Παραπέμπονται για το φιάσκο της οδού Νιόβης

Αντιμέτωπους με τις ευθύνες τους, που στοίχισαν τη ζωή στην 25χρονη Αμαλία
Γκινάκη, φέρει η εισαγγελέας πρωτοδικών κ. Μαρία Μαλούχου τους ανώτατους
αξιωματικούς της Ελληνικής Αστυνομίας, οι οποίοι το βράδυ της 23ης Σεπτεμβρίου
1998 οργάνωσαν την επιχείρηση της οδού Νιόβης για τη σύλληψη του
Ελληνορουμάνου κακοποιού Σορίν Ματέι.
![]() |
|
Οδός Νιόβης. Η εισαγγελέας φωτογραφίζει καρέ – καρέ όλες τις κρίσιμες στιγμές |
Η εισαγγελική λειτουργός συνεκτιμώντας όλα τα στοιχεία της δικογραφίας,
δείχνει το εδώλιο του κατηγορουμένου για τέσσερις από τους πέντε ανώτατους
αξιωματικούς της ΕΛ.ΑΣ., που έλαβαν μέρος στην αιματηρή επιχείρηση, με το
σκεπτικό ότι πριν αποφασίσουν να επέμβουν, όφειλαν να είχαν λάβει όλα τα
απαραίτητα μέτρα για τη σωματική ακεραιότητα και τη ζωή των ομήρων.
Συγκεκριμένα προτείνεται να παραπεμφθούν σε δίκη ενώπιον του Τριμελούς
Εφετείου της Αθήνας, λόγω ειδικής δωσιδικίας για τα αδικήματα της
ανθρωποκτονίας από αμέλεια και της σωματικής βλάβης κατά συρροή οι:
Ιωάννης Γεωργακόπουλος, αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ.
Αθανάσιος Βασιλόπουλους, πρώην αρχηγός της ΕΛ.ΑΣ.
Παναγιώτης Γεωργακόπουλος, πρώην γενικός αστυνομικός διευθυντής Αττικής.
Θεόδωρος Παπαφίλης, πρώην διευθυντής Ασφαλείας Αττικής.
Για τον μοναδικό για τον οποίο η εισαγγελέας εισηγείται προς το αρμόδιο
δικαστικό συμβούλιο την απαλλαγή του, είναι ο τότε διοικητής των ΕΚΑΜ
Παναγιώτης Μαρίνης, για τον οποίο όπως αναφέρει δεν προέκυψαν ενδείξεις
ενοχής.
Στην πολυσέλιδη πρότασή της η εισαγγελέας φωτογραφίζει καρέ – καρέ όλες τις
κρίσιμες στιγμές που κατέληξαν στο τραγικό αποτέλεσμα του θανατηφόρου
τραυματισμού της Αμαλίας Γκινάκη από τη χειροβομβίδα που έφερε μαζί του ο
Σορίν Ματέι και για την οποία η Αστυνομία είχε την λανθασμένη όπως
αποδείχθηκε πληροφορία πως ήταν ψεύτικη. Στην εκτίμηση αυτή των αστυνομικών,
που τους έκανε να αποφασίσουν την επέμβαση στο διαμέρισμα της οικογένειας
Γκινάκη, στέκεται ιδιαίτερα η εισαγγελέας για να θεμελιώσει την περί
παραπομπής πρότασή της.
«Τα ανώτατα στελέχη της ΕΛ. ΑΣ επισημαίνει η κ. Μαλούχου ήταν υποχρεωμένα
κατά την εκτέλεση των υπηρεσιακών τους καθηκόντων να αναλάβουν με ευθύτητα και
θάρρος τις ευθύνες τους και να εκφράσουν τις απόψεις τους με γνώμονα τη
διαφύλαξη της ζωής των ομήρων. Όφειλαν να τηρήσουν στάση δυναμική και
ενεργητική, αρμόζουσα στον βαθμό και τη θέση τους, και όχι να αντιμετωπίσουν
με υποτονικότητα και παθητικότητα τις σκέψεις του αρχηγού για την υλοποίηση
μιας απόφασης, που ελήφθη, όπως πολύ καλά γνωρίζουν, χωρίς να ελεγχθεί η
ακρίβεια της πληροφορίας, για το εάν η χειροβομβίδα που κρατούσε ο Σορίν Ματέι
ήταν αληθινή ή ψεύτικη».
Φαίνεται πως η εισαγγελική λειτουργός δεν δέχεται τους όψιμα προβαλλόμενους
υπερασπιστικούς ισχυρισμούς των κατηγορουμένων περί αντίθεσής τους στην
επικείμενη επέμβαση και αναφέρει τα εξής: «Παρά τους πολλούς ενδοιασμούς και
τις αντίθετες εκτιμήσεις τους, χωρίς οι κατηγορούμενοι να εξωτερικεύσουν τις
αντιρρήσεις τους στον τότε αρχηγό της Αστυνομίας, προσχώρησαν στην απόφαση που
είχε λάβει και συμφώνησαν για την πραγματοποίηση της επέμβασης. Το να
ισχυρίζονται σήμερα ότι ο αρχηγός και όχι εκείνοι είναι ο μοναδικός υπεύθυνος,
ενώ οι ίδιοι εξετέλεσαν, όπως εκ του νόμου ήταν υποχρεωμένοι να πράξουν την
εντολή του, είναι μια θέση που δεν αρμόζει σε αξιωματικούς με ανάλογη
εμπειρία».
Ιδιαίτερο κεφάλαιο αφιερώνει στην πρότασή της για το μερίδιο της ποινικής
ευθύνης που αναλογεί στον κ. Αθαν. Βασιλόπουλο, ο οποίος κρίνει ότι έδρασε
εσπευσμένα. «Η έκφραση γνώμης από τους ανώτερούς του δεν ήταν δεσμευτική για
τον αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ., είναι όμως βέβαιο ότι εάν εκείνος αντιμετώπιζε εκ
μέρους τους την εκδήλωση και την υποστήριξη τεκμηριωμένων προβληματισμών, δεν
θα έδινε εσπευσμένα εντολή για επέμβαση, τουλάχιστον κατά το συγκεκριμένο
στάδιο εξελίξεως των γεγονότων».
Τον τελευταίο λόγο για την παραπομπή ή μη των κατηγορουμένων έχουν τα μέλη του
Τριμελούς Συμβουλίου Πλημμελειοδικών της Αθήνας, που τις επόμενες μέρες θα
εκδώσουν το βούλευμά τους.














