Βρισκόμαστε ακόμη στο μηδέν

Ο Γιώργος Βασιλακόπουλος, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Μπάσκετ και πρώην ΓΓΑ, ουδέποτε έκρυψε ότι ήταν κατά της ανάληψης από τη χώρα μας των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Σήμερα, κρούει των κώδωνα του κινδύνου, προχωρώντας σε σκληρή κριτική κατά όσων έχουν αναλάβει την ευθύνη για την πραγμάτωση αυτού του σκοπού

“Βρισκόμαστε στο μηδέν. Και είναι και ώρα μηδέν και το έτος των πολλών μηδέν
το 2000. Δεν χρειαζόμαστε και άλλα μηδενικά. Είμαστε δυόμισι χρόνια μετά την
ανάθεση στη χώρα μας των Ολυμπιακών Αγώνων και ο απολογισμός έργου είναι
ακριβώς μηδέν. Ουσιαστικά δεν έχει γίνει τίποτα και αυτή είναι η ανησυχία και
του Διεθνούς Ολυμπιακού Κινήματος”.

Ο Γιώργος Βασιλακόπουλος, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Μπάσκετ και πρώην ΓΓΑ,
ουδέποτε έκρυψε ότι ήταν κατά της ανάληψης από τη χώρα μας των Ολυμπιακών
Αγώνων του 2004. Σήμερα, κρούει των κώδωνα του κινδύνου, προχωρώντας σε σκληρή
κριτική κατά όσων έχουν αναλάβει την ευθύνη για την πραγμάτωση αυτού του
σκοπού, ενώ, συγχρόνως, δεν παραλείπει να “καταθέσει” τις προτάσεις του για
όσα πρέπει να γίνουν άμεσα. Πρώτα απ’ όλα η δημιουργία υπουργείου για τους
Ολυμπιακούς Αγώνες.

“Πολλά δημοσιεύματα ­ συνεχίζει ο Γ. Βασιλακόπουλος ­ του ημιεπίσημου οργάνου
της ΔΟΕ, του “Σπορτ Ιντέρν”, εκφράζουν την έντονη ανησυχία. Και, μάλιστα, μας
ειρωνεύονται, λέγοντας πως Ολυμπιακοί Αγώνες θα γίνουν στην Ελλάδα, το θέμα
είναι πότε.

Δεν είναι μυστικό. Τα ξέρουν όλα στην Οργανωτική Επιτροπή. Άλλωστε έχουν στα
χέρια τους, όπως το έχω και εγώ, την τελευταία έκθεση της Συντονιστικής
Επιτροπής, που ήρθε στην Αθήνα τον Οκτώβριο. Οι άνθρωποι δεν έχουν καταλάβει
τι είναι Ολυμπιακοί Αγώνες. Γι’ αυτό και είπα, ότι το 2020 θα είμαστε
έτοιμοι”.

ΕΡ.: Υποστηρίζετε συστηματικά ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες θα
“βάλουν μέσα” τη χώρα για αρκετές γενιές…

ΑΠ.: Αν θέλουν ας βγουν να μας πούνε ποιος είναι ο προϋπολογισμός της
Οργανωτικής Επιτροπής και της διοργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων.

Μας είχαν πει ότι θα τον κάνουν το καλοκαίρι, μετά τον πήγαν στον Οκτώβριο,
είπαν στην συνέχεια τέλος Δεκεμβρίου και ακόμη δεν υπάρχει προϋπολογισμός. Πώς
κινούνται λοιπόν. Να μας πούνε πόσα χαλάνε. Να μας δώσουνε τους μισθούς. Που
κυμαίνονται από 300.000 δρχ. ο κατώτερος μέχρι 5.000.000 δρχ. ο ανώτερος.

Αποτελεί πρόκληση η χλιδή με την οποία αμείβεται αυτή η εργασία που δεν
προσφέρεται. Που δεν έχει κανένα αντίκρυσμα. Και κάτι ακόμη για τον
προϋπολογισμό. Έλεγαν ότι θα είναι 1,3 τρισ. δρχ. Βάλτε τον επί τρία, για να
δείτε πόσο θα κοστίσει αυτή η ιστορία.

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι ένα πολυσήμαντο γεγονός, με εθνικές, οικονομικές
κοινωνικές, πολιτικές, πολιτιστικές και αθλητικές διαστάσεις. Είναι ένα
τεράστιο εμπορικό πανηγύρι.

Είναι το μεγαλύτερο έργο που έχει ανατεθεί στη χώρα μας από καταβολής
ελληνικού κράτους. Θα γίνει μαθηματικά το εθνικό μας θέμα τα επόμενα χρόνια.

Δεν θα είναι εθνικό θέμα το κυπριακό, το σκοπιανό, η ανεργία, οι σχέσεις μας
στα Βαλκάνια, αλλά το πώς θα οργανώσουμε τους Αγώνες. Γιατί ακόμη δεν έχουν
συλλάβει το μέγεθος της ευθύνης και τις υποχρεώσεις που έχουμε.

ΕΡ.: Η αίσθηση για το τι συμβαίνει στους υπόλοιπους τομείς,
πέραν του αθλητικού, στην Οργανωτική Επιτροπή, ποια
είναι;

ΑΠ.: Τίποτα δεν έχει γίνει.

ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΦΟΒΙΖΟΥΝ

ΕΡ.: Τα έργα σας φοβίζουν;

ΑΠ.: Βεβαίως. Τα πάντα με φοβίζουν. Μου σχηματίζεται η βεβαιότητα ότι
προκύπτουν τέτοιες καθυστερήσεις, που θα οδηγήσουν σε εθνικό διασυρμό με
τεράστιες οικονομικές επιπτώσεις για την πατρίδα. Όλα θα πάνε με τη διαδικασία
του κατεπείγοντος και θα στοιχίσουν τρεις φορές επάνω. Και εδώ δεν μιλάμε για
εκατομμύρια και δισεκατομμύρια. Αλλά για τρισεκατομμύρια.

ΕΡ.: Το Ολυμπιακό Χωριό.

ΑΠ.: Μιλάμε για μία σύγχρονη πόλη 20.000 κατοίκων. Πότε θα γίνει; Πρόκειται
για μία Θήβα, αλλά βεβαίως σύγχρονη. Γιατί είναι χρήσιμο ένα τέτοιο έργο που
κατά την άποψή μου, μόνο προβλήματα δημιουργεί στο Λεκανοπέδιο; Λένε συχνά
πυκνά ότι βρισκόμαστε πιο μπροστά από το Σίδνεϊ.

Δεν μας ενδιαφέρουν οι συγκρίσεις. Την ελληνική πραγματικότητα πρέπει να
δούμε. Ούτε μελέτες δεν θα προλάβουν να κάνουν και θα πάνε με τη διαδικασία
του κατεπείγοντος και το κόστος θα πάει τρεις φορές επάνω. Στην Ατλάντα ήταν
17.500 δημοσιογράφοι. Στην Αθήνα θα είναι πάνω από 25.000. Επομένως,
χρειαζόμαστε άλλη μία πόλη. Πότε θα γίνει. Και μην ακούγονται αυτά τα αστεία,
ότι θα μεταφερθούν οι παράγκες που έχουν δοθεί στους σεισμόπληκτους. Οι
δημοσιογράφοι είναι από τους λίγους που δουλεύουν.

ΕΡ.: Ιππικό Κέντρο – Πολυδύναμο.

ΑΠ.: Ούτε και εκεί έχει γίνει το παραμικρό. Λένε ότι θα είναι έτοιμος να
λειτουργήσει τον Αύγουστο του 2001. Μέχρι να βγουν τα τεύχη δημοπράτησης, να
προχωρήσει η οριστική μελέτη και όλα όσα χρειάζονται, θα φθάσουμε στο τέλος
του 2000. Και θα μένουν έξι μήνες. Και εδώ βλέπω διαδικασία κατεπείγοντος. Και
δεν είναι μόνο αυτά. Έχουμε τηλεπικοινωνίες, μεταφορές, χιλιάδες πράγματα.
Ξέρετε τι συνέβη στην Ατλάντα τις πρώτες ημέρες των Ολυμπιακών Αγώνων; Και
όταν μιλάμε για την Ατλάντα να ξέρουμε τι εννοούμε: Μία από τις πιο σύγχρονες
πόλεις στον κόσμο. Και το ερώτημα είναι όταν απέτυχε η Ατλάντα πώς θα πετύχει
η Αθήνα. Λοιπόν, μπλοκάρισαν τα τηλέφωνα, τα φαξ, τα πάντα. Από τη χρήση που
γίνεται.

Την εποχή των Ολυμπιακών Αγώνων διακινείται υλικό που μπορεί να γεμίσει μία
καθημερινή πολυσέλιδη εφημερίδα για 35 χρόνια. Υπάρχουν 150.000
διαπιστευμένοι.

Ο Γιώργος Βασιλακόπουλος για μία ακόμη φορά καταφέρθηκε κατά της πολιτικής των
προσλήψεων που ακολουθεί η “ΑΕ Αθήνα 2004”, λέγοντας:

“Από πού προκύπτει ότι η κυρία αντιπρόεδρος μπορεί να έχει συμβούλους. Για
μάρκετινγκ, για αθλητικά θέματα κ.λπ. Δεν καταλαβαίνω τι χρειάζονται όλοι
αυτοί. Αφού υπάρχει γενική διεύθυνση μάρκετινγκ. Γενική διεύθυνση αθλητικών
θεμάτων. Υπάρχει ο κ. Κιουμουρτζόγλου, η κυρία Μιχοπούλου, ο κ. Σαβράμης, ο κ.
Γερόλυμπος. Όλοι αυτοί ασχολούνται με αθλητικά θέματα. Τι χρειάζεται ο
σύμβουλος; Και αν δεν ξέρει τι είναι ο αθλητισμός, καλό θα είναι να
παραχωρήσει τη θέση της σε κάποιον άλλο. Εκτός αν θέλουν να δημιουργήσουν τη
δική τους αυλή. Και δεν θα βάζω με τους εξ οφίτσιο που βρίσκονται στην
Επιτροπή, αλλά με τους διορισμένους. Και εδώ προκύπτει ένα ερώτημα για αυτούς
που τους διόρισαν: Αν ακόμη και για μία υπάλληλο γραφείων ζητούν συγκεκριμένα
προσόντα και προϋποθέσεις, για αυτούς τους διορισμένους τι πρυτάνευσε και
ορίσθηκαν; Ποια ήταν τα προσόντα τους; Ήταν υπάλληλοι τραπεζών;”

Και κατέληξε ο πρόεδρος της ΕΟΚ: “Η ιστορία με τους Ολυμπιακούς Αγώνες,
αρχίζει και χαλάει στο Λος Άντζελες. Διότι τότε, για πρώτη φορά, δόθηκε η
εντύπωση ότι υπήρχαν κέρδη. Βεβαίως είχαν, αφού έβαλαν σαν στόχο να κάνουν
λιτή διοργάνωση και το πέτυχαν. Από εκεί και περά, καμία άλλη πόλη που
διοργάνωσε Ολυμπιακούς Αγώνες, δεν είχε κέρδη. Άλλωστε τα στοιχεία
δημοσιεύθηκαν πριν από λίγες ημέρες στην “ΟΜΑΔΑ”. Ας το διαβάσουν όλοι, για να
δουν τι έχουν χάσει οι πόλεις που διοργάνωσαν αγώνες. Κάποιος θα ανταπαντήσει,
ότι με την ευκαιρία των Ολυμπιακών Αγώνων αρκετές πόλεις αναμορφώθηκαν. Ας
ρωτήσουν, όμως, τον ελληνικό λαό, αν συμφωνεί να δαπανηθούν τόσα χρήματα,
κάποια τρισ. δρχ., δηλαδή, για να φτιαχτεί το Λεκανοπέδιο”.

ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ: 117 εργαζόμενοι χωρίς αντικείμενο

Γίνεται διασπάθιση του δημοσίου χρήματος

Μία από τις ενστάσεις του προέδρου της Ομοσπονδίας Μπάσκετ έχει να κάνει με το
τι ορίζει η ΔΟΕ και το τι κάνουμε εμείς. Και αυτό φάνηκε πρόσφατα από τις
αντιδράσεις του στο θέμα των διευθυντών αθλημάτων, για τις οποίες η Οργανωτική
Επιτροπή προκήρυξε διαγωνισμό.

«Ο χάρτης της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής», υποστηρίζει ο Γιώργος
Βασιλακόπουλος, «λέει ότι την ευθύνη οργάνωσης των επιμέρους αθλημάτων την
έχουν οι αντίστοιχες διεθνείς αθλητικές ομοσπονδίες. Βέβαια, αν οι διεθνείς
ομοσπονδίες θέλουν, μπορούν να εκχωρήσουν τη διοργάνωση στις εθνικές
ομοσπονδίες. Εφόσον τις εμπιστεύονται και έχουν καλή συνεργασία μαζί τους».

ΕΡ.: Επομένως, υποστηρίζετε ότι οι 28 διευθυντές αθλημάτων
δεν χρειάζονται;

ΑΠ.: Βεβαίως. Γι’ αυτό μιλάω για διασπάθιση του δημοσίου χρήματος. Γι’ αυτό
μιλάω για πλιάτσικο. Είναι απαράδεκτο και ανεπίτρεπτο αυτό που συμβαίνει.
Υπάρχουν δηλώσεις του κυρίου Βενιζέλου, όταν ήταν υπουργός Πολιτισμού, που
έλεγαν ότι μέχρι το 2000 τα άτομα τα οποία θα εργασθούν στην Οργανωτική
Επιτροπή δεν θα ξεπεράσουν τα 40. Διότι ήθελε να πάει σφιχτά. Σήμερα έχουν
φθάσει τους 117 οι εργαζόμενοι. Και σε εκθέσεις που κάνουν προς τη ΔΟΕ, το
μόνο που επαναλαμβάνουν συνεχώς είναι ότι έχουν αυξηθεί οι εργαζόμενοι. Οι
οποίοι δεν κάνουν τίποτα. Δεν έχουν αντικείμενο. Και για να επιστρέψουμε στα
αθλήματα, η επιμέρους οργάνωση του κάθε αθλήματος θα αρχίσει το 2001. Τι
χρειάζονται αυτοί οι άνθρωποι από τώρα;

Ακόμη και ως σύνδεσμοι μεταξύ ομοσπονδιών και Οργανωτικής Επιτροπής δεν
χρειάζονται. Το χειρότερο είναι πως τους αναθέτουν καθήκοντα, που ευθέως
παρεμβαίνουν στο έργο τής κάθε ανεξάρτητης ομοσπονδίας. Απορώ πώς και οι άλλες
ομοσπονδίες δεν έχουν αντιδράσει. Λένε ότι αυτός ο άνθρωπος θα συντονίζει
όλους στους χώρους αγώνων. Δηλαδή θα βάζει τους πορτιέρηδες, τους κριτές. Για
όνομα του Θεού. Λένε ακόμη ότι αυτοί θα συνεργάζονται με τις ομοσπονδίες για
την επιλογή των τεχνικών υπευθύνων. Ξέρετε ποιοι είναι αυτοί; Οι προπονητές.

ΕΡ.: Κάθε διεύθυνση αθλήματος μπορεί να λειτουργήσει με έναν μόνο
άνθρωπο;

ΑΠ.: Είναι κάτι που θέλω να συμπληρώσω. Εφόσον αναλάβουν οι διευθυντές να
κάνουν τους Αγώνες, χρειάζονται και μία υποστήριξη, υπαλληλική και
γραμματειακή. Ο καθένας από αυτούς, δηλαδή, θα πρέπει να κάνει υποεπιτροπές.
Και τότε όχι οι 28 δεν φθάνουν, αλλά ούτε οι 10.000. Από την άλλη πλευρά, οι
ομοσπονδίες είναι έτοιμες. Να σας δώσω ένα παράδειγμα: όταν εμείς κάνουμε ένα
παγκόσμιο πρωτάθλημα φτιάχνουμε 15-20 επιτροπές. Το ίδιο λοιπόν θα πρέπει να
κάνει και ο κάθε υπεύθυνος αθλήματος. Και όλοι θα είναι αμειβόμενοι με
παχυλούς μισθούς. Και το κόστος θα είναι τρομακτικό.

ΣΤΟ 2004

Συρφετός από ανευθυνοϋπεύθυνους

«Μπορούμε να κάνουμε Ολυμπιακούς Αγώνες χωρίς να βουλιάξουμε τη χώρα», λέει ο Γιώργος Βασιλακόπουλος στον Δημήτρη Δοντά

“Όλα αυτά που έχουν δημιουργηθεί, διυπουργικές, υπουργικές, θέσεις γενικών
γραμματέων σε διάφορα υπουργεία, οργανωτική επιτροπή, Ολυμπιακή Επιτροπή,
δημιουργούν έναν συρφετό ανευθυνοϋπεύθυνων, που οδηγεί μέσα από συγχύσεις και
αλληλοεπικαλύψεις σε αδιέξοδο”.

Ο Γιώργος Βασιλακόπουλος, σημειώνοντας πως βρισκόμαστε σε ώρα μηδέν, κάνει τις
δικές του προτάσεις προκειμένου να προχωρήσει αυτή η υπόθεση.

“Η άποψή μου είναι ότι αυτοί οι κύριοι που διορίσθηκαν, και δεν μιλάω για τους
εξ οφίτσιο, πρέπει να ζητήσουν δημόσια συγγνώμη, και να απέλθουν. Η μόνη
προσφορά που μπορούν να κάνουν αυτή τη στιγμή είναι αυτή. Και αν δεν το κάνουν
αυτοί οι ίδιοι, θα πρέπει να το κάνουν αυτοί που τους διόρισαν, γιατί η ευθύνη
θα περάσει σε αυτούς εξ ολοκλήρου. Αμέσως θα πρέπει να δημιουργηθεί ένα
όργανο, όπως θέλετε πέστε το, υπουργείο, γραμματεία, το οποίο θα είναι παρά τω
Πρωθυπουργώ. Το πρόσωπο θα μετέχει στο Υπουργικό Συμβούλιο και θα αναλάβει τον
συντονισμό των πολλών εμπλεκομένων. Ο ίδιος άνθρωπος θα προεδρεύει της
Οργανωτικής Επιτροπής, αλλά και του σχήματος στο οποίο θα μετέχουν οι
εκπρόσωποι των ομοσπονδιών των διαφόρων αθλημάτων. Και, σημειωτέον, όσοι
μετέχουν σε αυτές τις επιτροπές θα πρέπει να είναι αμισθί”.

ΕΡ.: Μιλάτε για ένα νέο, εντελώς διαφορετικό σχήμα. Τι
πιστεύετε ότι θα συμβεί με τη δημιουργία του;

ΑΠ.: Θα βοηθήσει να ξεκινήσουν άμεσα τα έργα, ενώ θα υπάρχει ένας σωστός
συντονισμός. Το πρόσωπο θα πρέπει να είναι ισχυρό και να έχει τη δυνατότητα
πρόσβασης σε όλες τις κατευθύνσεις. Παράλληλα, θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τι
Αγώνες θέλουμε. Και άποψή μου είναι να αφήσουμε αυτά τα μεγαλοπρεπή. Στην
αρχαία Ελλάδα κυριαρχούσε η λιτότητα και η αξιοπρέπεια. Αυτά πρέπει να
προσφέρουμε και στους σύγχρονους Ολυμπιακούς Αγώνες. Την Ολυμπιάδα του μέτρου
και του λιτού. Αν προσπαθήσουμε να συναγωνισθούμε την Ατλάντα, την Βαρκελώνη,
το Σίδνεϊ, και θα αποτύχουμε και οικονομικά θα καταστραφούμε.

ΕΡ.: Οι τοποθετήσεις σας δημιουργούν ένα ερώτημα:
Μπορούμε τελικά να διοργανώσουμε Ολυμπιακούς Αγώνες;

ΑΠ.: Έστω και αυτή τη στιγμή, μπορούμε να κάνουμε Ολυμπιακούς Αγώνες χωρίς να
βουλιάξουμε τη χώρα. Και συγχρόνως να στείλουμε μήνυμα προς όλες τις
κατευθύνσεις για τη μορφή που πρέπει να έχει αυτό το γεγονός. Μέχρι το 2004
δεν ξέρουμε τις εξελίξεις που θα υπάρξουν στον αθλητισμό. Διαπιστώνουμε
καθημερινά κοσμογονικές αλλαγές σε κάθε τομέα και φυσικά ο αθλητισμός δεν
μπορεί να μείνει έξω από αυτές. Γι’ αυτό πρέπει να είμαστε εξαιρετικά
προσεκτικοί.

ΕΡ.: Υπάρχει και το τεράστιο ζήτημα με τα εισιτήρια.

ΑΠ.: Η Ατλάντα μπήκε μέσα, όταν τους Αγώνες παρακολούθησαν περίπου 8
εκατομμύρια θεατές, ενώ μόνο στις τελετές έναρξης και λήξης η μέση τιμή
εισιτηρίου ήταν 150.000 δρχ. Ποσό που ούτε να το ακούσουμε δεν αντέχουμε στην
Ελλάδα. Ούτε φυσικά μπορούμε να προσβλέπουμε σε τέτοια νούμερα θεατών. Εμείς,
πώς θα μπορέσουμε να μη χάσουμε; Δεν πρέπει να διαφεύγει από κανέναν ότι οι
Ολυμπιακοί Αγώνες υποχωρούν. Συγχρόνως, τα λαϊκά στρώματα σε όλο τον κόσμο
περνούν μεγάλη περίοδο λιτότητας, γεγονός που δεν επιτρέπει στον οικογενειακό
προϋπολογισμό να αντέξει το αθλητικό θέαμα. Κι αυτό φαίνεται από την έλλειψη
θεατών σε όλα τα αθλήματα. Ακόμη, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε ότι υπάρχουν
εμπορικά και μη εμπορικά αθλήματα. Στα πρώτα ο αριθμός των θεατών θα είναι
ικανοποιητικός. Τα υπόλοιπα είναι καταδικασμένα. Αυτές οι παράμετροι πρέπει να
ληφθούν σοβαρά υπόψη από τους υπευθύνους, αν θέλουν οι Αγώνες να μην
καταστρέψουν οικονομικά τη χώρα.