Περασμένα ναι, ξεχασμένα όχι

«Στον αγώνα με τον ΠΑΟ δεν έκανα τίποτα περισσότερο, πέρα απ’ αυτό που γνωρίζω και μπορώ», δηλώνει ο Σάκης Χιώτης

Από το ναδίρ στο ζενίθ και από την απογοήτευση και τη στενοχώρια, έγινε
πρόσωπο της ημέρας. Ο Διονύσης (ή Σάκης όπως τον φωνάζουν η φίλοι του) Χιώτης
κρατά χαμηλούς τόνους ύστερα από το ματς με τον Παναθηναϊκό και δεν αισθάνεται
“βεντέτα”.

“Συνεχίζω τη δουλειά μου, φίλε, δεν έκανα τίποτα περισσότερο, παρά απ’ αυτό
που γνωρίζω και μπορώ”.

Λίγες μόλις ημέρες μετά το ματς με τους “πράσινους”, ο 22χρονος πορτιέρο της
Προοδευτικής προσπαθεί μέσα από τις στήλες της ”ΟΜΑΔΑΣ”, να βγάλει από μέσα
του όλα αυτά που τον βασανίζουν για πολλά χρόνια.

Παιδί μεγαλομένο στα δύσκολα, από γονείς βιοπαλαιστές. Ο κυρ Γιώργος Χιώτης,
λιμενεργάτης στο επάγγελμα, πάλεψε για να βοηθήσει την οικογένειά του. Ο
αδελφός του Σάκη, ο Δημήτρης, δουλεύει σκληρά επισκευάζοντας καυστήρες και ο
“κίπερ” της Προοδευτικής δεν φαίνεται να ξεχνά τίποτα απ’ όλα αυτά, αλλά και
κανέναν. Ούτε αυτούς που τον πίκραναν, αλλά ούτε και αυτούς που τον βοήθησαν:
“Ξεκίνησα στη Δάφνη Δαφνίου και εκεί με ανακάλυψε ο Γιάννης Καραγιάννης. Αυτός
έκανε πρόταση να με πάρουν στην ΑΕΚ και ο κ. Σκούρτης ήταν αυτός που υλοποίησε
την μετακίνησή μου”.

Η απόφαση του Σάκη να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο πάρθηκε από μικρή ηλικία:
“Ό,τι έβρισκα μπροστά μου το κλωτσούσα. Ακόμα και στο σαλόνι του σπιτιού μου
καθόμουν και έφτιαχνα πρόχειρες μπάλες από χαρτάκια και έπαιζα”.

Όσο για την απόφαση να γίνει γκολκίπερ λέει με ειλικρίνεια και χιούμορ: “Ήταν
απόφαση της στιγμής. Είπα ξεκούραστη θέση είναι αυτή ­ που να ήξερα τι με
περιμένει ­ ας παίξω γκολκίπερ”.

Μιλά για την ΑΕΚ και κομπιάζει: “Φίλε με έχουν πικράνει πολύ. Κάποιοι με τον
τρόπο τους μου λένε ότι είναι κακό να είσαι Αεκτζής και πρέπει να αλλάξεις.
Δεν κρύβω τη συμπάθειά μου για την ΑΕΚ, αλλά και τη λύπη μου για το σημείο που
έχει φτάσει. Όμως, κάποιοι εκεί έχουν φαίνεται μπερδέψει τον χαζό με τον καλό.
Εγώ ποτέ δεν μιλούσα, έκανα τη δουλειά μου, ήμουν ήσυχος, κοίταζα μόνο τη
δουλειά μου και αυτό φαίνεται ότι είναι κακό”.

Ο Χιώτης δείχνει πολύ στενοχωρημένος μιλώντας για την αγάπη του, την ΑΕΚ, αυτή
που τον ξαπέστειλε: “Ο κ. Στεργιούδας έλεγε για μένα ότι είμαι κοντός και
χοντρός και άνθρωπος με χαμηλό IQ, ότι δεν κάνω για τερματοφύλακας. Δεν μπορώ
να αγωνιστώ σ΄ αυτήν τη δύσκολη θέση.

Ο 22χρονος πορτιέρο της Προοδευτικής αποθεώθηκε για την απόδοσή του μετά το ματς με τον Παναθηναϊκό

Δεν μπορείς να φανταστείς πως αισθάνθηκα. Με έκοψαν από δύο προετοιμασίες και
όταν επέστρεφαν με ρωτούσαν ειρωνικά: «Ακόμα εδώ είσαι εσύ; Δεν σε πήρε καμιά
ομάδα». Όλα αυτά, όμως, μου έκαναν καλό. Με πείσμωσαν και με έκαναν ψυχρό
επαγγελματία. Δεν πειράζει έλεγα, κάποτε θα το μετανιώσουν”.

Τα πράγματα στη συνέχεια ήρθαν γρήγορα. Η ΑΕΚ τον έδωσε δανεικό στον Εθνικό
και από εκεί στην Προοδευτική: “Δεν έκανα για αυτήν την ομάδα. Αλλά κάποιοι
άλλοι πίστεψαν σε μένα. Θέλω να ευχαριστήσω τον θεό που έστειλε στον δρόμο μου
τον κ. Γιόβαν Μιχαήλοβιτς (σ.σ. είναι ο άνθρωπος που γύμναζε τους γκολκίπερ
της Προοδευτικής). Είναι απορίας άξιο ότι αυτός ο άνθρωπος δεν εργάζεται σε
ομάδα Α΄ Εθνικής. Αυτά που μου έμαθε σε μικρό χρονικό διάστημα, δεν τα έκανα
στα έξι μέχρι τώρα χρόνια πορείας μου στο ποδόσφαιρο”.

Το μυστικό της επιτυχίας του δεν είναι άγνωστο σε πολλούς: “Σωστή και σκληρή
δουλειά. Τίποτα δεν έχει αλλάξει. Το παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό ήταν ένα ματς
όπως όλα τα άλλα. Η Προοδευτική συνεχίζει την προσπάθειά της και εγώ μαζί της.
Θέλω σ΄ αυτό το σημείο να ευχαριστήσω τον κ. Κυράστα για τα καλά λόγια του και
τον προπονητή μου τον κ. Καρούλια”.

Ο νεαρός γκολκίπερ της Προοδευτικής πιστεύει πολύ στον θεό και καθόλου στα
γούρια: “Ό,τι μας δίνει η ζωή, μας το δίνει ο θεός. Εκεί που έχω φτάσει το
οφείλω στον θεό. Φορώ πάντα ένα σταυρό που είναι δώρο του παππού μου, του
Διονύση. Το γούρι μου είναι η πίστη μου για τον θεό. Άλλα γούρια δεν
υπάρχουν”.

Μιλά και για την επιτυχία της Προοδευτικής: “Στον Κορυδαλλό είμαστε μία
οικογένεια. Ο ένας στηρίζει τον άλλο. Έχω αγωνιστεί σε εννέα παιχνίδια με την
Προοδευτική και το πάθος που είδα από τα παιδιά στο ματς με τον Παναθηναϊκό,
ήταν το κάτι άλλο”.

Το χόμπι του είναι η τηλεόραση και η μουσική: “Δεν έχουμε πολύ ελεύθερο χρόνο.
Όταν μπορώ βλέπω τηλεόραση και ακούω μουσική. Είδα πρόσφατα και το αφιέρωμα
στον αδικοχαμένο συνάδελφό σας, τον Κώστα Τσόγκα και θέλω μέσα από την
εφημερίδα σας να πω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην οικογένειά του”.

Σε ό,τι αφορά το μέλλον του δεν κρύβει την επιθυμία για καλή μεταγραφή σε
ομάδα με μεγάλους στόχους, αλλά και την επιθυμία του να φορέσει τη φανέλα με
το εθνόσημο: “Πιστεύω στην αξία μου και θέλω να αγωνιστώ σε μεγάλη ομάδα, αλλά
και να καθιερωθώ στην Εθνική”.

Αυτός είναι ο Σάκης Χιώτης, ο άνθρωπος που στέρησε από τον Παναθηναϊκό βαθμό ή
βαθμούς. Αυτός που αποκάλεσαν χοντρό, κοντό, ακόμα και καθυστερημένο:
“Περασμένα; Ναι. Ξεχασμένα; Όχι”, λέει και προσπαθεί να γελάσει θυμούμενος για
μία ακόμα φορά αυτούς που τον θεωρούσαν τελειωμένο πριν καλά καλά του δώσουν
την ευκαιρία.