ΔΡΟΜΟΙ

Οι συμφορές…

… που λένε πως θα φέρει ο «ιός της χιλιετίας» ­ τον έχουν κιόλας
ονομάσει Υ2Κ ­ και οι πολλές συζητήσεις γι’ αυτές αφήνουν απ’ έξω μια απορία:
ποιος φταίει; Δεν είχε άραγε περάσει από το μυαλό κανενός, όταν
κατασκευάζονταν τα συστήματα με τα οποία λειτουργούν τα κομπιούτερ; Γιατί δεν
τα κατασκεύασαν σωστά από την αρχή; Το «Νιου Γιορκ Τάιμς Μαγκαζίν» έθεσε αυτά
τα ερωτήματα σε μερικούς από τους κορυφαίους τεχνικούς στα κομπιούτερ της
δεκαετίας του 1970. Όλοι τους συμφωνούν ότι είχαν από τότε επίγνωση του
προβλήματος. Όμως, τα τεχνολογικά μέσα που είχαν στη διάθεσή τους ήταν πολύ
πιο φτωχά από τα σημερινά. Τα συστήματα λειτουργούσαν με δεδομένα 10-15
μεγαμπάιτ, τα οποία για το σημερινό τεχνολογικό επίπεδο φαίνονται αστεία.

Η «μνήμη»…

… των κομπιούτερ ήταν τότε ακριβή και σπάνια. Ο Ντέιβιντ Λιντλ, που
ήταν στην Xerox, θυμάται: «Μια μέρα κάποιος από μας έγραψε ένα πρόγραμμα που,
για να χειρίζεται τις δίσεκτες χρονιές, χρειαζόταν 36 μπάιτ παραπανίσιας
μνήμης. Τον πετάξαμε έξω, γιατί τόλμησε να σπαταλήσει τόση μνήμη για κάτι που
δεν συμβαίνει παρά μονάχα κάθε τέσσερα χρόνια». Η ιδέα, λοιπόν, να
χρησιμοποιήσει κανείς άλλα δύο ψηφία ­ 2000 αντί για 00 ­ για κάτι που
επρόκειτο να συμβεί τριάντα πέντε χρόνια αργότερα φαινόταν εξωφρενική. Σήμερα,
εύκολα κανείς μιλάει γι’ αυτά τα πράγματα, αλλά τότε, ακόμη και τα μεγαλύτερα
επαγγελματικά κομπιούτερ δεν είχαν μνήμη παραπάνω από 64 μεγαμπάιτ ­ όσα έχει
σήμερα ένα παιδί στο δικό του κομπιούτερ στο σπίτι.

Οι ανησυχίες…

… του κόσμου το 1978 δεν ήταν για τα δύο μηδενικά του ιού της
χιλιετίας, αλλά για το «έτος μηδέν» στο οποίο θα μπορούσε να ξαναγυρίσει ο
πλανήτης από έναν πυρηνικό πόλεμο. Όλοι μιλούσαν τότε για το «κόκκινο κουμπί».
«Γνωρίζαμε τότε ότι δεν χρειαζόταν να γίνει πυρηνικός πόλεμος για να γυρίσει
το ρολόι του κόσμου στο μηδέν», λέει ο Ρίτσαρντ Ράγκαν, πρώην στέλεχος της
Φόρτραν. «Θα μπορούσαμε να είχαμε διορθώσει το πρόβλημα, αν τα χέρια μας δεν
ήταν δεμένα. Κάτι τέτοιο δεν θα άρεσε καθόλου στους πελάτες μας, αφού θα
έπρεπε να αλλάξουν όλα τα προγράμματα που τους είχαμε πουλήσει. Άλλωστε, δεν
είμαστε τόσο αλαζονικοί για να πιστεύουμε πως η “γλώσσα” στην οποία γράφαμε
τότε τα προγράμματά μας θα κρατούσε άλλα 35 χρόνια».

Το πρόβλημα Υ2Κ…

… γεννήθηκε από τη μαζική εξάπλωση των προσωπικών ηλεκτρονικών
υπολογιστών. Στη δεκαετία του 1970, τα κομπιούτερ ήταν λίγα και συγκεντρωμένα
σε πολύ λιγότερα χέρια. Σήμερα, αν κάτι κάνει απειλητικό τον «ιό της
χιλιετίας», είναι ότι όλοι, κράτος, επιχειρήσεις και ιδιώτες, είναι
συνδεδεμένοι μεταξύ τους σε δίκτυα από κομπιούτερ. Τέτοιο πρόβλημα δεν υπήρχε
μέχρι πριν από δέκα χρόνια. Αλλά και πάλι, οι τεχνικοί πιστεύουν πως οι
επιπτώσεις δεν θα είναι τόσο τραγικές όσο ίσως νομίζει πολύς κόσμος. Μπορεί
βέβαια κάποιοι να χάσουν τα ραντεβού τους από την ηλεκτρονική τους ατζέντα,
αλλά δεν πρόκειται να τιναχτούν στον αέρα οι πυρηνικοί αντιδραστήρες. Μην
ψάχνετε, λοιπόν, απόψε στον ουρανό για αεροπλάνα με συμπτώματα από τον ιό Υ2Κ,
συμβουλεύουν οι τεχνικοί. Δεν θα τα δείτε. Και ίσως, κάποτε στο μέλλον, οι
άνθρωποι να αναλώνονται πάλι στην ίδια κουβέντα, για τον ιό Υ3Κ.