Μαζί δεν κάνουνε και χώρια δεν μπορούνε

Μπορεί να ανακοίνωσαν οι βουλευτές κ.κ. Ορ. Κολοζώφ (ΚΚΕ), Φ. Κουβέλης (ΣΥΝ)
και Τ. Ιντζές (ΔΗΚΚΙ) ότι την ερχόμενη εβδομάδα οι κοινοβουλευτικές ομάδες των
κομμάτων τους θα καταθέσουν κοινή πρόταση νόμου για την απλή αναλογική, ωστόσο
τα προβλήματα στις σχέσεις τους, όσο πλησιάζουν οι εκλογές, πολλαπλασιάζονται.

Και στα τρία κόμματα υπάρχουν διαφορετικές απόψεις γύρω από το θέμα της
συνεργασίας, με πλέον «κραυγαλέες» αυτές στον Συνασπισμό. «Δεν θα γίνουμε
εμείς ουρά του ΔΗΚΚΙ και του ΚΚΕ», έχει πει κατ’ επανάληψη σε συντρόφους του,
αλλά και στον πρόεδρο του ΣΥΝ Νίκο Κωνσταντόπουλο, ο Νίκος Μπίστης, στέλεχος
της Πολιτικής Γραμματείας του Συνασπισμού.

Η απλή αναλογική

«Πόσο μπορούμε να εμπιστευθούμε τον Δημήτρη Τσοβόλα για το θέμα της απλής
αναλογικής, όταν ως υπουργός στην περίοδο 1981-89 δεν έθεσε ποτέ τέτοιο
ζήτημα;» έχουν αναρωτηθεί αρκετά στελέχη του ΚΚΕ.

«Δεν γίνεται δουλειά μ’ αυτούς. Μερικές φορές έχουν τη λογική στο ΚΚΕ να
καπελώσουν τα πάντα» είναι μια άποψη που έχουν διατυπώσει ­ σε συνεδρίαση της
Π.Γ. ­ ορισμένα στελέχη του ΔΗΚΚΙ.

Το μεγαλύτερο τεστ στις σχέσεις τους έγινε πριν από δύο μήνες, όταν ο
Αμερικανός πρόεδρος Μπιλ Κλίντον επισκέφτηκε την Αθήνα. Αρχικώς τα τρία
κόμματα εμφανίστηκαν ότι μπορεί να αναπτύξουν κοινή δράση. Γρήγορα, όμως,
διαφάνηκε η προσπάθειά τους να διαχωρίσουν το ένα από το άλλο τη στάση του.

Έτσι, μπροστά στα ΜΑΤ έμεινε τελικώς μόνο του το ΚΚΕ, παρ’ ότι 24 ώρες
νωρίτερα είχε διαφανεί ότι στην Πλατεία Συντάγματος θα πήγαινε τουλάχιστον το
ΔΗΚΚΙ, όπως είχε ανακοινώσει η Νεολαία του.

Για τον Κλίντον

Όσο για το θέμα της δεξίωσης στο Προεδρικό Μέγαρο προς τιμή του Μπιλ Κλίντον,
ο πρόεδρος του ΣΥΝ Νίκος Κωνσταντόπουλος, την τελευταία στιγμή,
ευθυγραμμίστηκε με την Αλέκα Παπαρήγα και τον Δημήτρη Τσοβόλα. Δεν πήγε
τελικώς στη δεξίωση ­ αν και είχε ανακοινώσει το αντίθετο ­ όταν έγιναν γνωστά
τα επεισόδια και «έπαιξε» στην τηλεόραση το πρόσωπο του αιμόφυρτου ηλικιωμένου
στελέχους του ΚΚΕ που δέχτηκε επίθεση από την Αστυνομία.

Η αλήθεια, πάντως, είναι ότι όλα αυτά έχουν μια μικρή σχέση και με τις
δημοσκοπήσεις, παρ’ ότι και τα τρία «μικρά» κόμματα δεν αποδέχονται ­ επί της
ουσίας ­ τα αποτελέσματά τους. Κι αυτό, γιατί παρά την υπόθεση Οτζαλάν ή τις
αποφάσεις στο Ελσίνκι, και την όποια φθορά θα μπορούσε να έχει η κυβέρνηση,
δεν καταγράφηκε ­ στο ερώτημα περί πρόθεσης ψήφου ­ εκλογικό «άλμα» κάποιου
από τους τρεις.

Εκείνο που φαίνεται είναι ότι το ΚΚΕ, ο ΣΥΝ και το ΔΗΚΚΙ επιδιώκουν, πλέον, να
μην ταυτίζονται κυρίως εν όψει εκλογών, φοβούμενο το κάθε κόμμα για τον εαυτό
του μήπως σημειωθεί διαρροή ψήφων προς άλλο «μικρό» κόμμα.

Φυσικά, οι απόψεις των «μικρών» για το θέμα ποικίλλουν…

Λαϊκό μέτωπο

«Το θέμα δεν είναι να αλλάξει ο Μανωλιός και να βάλει τα ρούχα του αλλιώς,
ειδικά σήμερα που κρίνονται θεμελιακά ζητήματα» πιστεύει η γενική γραμματέας
του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα, αναφερόμενη στην πρόταση του κόμματός της για τη
συγκρότηση λαϊκού μετώπου. «Τώρα ο λαός μας είναι πιο σοφός, αφού τα
κεντροαριστερά και ανανεωτικά εγχειρήματα έχουν δοκιμαστεί ανά την Ευρώπη»
τονίζει. «Για μας η ψήφος δεν είναι κουκιά ούτε πρόκειται να καταθέσουμε τη
λαϊκή ψήφο υπέρ του ΚΚΕ σε μετεκλογικά παζάρια εις βάρος του».

Από την πλευρά του ο πρόεδρος του ΣΥΝ Νίκος Κωνσταντόπουλος, έχοντας μέχρι
τώρα πετύχει ­ παρά τις εσωκομματικές τριβές ­ να ισορροπήσει το κόμμα του σε
μια θέση καλών σχέσεων με τους άλλους δύο «μικρούς», χωρίς να κλείνει τις
πόρτες προς «το προοδευτικό – αριστερό ΠΑΣΟΚ», ελπίζει πολλά από την κοινή
πρόταση για την απλή αναλογική. Όχι μόνο γιατί φέρνει κοντά τα τρία «μικρά»
κόμματα, αλλά και γιατί τουλάχιστον αυτή η πρότασή του φάνηκε να ευοδώνεται,
ανοίγοντας διαύλους επικοινωνίας και με το ΚΚΕ, οι οποίοι είχαν κλείσει με τη
διάσπαση του ’91.

«Δικαιολογίες»

Όσο για τον πρόεδρο του ΔΗΚΚΙ Δημήτρη Τσοβόλα, οι τελευταίες του κινήσεις για
μελλοντική συνεργασία με «ένα άλλο προοδευτικό ΠΑΣΟΚ, που θα έχει αλλάξει την
ηγεσία του», προκάλεσαν κάποιους τριγμούς στις σχέσεις του κυρίως με το ΚΚΕ.
Βεβαίως, ο κ. Τσοβόλας με κάθε ευκαιρία τονίζει: «Αντίπαλός μας είναι ο
νεοφιλελευθερισμός και η συντηρητική παράταξη». Και ανεβάζει τους τόνους της
κριτικής του προς το Κομμουνιστικό Κόμμα: «Βρίσκουν διάφορες δικαιολογίες για
να περιχαρακώσουν τον χώρο, λες και το πρόβλημά τους ή το πρόβλημα της
εργατικής τάξης, των απλών ανθρώπων, είναι αν θα πάρει το ΚΚΕ ή οποιοδήποτε
άλλο κόμμα 1% ή 2% παραπάνω ή λιγότερο…».

Οπωσδήποτε, η κατάθεση στη Βουλή κοινής πρότασης για την απλή αναλογική είναι
ένα βήμα συνεργασίας. Αλλά, όπως σημειώνουν οι υπέρμαχοί της, αυτή γίνεται στο
«πάρα πέντε», λίγο πριν από τις εκλογές, και δεν αρκεί για να δημιουργήσει τις
προϋποθέσεις μιας ευρύτερης συνεργασίας των «μικρών» κομμάτων…