[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Χαρακτηριστικό δείγμα μιας επικίνδυνης νοοτροπίας, που έχει διαχυθεί σχεδόν
στο σύνολο της ελληνικής κοινωνίας, αποτελεί η έκρηξη του Αρχιεπισκόπου (την
περασμένη εβδομάδα) με αφορμή τη δυσκολία της Εκκλησίας να ξεπεράσει τα
εμπόδια ώστε να κτιστεί ένας ναός πάνω σε ρέμα.

Την ώρα της ιερής αγανάκτησής του ο Προκαθήμενος της Εκκλησίας μας
διεκδικούσε, για λογαριασμό του θεσμού που εκπροσωπεί, το δικαίωμα στην
παρανομία που χιλιάδες Έλληνες έχουν κατακτήσει εδώ και πολλά χρόνια σε ένα
σωρό ζητήματα: από το να κτίζουν ανενόχλητοι πάνω σε ρέματα, μέσα σε δάση,
πάνω σε αρχαιολογικούς χώρους κ.λπ. μέχρι να παρκάρουν τα αυτοκίνητά τους πάνω
στα πεζοδρόμια.

Ο Αρχιεπίσκοπος το είπε καθαρά: αν το κράτος εμποδίζει την Εκκλησία να κτίσει
ένα ναό πάνω στο ρέμα, τότε θα πρέπει ­ το ίδιο κράτος ­ να φροντίσει για να
γκρεμιστούν εκατοντάδες ή και χιλιάδες άλλα κτίρια που έχουν κτιστεί σε
παρόμοια… οικόπεδα. Και αυτό είναι αλήθεια. Πολίτες και Δημόσια Διοίκηση
γνωρίζουν πολύ καλά ότι, μόνο στην Αττική, 550 χιλιόμετρα ρεμάτων έχουν γίνει
οικόπεδα, δρόμοι, πλατείες, εργοστάσια κ.λπ. σύμφωνα με τις επίσημες
ανακοινώσεις της ΕΥΔΑΠ, χωρίς ούτε κυρώσεις να επιβάλλονται ούτε να γίνονται
κατεδαφίσεις των αυθαίρετων αυτών κατασκευών, παρά τις τραγικές συνέπειες που
έχουν προκύψει από τις πλημμύρες που σημειώθηκαν κατά καιρούς, ακριβώς λόγω
του μπαζώματος αυτών των ρεμάτων.

Άρα πράγματι ο Αρχιεπίσκοπος εξέφρασε μια σκληρή μεν, αλλά αδιαμφισβήτητη
πραγματικότητα.

Όμως η παράμετρος του θέματος που φαίνεται να λησμόνησε ο Μακαριώτατος είναι
άλλη: δικαιούται ένας φορέας όπως η Εκκλησία, της οποίας κύριο μέλημα πρέπει
είναι η τήρηση των ηθικών και νομικών κανόνων, να διεκδικεί δι’ εαυτήν μερίδο
στην παρανομία που διαπράττουν μέλη του ποιμνίου της; Και μπορεί να
καταγγέλλει το ανάλγητο κράτος και να κατακεραυνώνει τους δημόσιους
λειτουργούς επειδή δεν συνομολογούν και δεν συμπράττουν στη διάπραξη μιας
ακόμη παρανομίας, έστω και αν έχουν διαπράξει άλλες παρανομίες στο παρελθόν;

Και δικαιούται να το κάνει αυτό η κεφαλή μιας Εκκλησίας της οποίας ο ιδρυτής
δίδαξε και δοξάστηκε κατ’ εξοχήν διά του προσωπικού παραδείγματός του;

Φοβούμαι πως η Εκκλησία μας ή ξέχασε το ότι «εάν το άλας μωρανθεί εν τίνι
αλισθήσεται» ή απεμπόλησε την καθοριστική για την ύπαρξή της ­ ιδιότητα του
άλατος που πρέπει να έχει…