«Να μη σνομπάρει το ΠΑΣΟΚ τα μικρά κόμματα»

Ο δρόμος. Δεν υπάρχει μέλλον χωρίς την ανασύνθεση Αριστεράς και Κεντροαριστεράς, λέει ο Μίμης Ανδρουλάκης στον Λεωνίδα Κύρκο και στον Νίκο Κωνσταντόπουλο

Τίποτε, λέει στα «ΝΕΑ», δεν του αλλάζει το πρόγραμμα. «Αυτή την περίοδο
επεξεργάζομαι αυτό που λένε ψυχολογία των οικονομικών αποφάσεων, νέα οικονομία
της γνώσης και των δικτύων και ψυχολογία».

Όσο για την απουσία του από το πολιτικό σκηνικό, τονίζει ότι δεν του λείπει η
Βουλή, ενώ συμβουλεύει το ΠΑΣΟΚ «να πάψει να σνομπάρει τα μικρά κόμματα» αλλά
και να μιλά για «αμφίπλευρη διεύρυνση».

Διότι, όπως πιστεύει, δεν υπάρχει άλλη λύση, από την ανασύνθεση Αριστεράς και
ΠΑΣΟΚ.

ΕΡ.: Πώς εξηγείται ένας κατ’ εξοχήν πολιτικός, νέος στην ηλικία, όπως
εσείς να λείπετε από το πολιτικό σκηνικό;

ΑΠ.: Έχετε παρακολουθήσει τη μετακομμουνιστική πορεία μου των
τελευταίων δέκα χρόνων. Βγήκα από την πολιτική με το “ΜΕΤΑ”. Είναι μία ιδέα
πάντα επίκαιρη που μπορεί να προσαρμοστεί. Αλλά για να γυρίσω πρέπει να
χωρώ… Έτσι, όπως είναι διαμορφωμένα σήμερα τα κομματικά σχήματα…».

ΕΡ.: Σας έχουν βολιδοσκοπήσει τον τελευταίο καιρό από κάποιο κόμμα;

ΑΠ.: Αισθάνομαι προσωπικά σα να ‘ναι να γίνουν εκλογές ύστερα από 30
χρόνια! Έτσι, δεν έχει νόημα η βολιδοσκόπηση. Παρακολουθώ στενά τα πολιτικά
πράγματα. Και από τότε που βρέθηκα εκτός κομμάτων εργάζομαι πιο συστηματικά
πάνω σε θέσεις για διάφορα ζητήματα.

Στην Αριστερά για παράδειγμα δεν δούλεψα τόσο πολύ όσο με το εκπαιδευτικό
τώρα. Διάβασα όλα τα βιβλία της 2ης και 3ης Λυκείου για να προτείνω μία αλλαγή
της αλλαγής. Όταν έχεις ένα σχολείο σε κωματώδη κατάσταση και καθηγητές χωρίς
γνώσεις, κακοπληρωμένους, δεν μπορείς να φορτώνεις τους μαθητές με υπέρογκες
εξετάσεις και υπέρογκη ύλη. Γιατί τότε χάνεις το στοίχημα τα παιδιά να
μαθαίνουν.

Το θέμα είναι να ‘χεις αυστηρό το σχολείο, αλλά και απολαυστικό. Θα ‘λεγα ότι
ο Αϊνστάιν αν ερχόταν σήμερα στην Ελλάδα δεν θα έδινε εξετάσεις στο Φυσικό ή
στο Πολυτεχνείο. Και αν ήθελε να διορισθεί δεν θα έβρισκε θέση, με τον τρόπο
που λειτουργούν σήμερα τα φροντιστήρια!».

ΕΡ.: Υπάρχει ένας… καημός σε τμήμα της Αριστεράς και στο ΠΑΣΟΚ. Σας
διεκδικούν και οι δύο πλευρές…

ΑΠ.: Ναι, αλλά εγώ είμαι εδώ. Τους αγαπώ και του δύο. Η ιδέα μου για
μια ανασύνθεση των δύο χώρων δεν έχει προχωρήσει.

Αντί το ΠΑΣΟΚ να μου λέει για εκλογές, ας με φώναζε να του πω τις απόψεις μου
για το εκπαιδευτικό…

Το λέω αυτό γιατί οι συγκλίσεις πρέπει να είναι σε μία ιδεολογική βάση».

ΕΡ.: Μήπως είστε ακόμη ρομαντικός;

ΑΠ.: Μια ρομαντική πλευρά του εαυτού μου τη διοχέτευσα σε βιβλία όπως
το “Μ-ν”, οπότε βρίσκω τον μπελά μου εκεί και όχι στην πολιτική. Στην πολιτική
έχω γίνει σκληρά πραγματιστής. Έχω προσαρμόσει τις θέσεις μου σ’ αυτό που λένε
νέα οικονομία της γνώσης και των δικτύων και παγκοσμιοποίηση».

ΕΡ.: Αλήθεια, τώρα που μιλάμε για βιβλία, πώς το εξηγείτε να μαζευτεί
τόσος κόσμος να διαδηλώσει κατά του βιβλίου σας;

ΑΠ.: Κατ’ αρχήν γίνονται δοκιμές… Είναι ο κόσμος που ματαίωσε τη
συνάντηση Ελλήνων και Τούρκων επιχειρηματιών, την εκδήλωση της Ροτόντα…

Στη Θεσσαλονίκη υπάρχει μία δύναμη κρούσης της ακροδεξιάς με παράδοση…
Υπάρχουν τα γνωστά παραθρησκευτικά κυκλώματα, αλλά αυτό δεν είναι το μόνον
επικίνδυνο.

Σε μεγάλες πόλεις διαμορφώνονται ζώνες αποκλεισμένες από γνώσεις, από
πολιτισμό. Δεν τους αγγίζει η πολιτική.

Στο μεταξύ, το ΠΑΣΟΚ ασχολούμενο με τους μηχανισμούς εξουσίας έχει απομονωθεί
από λαϊκά στρώματα, που μπορεί να γίνουν έρμαιο ακροδεξιών τάσεων, κάτι που
είναι ανησυχητικό».

ΕΡ.: Φοβηθήκατε;

ΑΠ.: Όχι. Για να καταλάβετε τη διαστροφή ενός πρώην αριστερού… Λέω
καμία φορά δεν υπάρχει άνθρωπος να μας δείρει; Για μια στιγμή ενθουσιάζεσαι.
Μετά όμως σκέφτεσαι και στενοχωριέσαι… Είναι δυνατόν το 2000 να δικασθείς ή
να σε κάψουν για ένα βιβλίο;

Κατά σύμπτωση είχα διαβάσει εκείνες τις ημέρες τη δίκη του Φλωμπέρ για
προσβολή ηθών, επειδή είχε γράψει για τον “ουράνιο εραστή”…».

ΕΡ.: Όταν σας είδαν να ανεβαίνετε τα σκαλιά του Μαξίμου γράφτηκαν
πολλά… Πού κόλλησε αυτή η ιστορία;

ΑΠ.: Μην σκαλίζουμε τα παλιά. Έχει λήξει αυτή η ιστορία. Πίστευα ότι το
ΜΕΤΑ θα είχε άλλη απήχηση στην Αριστερά και στο ΠΑΣΟΚ…

Προσωπικά δεν μου λείπει αυτή η Βουλή. Θα ‘λεγα ότι θα μου αφαιρούσε, παρά θα
μου πρόσθετε…».

ΕΡ.: Θα μείνετε ένας αιρετικός;

ΑΠ.: Κι αυτό μπορεί να είναι χρήσιμο… Δηλαδή, αυτό το νέο βιβλίο μου
“Μ-ν” που φαίνεται να είναι μακριά από την πολιτική απηχεί ανάγκες
πολιτισμικές, επιστημονικές…

Δεν έχω όμως απομακρυνθεί από την πολιτική. Ζω σε μια αμηχανία, έχω ένα
δίλημμα αν πρέπει να επιστρέψω ή να μείνω μία “αλογόμυγα”».

ΕΡ.: Ποιος θα κερδίσει τις εκλογές;

ΑΠ.: Πίστευα ότι δικαιούται να τις κερδίσει ο Σημίτης. Διότι έχει τρεις
μεγάλες επιτυχίες, την ΟΝΕ, που δεν την θεοποιώ. Η δεύτερη είναι το Ελσίνκι,
χωρίς να σημαίνει ότι μας λύνει τα προβλήματα. Και η τρίτη είναι ότι γίνανε
μεγάλα έργα. Δούλεψε ο Λαλιώτης. Χαίρομαι γι’ αυτό. Γιατί τέλειωσε κάτι.

Από την άλλη έχω πολύ στενοχωρηθεί από τον τρόπο που χειρίσθηκαν το
εκπαιδευτικό… Χτύπησα τις καταλήψεις επί τρία έτη. Είπα ότι είναι φασισμός,
χτυπήθηκα και με τους καθηγητές, συγκρούσθηκα με το ρεύμα. Αλλά ο τρόπος που
χειρίσθηκε το εκπαιδευτικό είναι λάθος, απομάκρυνε τη νέα γενιά.

Να πω ένα παράδειγμα. Οι λιμενεργάτες της Φινλανδίας απεργούν διότι τα καράβια
πάνε και αδειάζουν στην Εσθονία, όπου είναι πιο φτηνά τα μεροκάματα. Στην
Εσθονία υπάρχει και κοινοβουλευτικός σάλος, γιατί το κεφάλαιο στους τομείς της
πληροφορικής και των επικοινωνιών εγκαταλείπει τη χώρα για να κερδίσει στη
Φινλανδία, όπου είναι ψηλά τα μεροκάματα.

Έτσι και η Ελλάδα είναι μία προνομιακή χώρα, και έπρεπε να κάνει τομή
εκπαιδευτική την οποία δεν την κάνει. Το ίδιο και στην υγεία όπου παρατηρείται
μία στασιμότητα».

ΕΡ.: Αν γράφατε ένα άλλο ­ πολιτικό ­ βιβλίο, τι θα ήταν;

ΑΠ.: Επιμένω ότι η λύση είναι ένας αστερισμός, η δημοκρατική αριστερά.
Το ΠΑΣΟΚ θα ‘πρεπε να βρει τρόπο να φτιάξει ένα μοντέρνο κοινωνικό – πολιτικό
μπλοκ που θα απορροφούσε κι άλλες δυνάμεις, όπως το ΔΗΚΚΙ και ο ΣΥΝ. Δεν θα
‘πρεπε το ΠΑΣΟΚ να σνομπάρει τα μικρά σχήματα.

Το καταλαβαίνω το ΠΑΣΟΚ να ζητάει ερείσματα και στον χώρο του Κέντρου και της
Δεξιάς. Κατανοώ ότι πρέπει να αφαιρεί δυνάμεις από τη Ν.Δ.. Αυτό είναι σωστό.
Με χαρά θα έβλεπα τον Σουφλιά αύριο στην κυβέρνηση.

Όμως δεν μπορείς να μιλάς για αμφίπλευρη διεύρυνση του ΠΑΣΟΚ. Εγώ δεν θα ‘θελα
να είμαι… αμφίπλευρος διευρυνσίας. Βγήκα από την πολιτική με το ΜΕΤΑ.

Αντιλαμβάνομαι τις εκλογικές ανάγκες, αλλά η αμφίπλευρη διεύρυνση αλλοιώνει
κάθε πολιτικό νόημα και με δυσκολεύει στην επαφή μου».