ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Δεν πάω καλά

Δεν πας καλά ­ μου λένε οι φίλοι μου. Και μπορεί, που μου το λένε, να έχουν
δίκιο. Δεν κλείνω, βλέπετε, στον δρόμο κανέναν και τους αφήνω να περάσουν, αν
έχουν βγάλει φλας. Αν είναι η σειρά του διπλανού να εξυπηρετηθεί στο
σούπερμαρκετ το λέω στον κύριο που κόβει τα τυριά και δεν κάνω πως δεν
κατάλαβα. Αποφεύγω να παίρνω τον κόσμο τηλέφωνο στο κινητό, χωρίς να είναι
ανάγκη, έτσι επειδή μου ήρθε εμένα εκείνη τη στιγμή, και όταν χτυπήσει το δικό
μου κινητό, από κάποιον που απλώς θέλει να κάνει τη δουλειά του, ενώ εγώ είμαι
σε διακοπές πολλά χιλιόμετρα μακριά από την Αθήνα και τη δουλειά, τον αφήνω να
μου πει όλη την ιστορία. Μπορεί, πάλι, να μην ισχύει για τους περισσότερους,
αλλά δεν θέλω να ενοχλώ μεσημεριάτικες ώρες ­ μπορεί κάποιος ­ λέω τώρα ­ να
ξεκουράζεται ­ θα ήθελα εγώ να είμαι στη θέση του; ­ θα ‘θελα, δεν θα ‘ θελα,
πάντα είμαι. Στο σινεμά, μάλιστα, παρά τη δημοσιογραφική ατέλεια, βγάζω
εισιτήριο, γιατί, όταν έχει πολύ κόσμο δεν μου πάει να τους στερήσω ένα, και
όταν έχει λίγο κόσμο, εκεί είναι που δεν μου πάει καθόλου. Μου λένε, λοιπόν,
πως δεν πάω καλά και ­ δεν το αποκλείω ­ μπορεί να έχουν δίκιο. Αφήνω μετά τον
άλλον, όποιον άλλον, να λέει ό,τι του κατέβει. Φούμαρα, κούμαρα, εδώδιμα,
αποικιακά. Αντί να τον «κόψω» με τάκλιν πριν περάσει τη γραμμή, του επιτρέπω
κινήσεις εντυπωσιασμού και άλλες απείρου κάλλους επιδείξεις. Ώσπου βεβαίως και
η ευγένεια έχει τα όριά της ­ ο άλλος μπορεί να μην τα έχει ­ και, ευγενικά
πλην αργοπορημένα, παίρνει την απάντησή του. Αλλά την επόμενη φορά, εκεί πάνω
να δείτε που θα κάνει στη γωνία να «βγει» χωρίς φλας για να παρκάρει εκεί που
τον βολεύει, θα πατήσω γκάζι και θα του κόψω τον δρόμο. Και θα περιμένω,
κιόλας, αν ανάψει κόκκινο και θα δυναμώσω και τη μουσική για να μην ακούω το
κορνάρισμα. Που θα κορνάρει ­ δεν θα κορνάρει! Γιατί ξέρετε, μου φαίνεται
έχουν δίκιο, δεν πάω καθόλου καλά.