ΔΡΟΜΟΙ

Καλύτερα υπερδύναμη…

… παρά υποπόδιο της Δύσης και των Αμερικανών. Με αυτή τη σκέψη ψήφισαν οι
Ρώσοι στις προεδρικές εκλογές. Παραπάνω από το 80% ψήφισαν είτε τον πρώην
πράκτορα της KGB Πούτιν είτε τους κομμουνιστές. Ο μοναδικός γνήσιος
δυτικόφιλος υποψήφιος, ο Γιεγκόρ Γιαβλίνσκι, πήρε μόλις 6%. Ύστερα από εννιά
χρόνια αμερικανόπνευστες μεταρρυθμίσεις, δάνεια του Διεθνούς Νομισματικού
Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας, διαλόγου με την Ευρωπαϊκή Ένωση, το
Συμβούλιο της Ευρώπης και το ΝΑΤΟ, οι Ρώσοι πολίτες ψήφισαν υποψηφίους με σαφή
ή συγκαλυμμένη εχθρική στάση έναντι της Δύσης και της ελεύθερης αγοράς. Τι
σημαίνει άραγε αυτό για τη Ρωσία και τις σχέσεις της με τη Δύση;

Πρώτα από όλα…

… ότι κατέρρευσαν τα κλισέ που τόσα χρόνια είχαν πρόχειρα στο στόμα τους
πολλοί Δυτικοί ηγέτες και κυρίως ο Μπιλ Κλίντον: πως η Ρωσία «βρίσκεται στον
δρόμο των μεταρρυθμίσεων», πως «δημιουργεί μια ελεύθερη αγορά», πως
«αποκαθιστά τη δημοκρατία». Αντίθετα, αποδείχτηκε πως οι εκλογές μπορεί να
είναι ελεύθερες αλλά και νοθευμένες, πως ο πολιτικός διάλογος μπορεί να είναι
απεριόριστος από το κράτος αλλά και ελεγχόμενος από τους πλουτοκράτες, πως το
εμπόριο μπορεί να είναι ελεύθερο αλλά και ελεγχόμενο από τη μαφία, πως οι
πολίτες μπορεί να είναι ελεύθεροι να ταξιδεύουν, αλλά με κύριο προορισμό τα
«σκλαβοπάζαρα» της Δύσης. Από αυτόν τον αρνητικό ισολογισμό, οι Ρώσοι πολίτες
κατέληξαν στο εξής συμπέρασμα (και το έδειξαν με την ψήφο τους): πως η
αμέριστη συμπαράσταση της Δύσης προς τον Γιέλτσιν, τη ρωσική ολιγαρχία και
τους διεφθαρμένους κρατικούς λειτουργούς είχε ένα σκοπό: να εξασθενίσει τη
Ρωσία προς όφελος της Δύσης και συγκεκριμένα των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η Δύση…

… έχει παρεξηγήσει τη Ρωσία. Δεν πρόκειται για μια χώρα που έχει ξεστρατίσει
από τον «δυτικό δρόμο», ούτε για μια χώρα που μπορεί να «χαθεί» ή να
«κερδηθεί» με την ξένη βοήθεια, τη δέσμευση ή τον εξοστρακισμό. Αυτοί οι όροι
ανήκουν στο δυτικό λεξιλόγιο και δεν έχουν καμιά σχέση με όσα συμβαίνουν στη
Ρωσία, γράφει ο δημοσιογράφος του περιοδικού του ΄Ιντερνετ «Σάλον» Τζέφρι
Τάιλερ από τη Μόσχα. Παρά την κλοπή και τη διαφθορά της τελευταίας δεκαετίας,
η Ρωσία μπορεί και αντέχει φυγή κεφαλαίων 1,5 δισ. δολαρίων τον μήνα, χάρη στο
πετρέλαιο και το φυσικό της αέριο. Δεν χρειάζεται ούτε την οικονομική βοήθεια
που η Δύση της δίνει από το 1991. Τώρα, οι Δυτικοί ηγέτες αρχίζουν να τα
συνειδητοποιούν όλα αυτά, βλέποντας τη Ρωσία να ξυπνάει από το λήθαργό της με
βίαιους και απρόβλεπτους τρόπους.

Η επέμβαση…

… του ΝΑΤΟ στο Κοσσυφοπέδιο, το αρρωστημένο δόγμα των «ανθρωπιστικών
επεμβάσεων» και η επέκταση της Ατλαντικής Συμμαχίας προς Ανατολάς έπεισαν τους
περισσότερους Ρώσους πως, όπως είπε ο Πούτιν, η Ρωσία εξακολουθεί να έχει
εχθρούς. Τι επιφυλάσσει το μέλλον στη συνεργασία της Δύσης με τη Ρωσία; Η
Ρωσία δεν θα είναι βολικός συνομιλητής. Τα εθνικά της συμφέροντα δεν
συμπίπτουν με τα δυτικά, ιδιαίτερα αν οι ΗΠΑ επιμείνουν στην επέκταση της
συμμαχίας τους προς Ανατολάς και στις επεμβάσεις στις εσωτερικές υποθέσεις
χωρών συγγενικών με τη Ρωσία. Αν η ρωσική οικονομία βελτιωθεί, τα περισσότερα
έσοδα θα πάνε στους εξοπλισμούς, όπως υποσχέθηκε ο Πούτιν. Και οι δύο
πολιτισμοί που για μια στιγμή φάνηκαν να συγκλίνουν, θα αποκλίνουν ολοένα και
περισσότερο, σε μια νέα ισορροπία δυνάμεων.