Υπεραιωνόβιο το ψυχιατρικό νοσοκομείο του Λεκανοπεδίου!

Σκουριασμένα τα κάγκελα στα παράθυρα της «Α’ Θέσης Ανδρών» και της «Α’ Θέσης Γυναικών» στο κτίριο που όταν χτίστηκε εθεωρείτο πολυτελείας!

«… Έτος ιδρύσεως 1887». Μια ταμπέλα, χίλιες λέξεις. «Ιδιοκτήτης» της το
Δρομοκαΐτειο ­ το ψυχιατρικό νοσοκομείο του Λεκανοπεδίου με τα δύο πρόσωπα…

Όπως συμβαίνει με πολλά νοσοκομεία της Αττικής, έτσι και το Δρομοκαΐτειο
διαθέτει άφθονα κτίρια ­ τουλάχιστον 30. Από αυτά, τα μισά και πλέον είναι
νοσηλευτικά, ενώ τα υπόλοιπα εξυπηρετούν άλλες ανάγκες του νοσοκομείου. Δέκα
χρόνια «ζωής» έχουν μόνον οκτώ από τα κτίριά του ­ όλα τα άλλα χτίστηκαν πολύ
πριν. Ο «Άγιος Ισίδωρος», λ.χ., κτίσθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα, ενώ το
«Βενιζέλειο», το «Σύγγρειο» και το «Σκυλίτσειο Β’» στις αρχές του 20ού.

Το Δρομοκαΐτειο βρίσκεται στον αριθμό 343 της Ιεράς Οδού, στο Χαϊδάρι. Η πρώτη
σκέψη που κάνω καθώς μπαίνω στο εσωτερικό του είναι ότι πρόκειται για
νοσοκομείο δύο ταχυτήτων. Άλλα κτίρια είναι χάρμα οφθαλμών, κι άλλα σκέτες
φυλακές ή ερείπια. Μια προσεκτικότερη ματιά αποκαλύπτει ότι ο «Άγιος
Ισίδωρος», το «Βενιζέλειο» και το «Σκυλίτσειο Β’» είναι εντελώς άδεια ­ οι
εργαζόμενοι μού εξηγούν ότι τα κτίρια αυτά εκκενώθηκαν σταδιακά (αρχής
γενομένης, πριν από… 12 χρόνια, από τον «Άγιο Ισίδωρο») για να
επισκευαστούν, αλλά οι εργασίες δεν έχουν αρχίσει ακόμα. Άδειο και το
«Σύγγρειο» ­ οι εργασίες έμειναν στη μέση, διότι ζητήθηκε ανακοστολόγηση,
υποστηρίζουν οι εργαζόμενοι.

Την προσοχή μου τραβούν δύο κτίρια που επονομάζονται «Α’ Θέση Ανδρών» και «Α΄
Θέση Γυναικών». Θλιβερό καφέ χρώμα, σκουριασμένα σίδερα στα παράθυρα του
πρώτου ορόφου, από τους τοίχους λείπουν σοβάδες, τουλάχιστον πέντε δεκαετίες
έχουν περάσει από πάνω τους. «Όταν χτίστηκαν ήταν κτίρια πολυτελείας», μου
εξηγεί ένας γιατρός. «Τώρα πια είναι μισοερειπωμένα. Δεν θα έπρεπε καν να
λειτουργούν. Και όμως σε αυτά νοσηλεύονται 91 γυναίκες ασθενείς και 86
άνδρες». Ανά κτίριο, υπάρχουν δύο μπάνια και έξι τουαλέτες ­ άρα περισσότεροι
από 40 ασθενείς ανά μπάνιο, και περισσότεροι από 14 ανά τουαλέτα!

Στον αντίποδα, τα σύγχρονα κτίρια ­ όπως αυτά της Βραχείας Νοσηλείας ­ έχουν
μία τουαλέτα για τέσσερις ασθενείς. Τι να πει κανείς;

Δύο σκουριασμένες καρέκλες «βλέπουν» σ’ έναν μισοερειπωμένο τοίχο. Πίσω του υπάρχει κάτι σαν… μάντρα οικοδομών

Συνεχίζω την περιοδεία μου. Ένας σωρός από κούτες και σκουπίδια, πιο ‘κει δύο
σκουριασμένες καρέκλες «βλέπουν» σ’ έναν μισοερειπωμένο τοίχο, πίσω του
υπάρχει κάτι σαν… μάντρα οικοδομών. Αξιοπρεπή τα δύο κτίρια της διοίκησης, η
«Αγία Μαρκέλλα», το «Ελλήνων-Κουντουριώτειο», το «Σεβαστοπούλειο»… Με πολλά
προβλήματα και κλειστή η «Εργοθεραπεία»… Προκάτ το «Θεολογείο»… Παμπάλαιο
και «προβληματικό» το «Σπηλιοπούλειο» ­ «αυτό έχει αποφασιστεί να
επισκευαστεί, αλλά δεν το έχουν εκκενώσει ακόμα», σπεύδει να προλάβει τυχόν
παρεξηγήσεις ένας γιατρός.

Αλήθεια, πόσο εύκολα και γρήγορα γίνονται αυτές οι περίφημες επισκευές; «Μετ’
εμποδίων λόγω γραφειοκρατίας», λέει ένας εργαζόμενος, που δηλώνει πως
εργάζεται εδώ πάνω από 15 χρόνια. «Το πιο ακραίο παράδειγμα είναι ο “Άγιος
Ισίδωρος”, τον οποίο αποφάσισαν να επισκευάσουν πριν από 12 χρόνια, αλλά
τίποτα δεν έγινε ακόμα. Η μέση εμπειρία, πάντως, είναι ότι από τη στιγμή που
αποφασίζεται μια ανακαίνιση, χρειάζονται 1-2 χρόνια για να γίνει η σχετική
μελέτη και τουλάχιστον άλλα 3 χρόνια για να ολοκληρωθούν οι επισκευές και να
ξαναμπούν μέσα οι ασθενείς». Μια πενταετία, δηλαδή, και βλέπουμε. Δεν είναι κι
άσχημα…