ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Οδύσσεια των εκπτώσεων

Σα βγεις στον πηγαιμό για τις εκπτώσεις, να εύχεσαι να είναι γαλήνιος ο δρόμος
σου. Παραφράζω τον Καβάφη, γιατί τα ψώνια σε περίοδο εκπτώσεων σε βγάζουν σε
όλα αυτά που διηγήθηκε ο Όμηρος και ευχήθηκε ο ποιητής ως ταξίδι ζωής και
ψυχής. Γιατί μια βόλτα στα μαγαζιά ισοδυναμεί με περιπέτεια στη χώρα των
Λαιστρυγόνων, με συνάντηση με τους Κύκλωπες, με μάγια της Κίρκης και δεν είναι
ώρα τώρα να απαριθμήσω τα πάθη του Οδυσσέα, αλλά τα δικά μου και εκείνων που
έχουν την τόλμη να διαβούν κάστρα υπογεγραμμένων πειρασμών, θεωρώντας πως για
τη δημοκρατία των ίσων ευκαιριών φρόντισαν ο Περικλής και οι λοιποί πρόγονοι
αυτής της πόλης. Πρώτο σφάλμα και πρώτο πάθημα. Να θέλει η αφεντιά μου να
δοκιμάσει παπούτσι ουχί από τον τόπο μου και δη διόλου μπαλωμένο. Είχα και το
θράσος να ζητήσω από την πωλήτρια του καταστήματος της Πλατείας να μου φέρει
το σχέδιο των χειμερινών μου πόθων σε μέγεθος ποδιού Σταχτοπούτας, τουτέστιν
36. Ήταν σαν ο Δίας να έριξε έναν κεραυνό πάνω μου. Αφενός γιατί δεν μου
επιτρέπεται να έχω μικρή πατούσα και αφετέρου να ζητάω σχέδιο από αυτά που
προσφάτως έμαθαν να τα προφέρουν οι κυρίες της πίστας. Άπραγη βγήκα από το
παπουτσάδικο, αλλά κερδίζοντας μία διδαχή: πως ήρθε ο καιρός να ξεγράψω το
επώνυμο μοντέλο, αν ήθελα να διατηρήσω μια σχέση με τη διαφορετικότητα στο
στυλ και την ψυχραιμία μου από την «επαγγελματική» συμπεριφορά της πωλήτριας
που σέβεται την παράδοση πως «ο πελάτης έχει πάντα δίκιο».

Συνέχισα όμως ακάθεκτη την περιπλάνηση στα ηλεκτροφόρα πεδία των μαγαζιών με
εκπτώσεις. Και εισέβαλα σε άλλο ναό (;) του ενδυματολογικού στυλ, δίνοντας
άλλοθι στον εαυτό μου πως είναι μέρος της δουλειάς μου, αφού πρέπει να
ενημερώνομαι. Και από ενημέρωση χόρτασα. Γιατί διαπίστωσα πως το απαράδεκτο
φέρσιμο προς όσες και όσους δεν είναι τακτικοί καταθέτες τού μαγαζιού δεν
έχουν ελπίδα στον ήλιο της μόδας. Η κυρία δίπλα μου μία επιθυμία είχε, την
περιέγραψε στην υπεύθυνη του μαγαζιού, εκείνη την «έκοψε», κάτι δεν της πήγε
στην εμφάνιση και της ανακοίνωσε το πόρισμά της: «Εμείς δουλεύουμε χειμώνα από
τον Αύγουστο και τώρα που ήρθατε στις εκπτώσεις δεν υπάρχει τίποτα από αυτό
που ζητάτε. Άλλωστε αυτό που ψάχνετε θα το βρείτε σε όλη την αγορά. Τα ρούχα
τα δικά μας είναι ιδιαίτερα!». Και όμως, υπάρχει λύση. Προσαρμοσμένη στους
νόμους της ελεύθερης αγοράς: οι αμοιβές των υπαλλήλων να ορίζονταν μόνο με
ποσοστά από τις πωλήσεις τους. Γιατί τότε οι επιθυμίες των πελατών θα ήταν
υποχρέωσή τους.