Το νερό, νεράκι…

Ο αιώνας της μεγάλης λειψυδρίας έχει ήδη αρχίσει. Ειδικοί από όλον τον κόσμο
επισημαίνουν τον κίνδυνο: το καθαρό, πόσιμο νερό γίνεται ολοένα και πιο
σπάνιο.

Μέσα στα είκοσι πέντε προσεχή χρόνια, περισσότεροι από 3,6 δισεκατομμύρια
άνθρωποι θα ζουν σε περιοχές της Γης όπου το νερό δεν θα είναι αρκετό για τις
απαραίτητες καλλιέργειες. Οι άνθρωποι αυτοί θα είναι υποχρεωμένοι να το
εισάγουν, αλλά δεν θα διαθέτουν τα χρήματα για να το κάνουν.

Άλλωστε, κανείς δεν είναι βέβαιος ότι κάποιοι θα είναι διατεθειμένοι να τους
το πουλήσουν.

Για να τραφεί ο πληθυσμός της Γης το 2025 θα χρειάζεται 3 τρισ. κυβικά μέτρα
παραπανίσιο νερό, δηλαδή 24 φορές περισσότερο από αυτό που κυλάει ετησίως στον
Νείλο.

Για τις αρδεύσεις των καλλιεργειών θα χρειαστούν 24 Νείλοι ή 110 νέοι
Κολοράντο.

Αφού δεν πρόκειται να υπάρξουν, το αποτέλεσμα θα είναι η πείνα, η δίψα και οι
πόλεμοι, γράφει η εφημερίδα «Λα Στάμπα». Σε αυτές μπορεί να προστεθεί και μια
τέταρτη «πληγή»: η έρημος.

Η Παγκόσμια Τράπεζα και εμπειρογνώμονες του ΟΗΕ έχουν επισημάνει τους
κινδύνους. Και η διευθύντρια του Παγκόσμιου Προγράμματος Πολιτικής των Νερών
Σάντρα Ποστέλ λέει πως αν ο αιώνας που πέρασε ήταν ο αιώνας του πετρελαίου, ο
νέος αιώνας θα είναι ο αιώνας της ξηρασίας.

Υποστηρίζει ότι όλοι οι μεγάλοι πολιτισμοί που βασίστηκαν στην άρδευση
κατέληξαν σε ερήμους: η Μεσοποταμία, η μεσημβρινή Κίνα, η κοιλάδα του Ινδού
ποταμού.

Το νερό και ο έλεγχός του είναι ένας από τους λόγους της διένεξης στη Μέση
Ανατολή, κυρίως ανάμεσα στη Συρία και το Ισραήλ, ενώ το ίδιο ισχύει και για
τις εντάσεις μεταξύ Συρίας και Τουρκίας, η οποία ελέγχει τα νερά του Ευφράτη.