Ψηφίζουν Αθνάρ αν και «λίγο αριστεροί»

Οι Ισπανοί, οι οποίοι προσέρχονται στις κάλπες στις 12 Μαρτίου, προτιμούν
να ποντάρουν στη συνέχεια. Σύμφωνα με τις σφυγμομετρήσεις, το Λαϊκό Κόμμα του
πρωθυπουργού Χοσέ-Μαρία Αθνάρ προηγείται σταθερά, χωρίς να συγκεντρώνει εν
τούτοις την απόλυτη πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο. Οι εθνικιστές θα παίξουν για
μία ακόμα φορά ρυθμιστικό ρόλο.

Νέο πλήγμα. Λίγες ημέρες πριν από τις εκλογές, νέα βομβιστική επίθεση που αποδίδεται στη βασκική αυτονομιστική οργάνωση ΕΤΑ, τραυμάτισε επτά άτομα στο Σαν Σεμπαστιάν

Ποιο είναι το πρόσωπο της Ισπανίας του 2000, που θα εκλέξει την Κυριακή τη νέα
κυβέρνησή της; Η απάντηση έρχεται αβίαστα από τον Ισπανό φιλόσοφο Φερνάντο
Σαβατέρ. «Ε, λοιπόν, είμαστε ισότιμοι Ευρωπαίοι, είμαστε μια ευρωπαϊκή χώρα
που προχωρά με κόπο στην πολιτική εναλλαγή και έχει και αυτή, όπως όλες, τη
διαφθορά της. Η πρωτοτυπία μας είναι ένα πολύ υψηλό ποσοστό ανεργίας και αυτή
η τρομακτική παραξενιά της τρομοκρατίας στη χώρα των Βάσκων».

Η Ισπανία του 2000 βέβαια δεν έχει καμία σχέση με την εικόνα που είχαν
σχηματίσει στο παρελθόν οι Ευρωπαίοι γι’ αυτήν. Μία χώρα, της οποίας «οι
κάτοικοι, απαλλαγμένοι από τον φρανκισμό, είχαν τον χωροφύλακα στο μυαλό τους
και έναν γάιδαρο σε κάθε καρόδρομο». Οι σημερινοί εταίροι της ανακαλύπτουν μία
Ισπανία μεθυσμένη «από αυτήν τη συλλογική απελευθέρωση, όπου μπερδεύονται το
σεξ, η πολιτική και οι τραβεστί του Αλμοδοβάρ».

«Χαίρομαι, όμως, γιατί στην αυγή του 2000, αν και πολύ εξαμερικανισθέντες,
έχουμε την τόλμη να επιτρέπουμε στον εαυτό μας να χαραμίζει λίγο από τον χρόνο
του για τους φίλους και τη γλύκα της ζωής. Τι πολυτέλεια, αλήθεια»,
υπογραμμίζει.

Ύστερα από αυτά τα τέσσερα χρόνια, υπάρχει άραγε η Ισπανία του
Αθνάρ;«Ειλικρινά όχι», λέει μ’ ένα σαρδόνιο χαμόγελο ο 53χρονος Σαβατέρ,
«γιατί πιστεύω ότι κάθε “φυσιολογικός” Ισπανός αισθάνεται ότι πρέπει να είναι
“λιγάκι αριστερός”. Είναι όπως με την Εκκλησία. Ο κόσμος δεν ακούει αυτά που
λένε οι επίσκοποι για την αντισύλληψη ή το διαζύγιο, αλλά σκέπτεται ότι πρέπει
να είναι “λιγάκι καθολικός”. Είναι σαν το ποδόσφαιρο. Ο κόσμος λέει πως ο
Αθνάρ δεν είναι κακός και δεν υπάρχει καμία επείγουσα ανάγκη να τον αλλάξουμε,
αλλά δεν είναι η ομάδα μας. Η δική μου γενιά ­ και αυτό είναι βιολογικό ­
είναι αδύνατον να ψηφίσει τη Δεξιά».

Φαίνεται, όμως, ότι επειδή υπάρχουν και άλλες γενιές, το Λαϊκό Κόμμα του
Χοσέ-Μαρία Αθνάρ προηγείται στις δημοσκοπήσεις, με ένα ποσοστό που κυμαίνεται
μεταξύ 40,5% και 42,1%, του Σοσιαλιστικού Κόμματος του Χοακίν Αλμουνια, που
συγκεντρώνει 36,7% -37,5%. Το προβάδισμα αυτό, όμως, δεν δίνει στον
πρωθυπουργό της Ισπανίας την απόλυτη πλειοψηφία των 176 εδρών που χρειάζεται
για να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση και θα πρέπει να συνεχίσει τη συμμαχία
του με το καταλωνικό κόμμα Σύγκλιση και Ενότητα του Ζόρντι Πουζόλ.

Με την Ισπανία ενταγμένη στη ζώνη του ευρώ, μία ανάπτυξη που φλερτάρει με το
4% και ένα ποσοστό ανεργίας που μειώθηκε από το 23% στο 15% σε τέσσερα χρόνια,
ο Χοσέ-Μαρία Αθνάρ έπρεπε να υποσχεθεί κάτι παραπάνω στην προεκλογική
εκστρατεία του. Την περασμένη εβδομάδα δημιούργησε την έκπληξη,
προαναγγέλλοντας μία νέα «οικονομική επανάσταση», με μείωση της φορολογίας και
αύξηση των κοινωνικών δαπανών. Και για να τραβήξει το χαλί κάτω από τα πόδια
της Αριστεράς, που βροντοφωνάζει ότι δεν καρπούνται όλοι τα οφέλη της
ανάπτυξης από τα οποία ευεργετήθηκαν ιδιαίτερα ορισμένες επιχειρήσεις φιλικές
προς τον πρωθυπουργό, η κυβέρνηση ανακοίνωσε μέτρα για διαφάνεια.

Αλλά και το Σοσιαλιστικό Κόμμα δημιούργησε την έκπληξη με την «ιστορική»
ανακοίνωση μιας συμμαχίας και ενός κοινού κυβερνητικού προγράμματος με την
κομμουνιστική «Ενωμένη Αριστερά» του Φρανσίσκο Φρούτος. Αλλά, σε περιόδους
οικονομικής ευφορίας, είναι δύσκολο για την Αριστερά, που διατυμπανίζει ότι «η
κυβέρνηση παίζει με τους αριθμούς και δεν θα τηρήσει τις υποσχέσεις της», να
αναλάβει τον ρόλο της Κασσάνδρας. Οι σφυγμομετρήσεις δεν είναι ευνοϊκές. Οι
Σοσιαλιστές χάνουν έδαφος και η Ενωμένη Αριστερά συγκεντρώνει ένα ποσοστό, το
οποίο κυμαίνεται μεταξύ 6,5% και 8,1%, έναντι του 10,5% του 1996.

Κρίσιμες εκλογές στη χώρα των Βάσκων και στην Ανδαλουσία

Ιδιαίτερο θα είναι το εκλογικό ενδιαφέρον σε δύο περιοχές: Στη χώρα των
Βάσκων, όπου άλλα επτά άτομα τραυματίστηκαν από βομβιστική ενέργεια, θα
δοκιμαστεί η πολιτική των μετριοπαθών εθνικιστών του Βασκικού Εθνικιστικού
Κόμματος, μετά την αποχή που κήρυξαν οι ριζοσπάστες. Και στην Ανδαλουσία, όπου
παράλληλα με τις βουλευτικές εκλογές θα διεξαχθούν και περιφερειακές εκλογές,
στις οποίες δεν αποκλείεται το Σοσιαλιστικικό Κόμμα να συγκεντρώσει την
απόλυτη πλειοψηφία στο τοπικό Κοινοβούλιο. Η εκλογική αυτή αναμέτρηση θα δώσει
την ευκαιρία στον Σοσιαλιστή πρώην πρωθυπουργό Φελίπε Γκονζάλες να επανέλθει
στην πολιτική.