Μια γεύση από την κοιλάδα της Νάπας

Μερικές εκατοντάδες μόνο μέτρα αφού περάσεις τη γέφυρα της “Χρυσής Πύλης”­ the
Golden Gate Bridge ­ καθώς φεύγεις από το κομψό Σαν Φρανσίσκο προς Βορράν, τα
πρώτα αμπέλια αρχίζουν να φαίνονται από δεξιά και αριστερά στον δρόμο. Καθώς
ταξιδεύεις, τα διάφορα τοπωνύμια που συναντάς είναι στην πλειονότητά τους
ισπανικά, San Rafael, San Pablo, Vallejo κ.λπ., ονόματα που έχουν παραμείνει
από τότε που οι Ισπανοί ανέβηκαν βορειοδυτικά από το Μεξικό, ιδρύοντας
ιεραποστολές τη μια μετά την άλλη.

Ο δρόμος στριφογυρίζει σαν φίδι ανάμεσα στις πλαγιές και στις κοιλάδες. Από δω
κι από κει, όπου το δάσος συνορεύει με τον δρόμο, φαίνονται ορισμένα από τα
πανάρχαια, τεράστια, αλλά σπάνια redwoods και γιγαντιαίες δρύες, από αυτά που
με πολύν κόπο προσπαθούν να σώσουν οι οικολόγοι. Συνεχίζοντας προς Βορράν το
τοπίο αρχίζει και πάλι να γλυκαίνει. Καταπράσινοι λόφοι απλώνονται μέχρι τον
ορίζοντα… Βρισκόμαστε τώρα πλέον στον μεγαλύτερο αμερικανικό αμπελώνα. Δεξιά
κι αριστερά, για αμέτρητα μίλια, οι γυμνοί, χειμωνιάτικοι σκελετοί των
αμπελιών στέκονται όρθιοι σαν στρατιώτες στη σειρά, τυλιγμένοι από πυκνή σαν
χνούδι ομίχλη.

Η Βόρεια Καλιφόρνια, και συγκεκριμένα η περιοχή της Νάπας, αλλά και της
Σονόμας, είναι εκεί όπου ξεκίνησε η μοντέρνα βιομηχανία της οινοπαραγωγής.
Σίγουρα, για έναν Ευρωπαίο, τα οινοποιεία της Καλιφόρνιας δεν συγκρίνονται με
τα σχεδόν θεϊκά ονόματα των γαλλικών chateaux, όπου οι ιστορίες τους είναι
χαμένες στα βάθη του χρόνου. Για τα δεδομένα της Αμερικής, όμως, τα οινοποιεία
σε αυτήν την πανέμορφη κοιλάδα είναι εξίσου ιστορικά. Mondavi, Charles Krug
(ανήκει στον Mondavi τώρα), Beringer, Beaulieu, Caymus, Gallo,
Kendall-Jackson. Οι περισσότερες από αυτές τις φίρμες κατέχουν ισχυρή και
αναμφισβήτητη θέση στην παγκόσμια οινοπαραγωγή. Σήμερα, μόνο στη κοιλάδα της
Νάπας, υπάρχουν 200 οινοποιεία.

Λίγη ιστορία της περιοχής

Η φράση “καλιφορνέζικο κρασί” είναι συνδεδεμένη με τις κοιλάδες της Νάπας και
της Σονόμας, αλλά η περιοχή μπήκε σχετικά πρόσφατα στην οινοπαραγωγή. Μέχρι το
1823, οι μόνοι κάτοικοι ήταν Ινδιάνοι της φυλής Wappo, οι οποίοι ζούσαν εύκολα
και άνετα χάρη στον φυσικό πλούτο της περιοχής. Ένας Ισπανός ιεραπόστολος,
ονόματι Πάντρε Χοζέ Αλτιμίρα, πρωτοεξερεύνησε την περιοχή τότε με την πρόθεση
να εγκαταστήσει μιαν ιεραποστολή. Δεν το έκανε όμως. Εκείνη την εποχή η
αμερικανική κυβέρνηση χάριζε γαίες στους τολμηρούς πρωτοπόρους που θα
αποφάσιζαν να εγκατασταθούν σε “ακατοίκητες” περιοχές. Ήταν η ίδια εποχή που
επίσης στην Καλιφόρνια βρέθηκε χρυσός, ο οποίος έφερνε τον γνωστό “πυρετό” και
αρρωστημένοι απ’ αυτόν ήλθαν και χιλιάδες τυχοδιώκτες. Ένας απ’ αυτούς, ο
George Yount, το 1831, ήταν και ο πρώτος που κατάλαβε ότι η περιοχή είχε τις
τέλειες κλιματικές συνθήκες για την καλλιέργεια του αμπελιού και μάλιστα ήταν
ο πρώτος που φύτεψε αμπέλια εκεί. (Αμπέλια είχαν φυτέψει και οι Ισπανοί
ιεραπόστολοι στο παρελθόν, αλλά πιο νότια.)

Το 1858 ένας Γερμανός μετανάστης, ονόματι Charles Krug, αποφάσισε να στήσει
μια σοβαρή επιχείρηση ως οινοπαραγωγός, χρησιμοποιώντας τα ήδη υπάρχοντα
αμπέλια των ιεραποστολών. Δύο χρόνια μετά, ένας άλλος Γερμανός μετανάστης είχε
την ίδια ιδέα, μόνο που πίστευε ότι οι γερμανικές ποικιλίες θα ήταν πιο
ευπρόσδεκτες στις τοπικές κλιματικές συνθήκες. Έτσι τα καλιφορνέζικα κρασιά
στο τέλος του 19ου αιώνα και μέχρι την αρχή του 20ού είχαν γερμανικό
χαρακτήρα. Ορισμένα από αυτά τα πρώτα γερμανοαμερικανικά οινοποιεία υπάρχουν
ακόμα και σήμερα. Μάλιστα, ένα από τα μεγαλύτερα της περιοχής, το κτήμα
Beringer, ξεκίνησε τότε από Γερμανούς μετανάστες.

Η βιομηχανία του κρασιού συνέχιζε δυνατά στις δεκαετίες του 1880 και 1890 στην
Καλιφόρνια και ο καινούργιος αιώνας υποσχόταν πολλά. Δυστυχώς, όμως, στην αρχή
του εφαρμόστηκε η περίφημη Ποτοαπαγόρευση. Μετά την άρση της, η οινοπαραγωγή
παρέμεινε ανεμική μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1950. Η μεγάλη ανάπτυξη
άρχισε τη δεκαετία του 1960. Από τότε μέχρι σήμερα τα κρασιά της Καλιφόρνιας
έχουν βελτιωθεί απερίγραπτα και κατέχουν σίγουρα κυρίαρχη θέση στην παγκόσμια
ποιοτική παραγωγή.

Λίγα για τις ποικιλίες

Πολλές ποικιλίες καλλιεργούνται στη Βόρεια Καλιφόρνια. Φυσικά, υπάρχουν οι
κλασικές ποικιλίες από τη Βουργουνδία και το Μπορντό, όπως επίσης ποικιλίες
από την κοιλάδα Loire, την Αλσατία, την Καμπανία, το Rhone, τη Γερμανία και
την Ιταλία.

Καλιφορνέζικα Cabernet Sauvignon. Το σταφύλι καλλιεργείται πάνω από 100 χρόνια
στην περιοχή. Τα καλιφορνέζικα Cabernets έχουν μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε
αλκοόλ απ’ ό,τι έχουν τα του Μπορντό και είναι πιο εύρωστα. Σε γενικές γραμμές
διαφέρουν πολύ από τα εξαδέλφια τους στη Γαλλία. Θα μπορούσε ίσως να πει
κανείς ότι είναι πιο αναιδή, με άμεσο και έντονο φρούτο, και πικάντικη, αλλά
συγχρόνως γήινη επίγευση.

Merlot. Από τις πιο μοδάτες ποικιλίες στην Καλιφόρνια αυτή τη στιγμή. Υπάρχουν
ορισμένα, λίγα μεν, merlots, τα οποία έχουν γεμάτο στόμα, αλλά σε πολλά λείπει
κάτι πιο βαθύ.

Zinfandel. Η αρχέτυπη καλιφορνέζικη ποικιλία, απόγονος της ιταλικής ποικιλίας
Primitivo. Οι ντόπιοι το αποκαλούν “zin” και είναι σίγουρα το πιο γνωστό,
αγαπημένο και χαρακτηριστικό κρασί της περιοχής, ένα κρασί το οποίο δεν έχει
ως σημείο αναφοράς τα ευρωπαϊκά, αλλά κάτι 100% αμερικάνικο στο στυλ. Τα
καλιφορνέζικα “zins” έχουν υψηλό αλκοόλ, είναι απαλά, με γεμάτη γεύση από
μούρα και πιπέρι. Πολλά πίνονται αμέσως, άλλα θέλουν να ωριμάσουν 5-8 χρόνια.

Pinot Noir. Από τις πιο δύσκολες ποικιλίες και μια η οποία προσβάλλεται εύκολα
από διάφορες αρρώστιες. Από τα καλύτερα Pinots Noirs είναι τα αφρώδη της
περιοχής Carneros.

Chardonnay. Η ποικιλία την οποία οι γευσιγνώστες λατρεύουν να μισούν! (Επειδή
έχει κατακτήσει τον κόσμο). Ορισμένα από τα καλύτερα chardonnays του κόσμου
είναι από την κοιλάδα της Σονόμας.

Τα πιο διάσημα οινοποιεία

* Πρώτη θέση σίγουρα κατέχει ο Robert Mondavi, ο οποίος παράγει 11 εκατ. κάσες
τον χρόνο. Παράγει πολλά και διάφορα κρασιά και έχει τη φήμη ότι δεν φοβάται
τα πειράματα. Αναπτύσσεται συνεχώς.

* Opus One. Το μεγαλύτερο πείραμα από όλα του Robert Mondavi σε συνεργασία με
την πιο διάσημη οικογένεια του Μπορντό, τους Rothschilds. Παράγει εξαιρετικά
κρασιά, αλλά οι γνώστες λένε ότι θα μπορούσαν να είναι πολύ καλύτερα ακόμα.

* Niebaum Coppola. Του γνωστού σκηνοθέτη Francis Ford Coppola. Το πιο καλό του
κρασί είναι το Rubicon.

* Joseph Phelps Vineyards. Η πιο γνωστή του ετικέτα είναι η “Insignia”, ένα
γεμάτο, φρουτώδες κόκκινο κρασί, με έντονη γεύση κερασιάς.

* Stag’s Leap. Από τα πρώτα οινοποιεία τα οποία άλλαξαν το στυλ του τυπικού,
πομπώδους καλιφορνέζικου Cabernet, κάνοντάς το πιο ήπιο και απαλό.

* Berringer. Από τα μεγάλα ονόματα της κοιλάδας Νάπα, με εξαιρετικά
Chardonnays και Cabernets.