολίτευση που υπάρχει. Θα
μείνει ο δικομματισμός και μια «αντιπολίτευση» στο σύνολό της τύποις. Αυτό θα
είναι μεγάλη ζημιά για τον λαό.

«Καθόλου ευτυχείς με το Ελσίνκι»

Τα τελευταία χρόνια οι βομβαρδισμοί της Γιουγκοσλαβίας ­ για τα Βαλκάνια ­ και
η συμφωνία στο Ελσίνκι για τα ελληνοτουρκικά ήταν τα πιο σημαντικά γεγονότα
που επηρέασαν τα εθνικά μας θέματα. Η κ. Παπαρήγα ερωτάται για αυτά στη
συνέντευξή της στα «ΝΕΑ»

ΕΡ.: Σας αναγνωρίζουν ότι αντισταθήκατε, ότι αντιδράσατε έντονα στον πόλεμο
της Γιουγκοσλαβίας… Τελικά τι πετύχατε;

ΑΠ.: Στον δολοφονικό ευρωνατοϊκό πόλεμο κατά της Γιουγκοσλαβίας αντιστάθηκαν
πλατύτατες λαϊκές δυνάμεις, εκφράστηκε η αντίθεση της μεγάλης πλειοψηφίας του
λαού μας. Δεν είμαστε μόνο οι κομμουνιστές στο αντιπολεμικό κίνημα. Πάντως
έχουμε ήσυχη τη συνείδησή μας γιατί το ΚΚΕ έκανε το καθήκον του.

Η λαϊκή αντίδραση στους βομβαρδισμούς των 78 ημερών ανάδειξε τον ελληνικό λαό
σε πρωταγωνιστή των διεθνών λαϊκών αντιδράσεων. Οδήγησε να γίνουν θετικά
βήματα στη συνείδηση των εργαζομένων. Και μόνο αυτό να δει κανείς αρκεί για να
υπογραμμίσει την αξία της αντίδρασης του λαού μας. Έχουν γραφτεί
παρακαταθήκες. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο Κλίντον ήρθε στην Αθήνα και
έφυγε σαν τον κλέφτη. Η φλόγα σιγά σιγά απλώνεται…

ΕΡ.: Ο Πρωθυπουργός δήλωσε ότι ευτυχέστερη στιγμή της τετραετίας του ήταν η
συμφωνία στο Ελσίνκι. Εσείς τι λέτε; Αισθάνεσθε κι εσείς την ίδια ευτυχία;

ΑΠ.: Καθόλου ευτυχείς. Ο κ. Σημίτης ανταποκρίθηκε – και με τη Συμφωνία στο
Ελσίνκι – στις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει. Ανησυχούμε. Και πώς αλλιώς να
αισθανόμαστε από τη στιγμή που στο Ελσίνκι πάρθηκαν από τους 15 βαριά
αντιλαϊκές αποφάσεις; Δημιουργία ευρωστρατού 60.000 ατόμων, και μάλιστα υπό
ΝΑΤΟϊκή κηδεμονία, που θα επεμβαίνει κατά των λαών, όπου χρειάζεται ο
ευρωνατοϊκός ιμπεριαλισμός. Συμφωνία για παραπέρα μεθόδευση της ανατροπής της
κυβέρνησης Μιλόσεβιτς. Αναγνώριση από την πλευρά της ελληνικής κυβέρνησης
συνοριακών διαφορών με την Τουρκία στο Αιγαίο. Προώθηση της ντε γιούρε
διχοτόμησης της Κύπρου. Προώθηση της κατάργησης της αρχής της ομοφωνίας
ανάμεσα στις χώρες – μέλη της Ε.Ε. Η Ελλάδα και η Τουρκία, λοιπόν, σε ρόλο
χωροφύλακα κατά των λαών της ευρύτερης περιοχής.

ΕΡ.: Αυτό τι επηρεάζει;

ΑΠ.: Νέα μεγαλύτερα βάσανα για τους λαούς της Ελλάδας και της Τουρκίας. Αυτά
που λέει η κυβέρνηση, ότι τώρα η Τουρκία βρίσκεται «αντιμέτωπη» με την Ε.Ε.
είναι για αφελείς. Η Ε.Ε. υποκρίνεται ασύστολα. Εκείνοι που βομβαρδίζουν λαούς
και έχουν πάνω από 25 εκατομμύρια ανέργους και 50 εκατομμύρια σε κατάσταση
απόλυτης εξαθλίωσης και φτώχειας, δεν έχουν το δικαίωμα να μιλούν για τα
ανθρώπινα δικαιώματα. Η πορεία των ελληνοτουρκικών σχέσεων θα είναι σχέσεις
«έρωτα» και μίσους. Την ηρεμία θα διαδεχτεί σύντομα η νέα ένταση.