Προεκλογικό ραντεβού με την ΟΝΕ

Διπλωματικές πηγές επιβεβαίωσαν χθες, εμμέσως πλην σαφώς, ότι η ελληνική
πλευρά θα επιθυμούσε μία δήλωση των ηγετών της Ένωσης στη Λισαβώνα, για τη
θετική πορεία της ελληνικής οικονομίας. Όπως έλεγαν, «σε μία σύνοδο κορυφής, η
ατζέντα είναι πάντα ανοικτή. Το ίδιο ισχύει και για τις έκτακτες συνόδους
κορυφής, όπως είναι αυτή της Λισαβώνας. Ως εκ τούτου, μπορεί να προκύψει
οτιδήποτε».

Σημειώνεται πως όταν θα πραγματοποιηθεί η σύνοδος της Λισαβώνας, η ελληνική
αίτηση ένταξης θα έχει ήδη υποβληθεί, ενώ θα είναι και επισήμως γνωστές οι
επιδόσεις της ελληνικής οικονομίας σε ό,τι αφορά τα πέντε κριτήρια του
Μάαστριχτ. Ως εκ τούτου, οι «15» θα μπορούν να διαπιστώσουν «με ικανοποίηση»
το γεγονός της αίτησης, να υπενθυμίσουν ότι αναμένουν τις εκθέσεις της
Κομισιόν και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και να εκφράσουν την
«προσδοκία» τους ότι στη Σύνοδο Κορυφής του Ιουνίου, στο Πόρτο της
Πορτογαλίας, θα υπάρξουν «θετικές εξελίξεις» για τη ζώνη του ευρώ και την
Ελλάδα.

Κύκλοι της Κομισιόν, πάντως, έλεγαν ότι μια τέτοια δήλωση στην πραγματικότητα
δεν μπορεί να έχει ως περιεχόμενο τίποτε άλλο από τη «διαπίστωση του
αυτονόητου» ­ διότι θεσμικά δεν είθισται η Ένωση να κάνει προβλέψεις, κυρίως
στον χώρο της οικονομίας.

Οι ίδιοι κύκλοι επισήμαιναν ότι αυτό που είθισται να λέγεται «διαπραγμάτευση
για την ένταξη», έχει δύο σκέλη: το ένα είναι «μια απλή υπόθεση», που «γίνεται
σε ένα λεπτό» ­ να διαπιστωθεί ότι τα οικονομικά στοιχεία είναι σύμφωνα με τα
οριζόμενα από το Μάαστριχτ. Το δεύτερο είναι πιο περίπλοκο και αφορά τη
«διατηρησιμότητα» αυτών των επιδόσεων.

Η διαδικασία αυτή είναι στην πραγματικότητα πολιτική, καθώς θα πρέπει να
διαπιστωθεί εάν αυτά που πέτυχε η Ελλάδα είναι συγκυριακά ή πραγματικά, εάν οι
πολίτες τα έχουν αποδεχθεί ή προσδοκούν την καταστρατήγησή τους από την
επομένη της ένταξης, εάν υπάρχουν οι αναπτυξιακές προοπτικές για τη διατήρησή
τους κ.λπ.

Έτσι, κατέληγαν, ακόμη και αν οι «15» στη Λισαβώνα καταλήξουν σε μία δήλωση
κάποιων αράδων για την ελληνική οικονομία, θα ήταν υπερβολικό εκ μέρους της
κυβέρνησης να βγει και να πανηγυρίσει ότι «μπήκαμε κιόλας στην ΟΝΕ» ­ ακριβώς
γιατί δεν θα έχει αποτιμηθεί το δεύτερο σκέλος.

Τη Δευτέρα, πάντως, επισκέπτεται την Αθήνα, στο πλαίσιο του καθιερωμένου γύρου
των πρωτευουσών, ο προεδρεύων της Ένωσης, Πορτογάλος πρωθυπουργός κ.
Γκουτιέρεζ, με τον οποίο ο κ. Σημίτης διατηρεί άριστες σχέσεις. Δεν
αποκλείεται λοιπόν να συζητήσει μαζί του τη δυνατότητα μιας τέτοιας δήλωσης
των «15».

Ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας Γιάννος Παπαντωνίου, εξάλλου, πρόκειται να
συναντηθεί σήμερα με την Ελληνίδα επίτροπο Άννα Διαμαντοπούλου, προκειμένου να
συζητήσει μαζί της την πορεία μέχρι την ΟΝΕ.

Ο Πορτογάλος πρωθυπουργός κ. Γκουτιέρεζ πρόκειται να αναλύσει στον κ. Σημίτη
τις προθέσεις της προεδρίας για τη Λισαβώνα, η οποία έχει ως βασικό θέμα την
απασχόληση, την ανάπτυξη και την κοινωνία της πληροφορίας.

Την ίδια στιγμή, για το θέμα αυτό, τόσο στην Κομισιόν όσο και στις ευρωπαϊκές
πρωτεύουσες, επικρατεί προβληματισμός εάν θα πρέπει να υπάρξουν επακριβώς
ορισμένοι στόχοι για την καταπολέμηση της ανεργίας ­ όπως, για παράδειγμα, ότι
ο δείκτης πρέπει να έχει πέσει στο 6% (από περίπου 10,5% που είναι σήμερα)
μέχρι το 2005.

Η ελληνική πλευρά δεν είναι κατ’ αρχήν αντίθετη σε τέτοιου τύπου ονομαστικούς
στόχους, αλλά πιστεύει ότι αυτή δεν πρέπει να είναι μονοδιάστατοι ­ πρέπει
δηλαδή να προσμετρώνται και άλλοι συναφείς παράγοντες (ο κοινωνικός
αποκλεισμός, λόγου χάρη).

Υποστηρίζει, πάντως, τον συντονισμό των κοινωνικών πολιτικών, έτσι ώστε να
«συμπληρωθεί» ο συντονισμός που υπάρχει ήδη στις νομισματικές και ­ εν μέρει ­
τις οικονομικές πολιτικές.

Παράλληλα, το υπουργείο Εξωτερικών προωθεί στη Λισαβώνα μια διεύρυνση της
ατζέντας για τη Διακυβερνητική Διάσκεψη, έτσι ώστε να συμπεριλάβει ­
τουλάχιστον ­ τη σύνταξη μιας Χάρτας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που θα
συμπληρώνει τις συνθήκες.