Ο… παρεξηγημένος Λεωνίδας Κύρκος

Ένας ευαίσθητος ή παρεξηγημένος αριστερός είναι ο Λεωνίδας Κύρκος; Πώς τα
κατάφερε, τελικώς, κι ενώ στη δεκαετία του ’60 ήταν ο πολιτικός της Αριστεράς,
τον οποίο εμπιστευόταν ο Ανδρέας Παπανδρέου, στη δεκαετία του ’80, ο ιδρυτής
του ΠΑΣΟΚ τον κατηγόρησε για «πολιτική των σαλονιών», αλλά και ότι «συμμετείχε
σε σχεδιασμούς για να του διαλύσουν το κόμμα»;

Προ ημερών στη Βουλή, μόνον οι βουλευτές του ΣΥΝ χειροκρότησαν όταν ο κ.
Απόστολος Κακλαμάνης, ανακοινώνοντας το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας για την
εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας, είπε ότι ο κ. Λεωνίδας Κύρκος έλαβε 10 ψήφους
(του Συνασπισμού), έναντι 269 του κ. Κωστή Στεφανόπουλου.

Και, μία ώρα νωρίτερα, στη συνέντευξη Τύπου που έδωσε ο πρόεδρος του ΣΥΝ Νίκος
Κωνσταντόπουλος για να παρουσιάσει την υποψηφιότητα του Λεωνίδα Κύρκου έλειπαν
οι 4 από τους 10 βουλευτές του κόμματος.

Από… περίπατο

Η ιστορία είναι πιο πολύπλοκη απ’ ό,τι μπορεί να καταγράψει μία ψηφοφορία. Και
η μεγάλη αλήθεια είναι ότι ο Λεωνίδας Κύρκος πέρασε ­ όσο πολύ λίγοι σε αυτό
τον τόπο ­ από το καμίνι των μεγάλων αγώνων και θυσιών για «μια καλύτερη,
περισσότερο δίκαιη Ελλάδα και πανανθρώπινη τη λευτεριά».

«Ήμασταν στο κελί στις φυλακές των Βούρλων με τον πατέρα του Μιχάλη Κύρκο και
τον περιμέναμε να έρθει από το Στρατοδικείο, το οποίο τον είχε καταδικάσει σε
θάνατο», θυμάται ο δημοσιογράφος Ηρακλής Τζάθας, από τους σημαντικότερους
καπετάνιους του ΕΛΑΣ.

«Άνοιξε κάποια στιγμή η πόρτα και μπήκε με μια απλότητα, σαν να ερχόταν από
περίπατο. Αυτός ο άνθρωπος, δεν ξέρω, αλλά από τότε που τον γνώρισα απέπνεε
πολλά και όμορφα συναισθήματα, κυρίως αγάπη».

Προχθές που «βγήκε» στην τηλεόραση να μιλήσει για την προεδρική εκλογή, με το
αγαπημένο του γατί στα πόδια του, απέπνεε και πάλι αυτή τη ζεστασιά, την οποία
ποτέ δεν έχασε, ακόμα κι όταν η αγαπημένη του σύντροφος, η Καλή, περνούσε
μεγάλες περιπέτειες με την υγεία της.

Τα βιβλία

Στο απλό τριάρι της οδού Καλλιδρομίου, που ποτέ δεν άλλαξε για να ζήσει με
ανέσεις, τις οποίες άλλωστε δεν επεδίωξε στη ζωή του, τα βιβλία είναι στοίβες,
και τα χαρτιά «ξεχειλίζουν» από διάφορες γωνιές.

Ωστόσο, η αγαπημένη του φυσαρμόνικα και η μουσική της «ακούγεται» από παντού,
απ’ όλες τις χαραμάδες της ζωής και του σπιτιού του.

«Μπορεί να την βγάλει ξαφνικά από την τσέπη του και να αρχίσει να παίζει,
ακόμα κι αν συζητάς ένα σοβαρό ζήτημα μαζί του», λένε οι φίλοι του. «Δεν το
κάνει για ν’ αλλάξει… θέμα. Αλλά του αρέσει αυτή η διασκέδαση, του αρέσει να
τραγουδά η παρέα του και να ταξιδεύει με τη μουσική στα πέρατα της γης».

Πολλές φορές, για τις ιδέες του δείχνει να είναι πεισματάρης. Ακούει, συζητεί,
αλλά με επιμονή παλεύει γι’ αυτά που πιστεύει.

Όταν πείσθηκε ότι δεν υπήρχε άλλη επιλογή από την ΕΟΚ, δεν ταλαντεύθηκε. Βγήκε
και το διαλάλησε. Και σαν ευρωβουλευτής εργάσθηκε ατέλειωτες ώρες στην
προοπτική μιας καλύτερης σχέσης της χώρας μας με τις Βρυξέλλες.

Άλλο στίγμα

Όσοι τον ξέρουν από κοντά, κατανοούν ότι με την κίνησή του να θέσει
υποψηφιότητα για την Προεδρία της Δημοκρατίας, δεν είχε καμία ελπίδα. Το
γνώριζε αυτό από καιρό.

Ήθελε όμως να δώσει κι ένα άλλο στίγμα σε αυτή την προεδρική εκλογή. Άλλωστε,
το εξήγησε σε δηλώσεις του, λέγοντας ότι θα μπορούσε επιτέλους σε αυτό τον
τόπο και η Αριστερά να αναδείξει τη δική της πρόταση, τον δικό της υποψήφιο.

Κι όταν τον ερώτησαν εάν είναι ευχαριστημένος με τη επανεκλογή του Κωστή
Στεφανόπουλου, είπε ότι του στέλνει και τα πιο θερμά του συγχαρητήρια.

Πρόσθεσε όμως ότι αυτό δεν σημαίνει ότι έπαψε να πιστεύει πως ο σημερινός
Πρόεδρος προέρχεται και εκφράζει στην ουσία τη συντηρητική παράταξη.

Οι δημοσιογράφοι τον… τσίγκλισαν κι άλλο. Τον ρώτησαν αν εντάσσει και τον κ.
Σημίτη σε αυτό τον συντηρητικό κόσμο. Κι αυτός δεν απέφυγε να απαντήσει,
τονίζοντας ότι ο Πρωθυπουργός εργάζεται σε αυτό το συντηρητικό περιβάλλον.

Μοναχικός…

Ο Λεωνίδας Κύρκος ο οποίος πάλεψε ­ με τις απόψεις του ­ για να ανανεώσει το
αριστερό κίνημα, νιώθει, όπως κι άλλοι σύντροφοί του, την ευθύνη γι’ αυτή τη
«δύσκολη πορεία των λαών και των ανθρώπων που αγωνίζονται για σοσιαλιστικά
ιδανικά».

Και, φυσικά, δεν αισθάνεται καμία πικρία που οι βουλευτές των άλλων κομμάτων ­
έστω και για λόγους ευγενείας και αβροφροσύνης ­ δεν χειροκρότησαν όταν
ακούστηκε το όνομά του στη Βουλή, με την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων της
προεδρικής εκλογής.

Ένας αριστερός, άλλωστε, όπως λένε οι φίλοι του, ξέρει να τραβάει τον δρόμο
του, έστω κι αν αυτός είναι μερικές φορές μοναχικός…